Mentionsy

Aż do pewnej październikowej nocy, kiedy farmer John Farley wracał do domu drogą prowadzącą tuż obok dawnej posiadłości Fischera.

Właśnie w takich okolicznościach przyrody John Farley wracał do domu.

Farley nie był człowiekiem skłonnym do fantazji.

Gdy Farley mijał znajomy odcinek płotu, jego oczy wychwyciły w mroku znajomą sylwetkę.

Pierwszą myślą Farleya była fala czystej, nieskrępowanej radości.

Farley ściągnął wodze, zatrzymując konia.

Farley zaskoczył z wozu.

Farley poczuł, jak jego nogi wrastają w ziemię, a oddech zostaje w gardle.

Sparaliżowane przerażeniem ciało Farleya odzyskało władzę.

Farley próbował ich przekonać, zaklinał się na wszystko co święte, ale jego opowieść była zbyt absurdalna, aby ktokolwiek mógł w nią uwierzyć, przynajmniej na początku.

Wszyscy wyruszyli bardziej po to, żeby uspokoić rozhistoryzowaną społeczność i raz na zawsze ośmieszyć Johna Farleya.

Adwokat Worala próbował ośmieszyć zeznania Johna Forleya, przedstawiając je jako wytwór pijackiej wyobraźni lub, co gorsza, celową próbę wrobienia niewinnego człowieka.

I tutaj dochodzimy do kluczowej postaci, Johna Forleya.

Gdy tylko Farley, szanowany farmer, opowiedział o swoich doświadczeniach, tama pękła.

I tak po prawie dwóch stuleciach wracamy do punktu wyjścia, do tej jednej, niepokojącej chwili, w której John Farley stanął twarzą w twarz z czymś, co przekraczało granicę jego pojmowania.