Mentionsy

Zapraszam was serdecznie do wysłuchania dzisiejszej historii o przepięknym życiu i zupełnie nieadekwatnej do tego życia śmierci Teresy Rożkowskiej.

Tę opowieść właściwie moglibyśmy zacząć od tego, kiedy Teresa już jest w Polsce, ale myślę, że trzeba jednak do korzeni Teresy Roszkowskiej pójść dalej, głębiej.

Mama Teresy bywała bardzo często w Wiedniu, jeździła tam głównie po suknie.

absolutnie ukształtowało wyjątkową wrażliwość i łatwość poruszania się między kulturami właśnie Teresy Roszkowskiej, bo jeszcze jako nastolatka w Kijowie zaczęła przejawiać zainteresowanie sztuką.

Natomiast to malarstwo, ten rysunek, sztuka były jednak Teresy przeznaczeniem.

I te domy budował właśnie ojciec Teresy Roszkowskiej, który, tak jak powiedziałam wcześniej, na samym początku był, no dzisiaj byśmy to nazwali budowlańcem.

I właśnie dla Teresy było to niezwykle ważne.

To najlepiej oddaje ducha Teresy Roszkowskiej, tak mi się wydaje, młodej Teresy Roszkowskiej.

właśnie za młodu, którego nie zauważano, a jednak było ono bardzo dla Teresy istotnym aspektem właśnie tej młodości.

No i teraz właściwie chciałabym troszkę o tym malarstwie opowiedzieć, bo kurczę, to jest dziwne trochę, co powiem, ale wiem, że też na osobach, które nie znały nigdy Teresy Roszkowskiej, a które zapoznały się z jej twórczością, to to malarstwo robi ogromne wrażenie.

I właśnie takie są obrazy Teresy Roszkowskiej.

1946 rok to już jest inna epoka, to jest epoka socrealizmu, to jest epoka komunizmu, więc może takiej artystce być trudno, tak jak Teresie Rożkowskiej i faktycznie były próby ograniczenia jej wielkiej artystycznej wizji, jednak ona się nie poddawała, uważała, że to, że zarzucają jej zbytny formalizm, czyli tak na dobrą sprawę,

W życiorysie Teresy Rożkowskiej równie fascynujące co osiągnięcia twórcze jest jej życie poza pracą, jej życie na co dzień.

Taką drugą parą, która była bardzo blisko pani Teresy w tym schyłkowym okresie jej życia, to było małżeństwo Rucewiczów, pan Jerzy i pani Elżbieta.

Teresy umawia się z nią, że kupi nowy zamek i że przyjedzie po południu ten zamek u niej zamontować.

Państwo Rucewiczowie dzwonią do pani Teresy, rozmawiają z nią około 23, bo pani Teresa chodzi późno bardzo spać, więc około 23 z nią rozmawiają i umawiają się na telefon w niedzielę, tylko informują ją, że nie zadzwonią wtedy w ciągu dnia, tylko dopiero będą mogli zadzwonić późno wieczorem, ponieważ jadą w niedzielę na działkę i wcześniej nie będą mieli dostępu do telefonu.

W niedzielę oni wracają do tego swojego domu, to jest już 25 października, no i dzwonią do pani Teresy, jednak nikt nie odbiera.

Więc pomyślał sobie, że może pani Teresa poszła gdzieś do sklepu, no po weekendzie, może musiała sobie zrobić jakieś zakupy, a może jeszcze gdzieś tam zawitała, więc do 10 czeka pod domem pani Teresy na nią, ale pani Teresa nie przychodzi, więc pan Jerzy wraca do domu.

No i decydują się na to, że trzeba zawiadomić innych sąsiadów pani Teresy.

Więc dzwonią przede wszystkim do pani Izabeli K., która była taką też bardzo bliską znajomą i też sąsiadką pani Teresy.

Umawiają się z tą panią Izabelą, że spotkają się pod domem pani Teresy i sprawdzą, co się dzieje wspólnie.

