Mentionsy

Taką rodzinę tworzą Christina i Glass, młode małżeństwo, które dzieli trzydziestoletnia różnica wieku.

Glas to kolejna postać tej historii.

W tej właśnie miejscowości Glass kończy szkołę średnią.

Jednak ich małżeństwo nie trwa długo, bo niespełna roku drogi Glasa i jego żony się rozchodzą.

W 1999 roku Glas przechodzi na wojskową emeryturę.

Glas i nowa partnerka pobierają się w Boże Narodzenie 1999 roku.

Glas decyduje się na radylkalny krok, poddaje się wazektomii, czyli zabiegowi powodującymi bezpłodność.

Lekarze, którzy przyjeżdżają na miejsce, potwierdzają, że to jest właśnie żona Glasa i matka ich córki i oczywiście stwierdzają jej zgon.

Glas jest w swojej społeczności postrzegany jako człowiek głęboko wierzący i silnie związany ze środowiskiem chrześcijańskim.

I tak Glass, przytłoczony stratą żony i pustym domem oraz Christina, pokonana przez kontuzję z niespełnionymi marzeniami i bez jasnego planu na przyszłość, zostawiają za sobą przeszłość i wyruszają na Florydę.

Glass natomiast dzięki swojej przeszłości wojskowej i obecnej działalności zawodowej ma już mocno ugruntowane relacje z ludźmi ze świata polityki.

To właśnie tam Christina i Glass spotykają się po raz pierwszy.

Ojciec Kristiny, podobnie jak Glas, był żołnierzem.

A może dostrzegała go w Glasie?

Ten szczegół oczywiście staje się kolejnym punktem zaczepienia w ich rozmowie, a także czymś, co natychmiast przyciąga uwagę Glassa.

26 sierpnia 2016 roku Glass wyjeżdża w podróż służbową do Izraela.

Kiedy Glass wraca do domu, 1 września 2016 roku padają pierwsze wyznania miłości – kocham cię.

Christina dostaje zaproszenie do Glassa do Charleston w Karolinie Południowej.

Córka Glasa nie wie jeszcze nic o nowym uczuciu swojego ojca.

Glass otwarcie deklaruje Christine, że chciałby mieć więcej dzieci niż tylko jedną córkę.

Glass oświadcza się Christine.

Ceremonię prowadzi zaprzyjaźniony z Glasem ksiądz, a świadkiem jest jego bliski przyjaciel.

Glass przywozi Christianę do domu w piątek, a w niedzielę prosi córkę o krótką rozmowę.

Wtedy Glas wyjawia jej prawdę.

Dom, który rok temu, zaledwie miesiąc po śmierci pani domu, tonął w żałobie i deklaracja Glasa, że już nigdy się nie ożeni, dziś znowu tętni życiem.

W styczniu 2017 roku wprowadza się do nich przyjaciółka córki Glasa.

W magazynie Vanity Fair czytamy, że w styczniu 2017 roku Christina i Glass postanawiają prowadzić wspólny dziennik.

Glass, być z Christine'ą całe życie.

Glas.

Glasowi pozostało już tylko swoją niemal mesjańską postawą uszczęśliwić małżonkę w jej dążeniu do stworzenia pełnej rodziny.

Tym razem to ona skarży się na pasierbicę, ale dla Glasa to już zbyt wiele jak na jeden raz.

W emocjach Glas uderza pięścią w ściankę działową, przebija ją na wylot.

Glass widzi, że napięcia rosną i coraz częściej dotykają bezpośrednio jego samego.

Zamiast spokoju, o którym marzył, Glass znajduje się w samym centrum domowego konfliktu.

Dochodzi do kolejnej rozmowy między Krystyną a Glasem.

Dla Glasa to jednak jednostronny monolog, którego nie potrafi już znieść, ani zatrzymać.

Glas podchodzi do miejsca, gdzie upadła broń i podnosi ją.

Kilka dni później, podczas jednej z kolejnych sprzeczek, Glass ponownie wpada w złość.

Glass opisuje sytuację z bronią w liście do zaprzyjaźnionego księdza, który udzielił im ślubu.

