Mentionsy

Po prostu zainspirowały mnie wybory do zagłębienia się w ten temat w sztuce, chociaż zdecydowanie namawiam na pójście.

Kamil Rainville, która była studentką Uniwersytetu Wermont w 2017 roku, napisała na swoim blogu, który nazywa się Writings of a Furious Woman, czyli zapiski wściekłej kobiety, napisała tekst pod tytułem Be a lady, they said, czyli bądź damą, oni powiedzieli.

Keith Haring, no tutaj już bym powiedziała, że Keith był wręcz mocno zaangażowany w polityczną sztukę i aktywizm, nie tylko w kontekście mniejszości seksualnych, no bo był gejem, ale też w kontekście uświadamiania ludziom problemu związanego z AIDS, który był ogromnym problemem właśnie w jego czasach.

Patronom jeszcze przypomnę w art newsletterze, bo Haringowe są głównie w Nowym Jorku, a wiecie, że to dla mnie jest sama przyjemność, żeby tam wrócić, no chociażby w formie zdjęć, więc dzieła Haringa tyczą się nie tylko mniejszości seksualnych właśnie AIDS, ale też walki jakby z narkotykami.

Nie mogę jednak pominąć Ai Weiwei, czyli chińskiego artysty, o którym również Wam opowiadałam w podcaście numer 85, którego pracę mogłam zobaczyć na żywo w Nowym Jorku, co niewątpliwie sprawiło, że zostałam jeszcze większą fanką tego niepokornego artysty.

I to co najzabawniejsze, jak kiedyś szukałam o nim informacji, to jeden z dziennikarzy mówił, że jak znalazł jakieś książki w Chinach o sztuce, no to strony z nazwiskiem Ai Weiwei zostały zaklejone klejem.

Na pewno dziełem politycznym i kontrowersyjnym, który od razu mi przychodzi do głowy jest seria zdjęć, która pokazuje jak Ai Weiwei upuszcza wazę z dynastii Han.

Ai Weiwei zatrudniał ludzi z prowincji, by wypalali ziarenka i je ręcznie malowali.

Bardzo żałuję do dzisiaj, że kiedy powstawała ta praca, to chyba nawet nie wiedziałam, kim jest Ai Weiwei, bo chciałabym ją zobaczyć na żywo.

Więc niezła propaganda Ai Weiwei pokazuje też problem wyzysku pracowników, ich złego traktowania, nieludzko niskich płac i po prostu masowość.

Ja pamiętam jak te parę lat temu zaczęła się okupacja przez Rosję na Ukrainę i bardzo dużo osób się zaangażowało i w pomoc, w zbieranie środków i generalnie.

Dzwoniłam do znajomych, których mam na Ukrainie, czy nie trzeba im jakkolwiek pomóc, także rozumiałam też ją, mimo że ja tak bardzo mocno się w to zaangażowałam, to wiedziałam, że ona równie mocno to przeżywa, tyle że w czterech ścianach i miała absolutne prawo do tego, żeby nie chcieć o tym mówić publicznie, bo to był dla nas ogromny szok, to co zadziało się za granicą, co cały czas się dzieje.

Sprawdźcie maila, bo dzisiaj będzie kolejny art newsletter uzupełniający te ciekawostki, o których nie wspomniałam w podcaście z wielu względów, bo newsletter już w ogóle nie musi być poprawny polityczny.