Mentionsy

Wszystko składa się to na obraz, w którym moim zdaniem, jeśli to, co Komisja Europejska opublikowała, jest tym, na co zgodził się Donald Trump, to jest dosyć sprytny deal.

To jest jakby oczywiście pozycja słabości, w której się znajduje wiele państw i to nie tylko Unia Europejska, Japonia, wielu amerykańskich sojuszników.

Działanie o trochę podobnym charakterze, to znaczy Unia Europejska obiecała, że zakupi produktów energetycznych w Stanach Zjednoczonych za kolejne 750 miliardów dolarów w ciągu trzech lat, że zainwestuje w Stanach Zjednoczonych 600 miliardów dolarów, że dodatkowo kupi sprzętu militarnego za...

No chociażby dlatego, że to nie Komisja Europejska będzie kupować amerykański sprzęt wojskowy, tylko poszczególne państwa członkowskie i to one zdecydują kiedy i co.

Ja w woli komentarza przeczytam jedno zdanie z tego, jak komisja wytłumaczyła to, na co się umówiono.

Nawet na stronie Białego Domu zostało to przedstawione w taki sposób, że Stany Zjednoczone i Unia Europejska wyrażają wolę, że będą negocjować albo pracować nad tą kwestią, żeby obniżyć cła tudzież inne bariery w kwestiach eksportu produktów przemysłowych czy rolniczych.

Natomiast to nie jest ostateczna umowa, to jest zaledwie zapowiedź, że będziemy negocjowali, co znowu wydaje się dosyć sprytne, bo negocjować, zwłaszcza z tak skomplikowanym tworem jak Unia Europejska, można naprawdę długo.