Mentionsy

I to jest zresztą to, co premier Netanyahu po ogłoszeniu warunków tego planu otwarcie mówił po hebrajsku do swojego elektoratu.

Więc Izraelczycy mieli świadomość, że na chwilę muszą odpuścić, ale jak się posłucha premiera Netanyahu, to zdecydowanie słychać, że to dla niego nie jest koniec tego procesu.

I myślę, że tutaj nadzieja premiera Netanyahu na to, że on może się na coś teoretycznie zgodzi, ale potem zdoła to jeszcze tak ukształtować, żeby wyszło na jego, jest bardzo silna.

Myślę, że Izrael oczywiście się oburza bardzo i bulwersuje tym, że jak mówi premier Netanyahu, jest to nagradzanie Hamasu za 7 października.

Jest to pewien koszt, który Izrael poniósł, oni sobie z tego zdają sprawę, natomiast wydaje mi się, że Izrael, jakby ja cały czas mówię Izrael, Izrael, mam na myśli rząd izraelski, no bo to jest reprezentacja tego państwa pochodząca z wyborów, jakby Benjamin Netanyahu zgodnie z prawem rządzi tym państwem w ramach czteroletniej kadencji Knesetu, więc uznajemy jego i jego rząd za reprezentację tego państwa.

A wydaje mi się, że rząd Izraela, czy premier Netanyahu może mieć poczucie, że rzeczywiście udają mu się teraz rzeczy, które się nie udawały i nie były możliwe od dawna.

Międzynarodowy Trybunał Karny, o którym kojarzymy w ostatnim czasie z tego, że wydał międzynarodowe nakazy aresztowania wobec premiera Netanyahu i byłego ministra obrony Jawa Galanta, wydałby je też zapewne wobec przywódców Hamasu, tylko oni nie dożyli tego momentu, kiedy to się miało szansę stać.