I kiedy przyjeżdżają na miejsce i pani Izabela, i państwo Rucewiczowie, to pod domem pani Teresy stoi jeszcze pani Stasia, sprzątaczka, która była tego dnia umówiona, ale też nie może wejść, bo drzwi są zamknięte.

Pani Izabela z panią Elżbietą są na dole, szukają pani Teresy, no ale tam zauważają w tak zwanym living roomie, jak to nazywają, już, że jest rozgardiarz.

No i kiedy tak się dzieje, kobiety oczywiście wzywają, to pan Jerzy dostrzega na górze pod kołdrą, a właściwie to spod kołdry wystaje tylko noga pani Teresy.

Więc tam pełna lista obrażeń jest wyjaśniona, natomiast przyczyną śmierci pani Teresy było uduszenie poprzez zakneblowanie i ucisk na klatkę piersiową.

Co ginie z domu Teresy Roszkowskiej?

Mnóstwo biżuterii, która była chyba najbardziej cenna, no i właśnie dzieła sztuki samej Teresy Rożkowskiej.

Tym bardziej, że w toku rozpytań i przesłuchań jakichś tam świadków potencjalnych pojawiają się takie głosy, że przed tym zabójstwem pani Teresy, do którego doszło w nocy z 24 na 25 października 92 roku,

Powstał nawet portret pamięciowy jednego z tych mężczyzn, później ujęto takiego jednego dziewiętnastolatka z Saskiej Kępy, który faktycznie został przyłapany na jakichś tam innych przestępstwach i on się do wszystkich przestępstw przyznał, poza tym, że w ogóle był kiedykolwiek u Teresy Rożkowskiej, nawet nie kojarzył takiej ulicy, znaczy takiego adresu, no ulicę musiał kojarzyć, bo na Saskiej Kępie jest tych ulic dość niewiele, więc trudno nie kojarzyć jednej z większych ulic tam.

A po drugie, kilka tygodni wcześniej u pani Teresy w domu dzieje się jakaś awaria ogrzewania i w jej domu pojawiają się nagle jacyś fachowcy, których ona nie zamawiała, ani nikt z jej otoczenia nie zamawiał w jej imieniu.

I on z panią Teresą podobno żył właśnie na takiej wojennej ścieżce, to znaczy on miał wiecznie pretensje do pani Teresy, pani Teresa raczej w konflikty nie wchodziła.

On miał bardzo, bardzo źle traktować też swojego syna, a później się z tej Saskiej Kępy wyprowadził, już po śmierci pani Teresy.

i miał on mieć dostęp właśnie do ogrodu pani Teresy, no bo skoro tam dwie jej krzewy wchodziły mu w okno, no to tam po prostu mogło tak być.

I że nawet jeżeli byłyby jakieś krzyki i hałasy dobiegające z domu pani Teresy, to też by ich nie było słuchać.

Śledztwo na temat śmierci pani Teresy, czy w sprawie śmierci pani Teresy, zabójstwa jej, zostało umorzone kilka miesięcy później z powodu niewykrycia sprawcy.

Między innymi opowiadałam wam o tym w odcinku pod tytułem Scenariusz zbrodni, gdzie mówiłam o śmierci pani Teresy.

Bo u pani Teresy pozostało tak wiele cennych rzeczy, że musieli to jednak zrobić jacyś amatorzy.

Historia bardzo niesprawiedliwej śmierci i też potraktowania chyba tej sprawy później przez policję, bo bliscy Teresy Roszkowskiej mówią o tym, że mieli takie wyrażenie...

Nawet nie przez pryzmat tej całej tragicznej historii końca życia pani Teresy, ale mało kto pamięta o tej wspaniałej, przepięknej postaci i rzadko mi się zdarza płakać przy researchu odcinków, a tutaj, kiedy przygotowywałam się, to naprawdę miałam kilka razy łzy w oczach i nawet raz się popłakałam, bo

Jak spojrzycie na te obrazy Teresy Rożkowskiej, to myślę, że zajrzycie w jej wnętrze.