Mentionsy

Będzie to Paul Cezanne, czyli ojciec wszystkich malarzy.

Wielu z artystów ma jakieś takie nickname'y, tak jak Picasso i Tamara Sommelafirndami, na przykład Marcel Duchamp jest Daddy of the Dada, czyli już mamy jednego tatuśka, ale do Cezana by pasowało właśnie, że byłby Daddy sztuki.

Przechodząc do pola Cezana, o którym marzę, żeby nagrać podcast autentycznie, bo zaraz Wam opowiem, ale zacznę od tego, że Cezan stworzył wiele martwych natur, to był przełom XIX-XX wieku, bardzo dużo malarzy wtedy tworzyło i pejzaże, i właśnie martwe natury, jakby ten XIX-XX wiek, no to są super czasy, do tego jest to Paryż, czyli rozpustny Paryż, który uwielbiamy, ja osobiście na bank,

No ale wracając do Paula Cezana, bo jakby ci wszyscy artyści się ze sobą łączą, bo ja się dowiedziałam, że Paul Gouguin przyjaźnił się z Paulem Cezanem i z Camille Pissarro.

I nigdy nie zagłębiałam się właśnie w sztukę Cezanna.

I to, co mi się najbardziej podoba, oczywiście obrazy zobaczycie sobie na Instagramie, one wszystkie są dosyć podobne, ale Paul Cezanne odrzucił naturalistyczną jakby reprezentację na rzecz zniekształcania obiektów.

Na kopniętej perspektywie, słuchajcie, jeżeli chodzi o ten obraz korzy z jabłkami, no to widzimy tam korz właśnie z owocami, butelkę prawdopodobnie od wina, jest draperia, która jest bardzo charakterystyczna dla Paula Cezanne'a, no i takie ciasteczka.

Ale tutaj bym chciała bardziej się skupić na tej destrukcji perspektywy, o której Wam wspomniałam, bo jest to, wydaje mi się, że raczej taka nieśmiała próba ze strony Paula Cezanna, jakby malował z dwóch punktów patrzenia na tę martwą naturę.

Także no nie wiem, myślę, że jak zagłębię się bardziej w jego sztukę, to może się tego dowiemy w podcaście wyłącznie o Polu Cezanie.

Jeżeli chcielibyście zobaczyć ten obraz Paula Cezanne'a i akurat jesteście w Chicago, no to on znajduje się w School of the Art Institute of Chicago.

Także już ostatnie słowo a propos Paula Cezanna, no to musimy wiedzieć jakby, że był jednym z trzech wspaniałych i głównych muszkieterów postimpresjonizmu wraz właśnie z Paulem Gugę i Van Goghiem, no to oni pchnęli tak szczerze formalne założenie malarstwa w stronę właśnie kubizmu, który potem okazał się mega rewolucyjny.

No ale Pola Gugusia już zostawiamy w spokoju, bo skoro właśnie Paul Cezanne i Paul Gugę i Vincent van Gogh przytarli szlaki kubizmowi, no to nie obędzie się bez najbardziej znanego przedstawiciela tego nurtu, czyli Pablito Picasso.

No i właśnie chleb i miska z owocami, którą stworzył Pablo Picasso, tworzy jakby taką sieć aluzji do wielu martwych natur jego ulubieńca, czyli Paula Cezanne'a, z jabłkami i z pomarańczami.

I on zapożyczył jakby wzorzystą zasłonę, którą często gdzieś w martwych naturach wykorzystywał Paul Cezanne.

I nawet w tę samą stronę, co Paul Cezanne.

I powiem Wam, że też kolejna rzecz, która została zapożyczona od Cezanne'a, no to było takie poczucie ceremonii.

I ja bym w życiu się nie spodziewała, że Paul Cezanne uczył Paula Guggen.

Jakby to jest mega fascynujące i teraz czym więcej czytam, to wiem dlaczego Picasso tak bardzo jakby fascynował się sztuką Paula Cezanne'a, który był