Mentionsy

Każdy bohater potrzebuje swojego powiernika, a dla Fischera był nim George Worrell.

Woral nie tylko mieszkał obok, ale był częścią życia Fischera.

Pracownicy z farmy Fischera mieszkali u Worala.

Gdy tylko kłopoty Fischera przeminął, Worrell miał wszystko zwrócić.

Aż do pewnej październikowej nocy, kiedy farmer John Farley wracał do domu drogą prowadzącą tuż obok dawnej posiadłości Fischera.

Droga ta biegła wzdłuż granicy dawnej farmy Frederica Fischera.

Nikt nie widział, jak Woral zabija Fischera.

Zabił Frederica Fischera.

Historia ducha Fischera stała się fundamentem lokalnej tożsamości.

Widział na własne oczy, jak George Worrell bez żadnej prowokacji, z zimną krwią i dziką furią morduje Frederica Fischera.

Bo jeśli to prawda i duch był tylko wymysłem, to historia ducha Fischera nie jest już opowieścią o zjawach.

W związku z tym zaginięcie Frederica Fischera było ziarnem, które padło na podatny grunt.

On szepcze – widziałem ducha Fischera.

Wyobraź sobie Forleya, który słyszy te szepty o duchu Fischera.

Można by pomyśleć, że gdy prawda o mistyfikacji wyszła na jaw, legenda ducha Fischera powinna była umrzeć.

Duch Fischera, nawet jeśli zrodzony z kłamstwa, odmówił odejścia w zapomnienie.

Tak narodził się Festiwal Ducha Fischera, coroczne wydarzenie, które odbywa się nieprzerwanie do dziś.

Są konkursy artystyczne, w których dzieci malują portrety ducha Fischera.

Duch Fischera przestał być zjawą.

Czy duch Frederica Fischera był prawdziwą zjawą, duszą uwięzioną między światami, która desperacko szukała sposobu, aby wskazać swojego oprawcę?

Bo w sprawie ducha Fischera, prawda pozostaje pogrzebana równie głęboko, jak kiedyś jego ciało.