Mentionsy

Przede wszystkim człowiek, który sport może komentować, szczególnie piłkę, o najnowszej książce Roberta Lewandowskiego.

Ta książka jest nieautoryzowaną książką na temat Roberta i podobno pokazuje prawdziwego Roberta, który generalnie bardzo, ale to bardzo stara się pokazać siebie w zupełnie innych sposobach.

Słuchaj, bo wczoraj zaczęłam czytać o tym, o czym tutaj chcemy sobie porozmawiać i aż mi się Lewandowski w nocy śnił.

Z nową książką, która jest nieautoryzowaną książką przez Roberta.

Dlatego, ponieważ o Robercie Lewandowskim cały czas rozmawialiśmy jako o sportowcu, jako o piłkarzu.

Oddaje, jak to się mówi, cesarzowi co cesarskie, podkreślając, że Robert jest wielkim Łukaszem, ale nie lukruje i generalnie skupia się na relacjach międzyludzkich.

że Robert Lewandowski również się w niej wypowiada i z tego, co wiem, jest to chyba najbardziej konkretny, szczery i taki bezpośredni wywiad Roberta, bo wiesz, jak to jest z Robertem.

Ja pamiętam u nas w stacji po mistrzostwach świata wywiad, czy wiele innych wywiadów Roberta, one zawsze były takie albo ostrożne, ktoś może powiedzieć przezroczyste, ktoś może powiedzieć, że takie ustawiane PR-owo i tak dalej.

Natomiast tutaj podobno Robert odpala wywiad.

fajerwerki, racja, być może trochę stymulowany tym, co, jak to się mówi, w kontrze do autora, który powiedział mu, no Robert, daję ci szansę jakby zabrać stanowisko, wypowiedzieć się na tematy.

Między innymi jest też Robert.

I Robert jest przedstawiony jako projekt.

I wydaje mi się, że z jednej strony to jest największym atutem Roberta Lehmandowskiego, że właśnie on się sfokusował na tym, że jest bardzo pracowity, bardzo świadomy tego, że swoje życie podporządkował pod to, żeby zrobić olbrzymią karierę i mu się to udało.

Może nie, przysłonić to nie, bo Robert zrobił za dużą, osiągnął za duży sukces, zrobił wielką karierę, ale da takie światło być może na to, że było to, jak to się mówi, z poświęceniem, nie wiem, relacji ludzkich, czy z narażeniem się na takie sytuacje, wiesz, konfliktowe, które de facto pewnie dla samego Roberta konfliktowymi nie były, bo taki jest.

Ja rozumiem, że w późniejszym stanie swojej kariery Robert chciał, to się mówi wizerunkowo, to wszystko opakować, tylko tak patrząc na to z bliska, tak szczerze, z bliska, przepraszam, z daleka, czasami wydawało mi się, że ci, którzy mu podpowiadają, to są takie niefortunne podpowiedzi, wiesz?

No dobra, ale w książce jest taki moment, że Robert słyszy puk, puk, przed jego drzwiami stoi wysoki, czarnoskóry gość, potem się okazuje, że to jest Mbappe, który przychodzi do niego, żeby namówić go na Paris Saint-Germain.

Okazało się, że będzie to Barcelona, więc oczywiście, jak to się mówi, życie jest przewrotne, bo to PSG zdobyło później Ligę Mistrzów i osiągnęło to, co Robert osiągnął

Tak, ale to też jest, wiesz, droga Roberta, no jako ta książka pokazuje też, że Robert...

Ja nie byłem w szatni z Robertem, więc generalnie nie chciałbym spekulować, bo ja nie przeprowadzałem tych rozmów z piłkarzami.

Jeżeli miałbym powiedzieć to, co mówi się w Barcelonie, Robert kiedy przyszedł do Barcelony, młodzi piłkarze irytowali się nim, że przyszedł doświadczony piłkarz i mówił im jak żyć, jak trenować i tak dalej.

Przecież pamiętamy sytuację z Jamalem, kiedy Robert nie podał mu ręki, sfrustrowany, że Jamal nie podał mu piłki, więc na początku...

To frustrowało tą młodzież Gavi, Pedri czy właśnie Jamal, ale z drugiej strony wtedy, kiedy Hansi Flick pojawił się w Barcelonie, wytłumaczył im, że taki jest Robert Lewandowski.

On ma taki fokus na pracę, na to, że zawsze chce wygrywać i jeżeli mówimy tutaj o takim luźnym, południowym podejściu, czasami większym luzie, to Robert ma organu niemiecki, więc to się pewnie zdarzyło z mentalnością tych młodych chłopaków.

Więc dzisiaj ich pewnie relacje już wtedy, kiedy oni, jak to się mówi, trochę się zdystansowali do tego, jak to się mówi, takiego zero-jedynkowego zachowania Roberta, to pewnie już na tyle dobrze się poznali, że potrafią przewidzieć też swoje reakcje wzajemne w Barcelonie.

Tutaj pozwolę sobie na cytat bo dużo jest o relacjach Roberta z selekcjonerami i są też wypowiedzi między innymi pojawia się tam Brzęczek który mówi, że Lewy to wielki piłkarz ale też kawałku.

Bo na pewno ta książka nie jest lukrem, ona nie jest tutaj stawianiem pomnika Robertowi, ona jest...

na bazie tych właśnie 251 rozmów z ludźmi, którzy mieli z Robertem Lewandowskim kontakt w swojej karierze, pracy i tak dalej.

Również Jerzy Brzęczek, no pamiętamy jak się skończyła praca Jerzego Brzęczka na stanowisku selekcjonera, no mówi się, że Robert bardzo dużo albo inaczej miał swój wkład, żeby Jerzy Brzęczek przestał być selekcjonerem, podobnie jak Michał Probierz i chyba jeszcze Czesław Michniewicz, więc zawsze to są kontrowersyjne wydarzenia.

Czyli co można powiedzieć, że Lewandowski wyrzucił trzech selekcjonerów?

Koeman, trener reprezentacji Holandii, powiedział kiedyś przy okazji właśnie tej sytuacji Michał Probierz, Robert Lewandowski, że nigdy nie walczę ze swoimi największymi gwiazdami.

Podobno dobrze rozumiał to Paulo Souza, który rozmawiając z Robertem wysłuchiwał go.

Jak to się mówi, dając poczucie Robertowi, że jest wpływowy i po części spełniał też jego jakieś tam życzenia i tą wizję zespołu, bo jak masz takiego zawodnika jak Robert Lewandowski, musisz być dobrym psychologiem i obrócić to i wykorzystać w dobrą stronę, bo jeżeli ten piłkarz jest po twojej stronie, to bardzo może ci pomóc.

Ja Roberta lubię i koniec.

Jak go poznałaś, wiesz, ja gdzieś tam Roberta widziałem parę razy w życiu, nie mamy jakichś takich większych relacji, więc też trudno mi jest, wiesz... Ja też nie mam, ale uważam, że nie przeżywa żadnego kryzysu, jeżeli chodzi o wizerunek i tak dalej.