Mimo wszystko dla niej i dla Glasa początek jesieni 2017 roku to bardzo ważny moment, ponieważ w tym czasie ma nastąpić otwarcie, oficjalne otwarcie zespołu baletowego, do którego się przygotowywali przez całe pół roku.

Glass zostanie w Charleston, w Karolinie Południowej, by skupić się na sprawach związanych z baletem.

25 sierpnia 2017 roku Glass odwozi swoją żonę do jej matki, 800 kilometrów na południe od ich domu.

Glass wraca do Koroliny Południowej.

Glass pojawia się w studiu, by nadzorować przyjazd tancerzy.

Glas, proszę mnie działaj pochopnie, wysłuchaj mnie i przeczytaj ten list do końca.

Pasierbica Krystyny, a zarazem córka Glasa nigdy nie potwierdziła zarzutów o agresję ze strony jego ojca.

Glass, gdy poznaje jego treść, jest wstrząśnięty.

Nie mogąc uspokoić samego siebie, Glass próbuje zachować spokój wobec innych.

Glass jednak wciąż wierzy, że sytuacja się odwróci, że Krystyna pójdzie po rozum do głowy, wróci do niego i do zespołu.

Glas nie daje za wygraną, pisze do niej.

To nieoczekiwane odejście Kristiny odbija się nie tylko na Glasie, ale też na całym zespole.

10 października Glas ponownie jedzie na Florydę.

Glass nie ukrywa już, że pieniądze stają się dla niego źródłem poważnego stresu.

Glass traci zainwestowane pieniądze, a jego marzenia o wspólnym sukcesie rozsypują się w pył.

Choć oficjalne dokumenty potwierdzają, że śmierć kobiety nie była wynikiem udziału osób trzecich, Christina zaczyna podejrzewać, że Glass mógł mieć z tym coś wspólnego.

Glas przyznaje się do tego, że strzelił w sufit, wybił dziurę w ścianie i uderzył psa.

W ramach postępowania Glass zostaje zobowiązany do przejścia badań psychologicznych.

Na podstawie zgłoszenia i zeznań Krystyny 3 listopada 2017 roku sędzia w Karolinie Południowej wydaje decyzję, na mocy której Glas nie może zbliżać się do swojej żony przez okres 6 miesięcy.

27 listopada 2017 roku sąd wystawia dokument z zakazem zbliżania się Glasa do Kristiny.

Z miłością, Glas.

Krystyna jest jednak przekonana, że Glas złamał zakaz zazbliżania się do niej.

14 grudnia 2017 roku zostaje sporządzony nakaz aresztowania Glasa pod zarzutem naruszania zakazu zbliżania się do Krystyny.

Od lutego 2018 roku Christina regularnie dopytuje funkcjonariuszy, kiedy Glass zostanie wreszcie aresztowany za złamanie zakazu zbliżania się do niej.

Mija prawie pół roku, odkąd Glass nie ma kontaktu z żoną.

Glass chce mieć kontakt z dzieckiem, które lada moment ma przyjść na świat.

14 marca 2018 roku Glass zatrudnia prawniczkę, która następnego dnia, 15 marca o godzinie 9.52 wysyła list do Kristiny.

W imieniu swojego klienta prosi o wyznaczenie rozmowy dotyczącej udziału Glassa w narodzinach jego córki.

Glass deklaruje, że chciałby być obecny w szpitalu podczas porodu, a jeśli Kristina sobie tego nie życzy, uszanuje jej decyzję.

Tym razem lista zarzutów jest znacznie dłuższa niż to, co Glass przyznał podczas przesłuchania prawie sześć miesięcy wcześniej.

Około 14 kwietnia 2017 roku Glas zamknął mnie w głównej sypialni uniemożliwiając ucieczkę, po czym wybił dziurę w ścianie.

Krystyna zeznała we wniosku, że ofiarami przemocy były nie tylko ona, ale także dwie nieletnie, biologiczna córka Glasa oraz przyjaciółka dziewczyny, przysposobiona na początku 2017 roku.

Glass przyznał się jedynie do kilku z tych zdarzeń i to pół roku wcześniej.

6 maja 2018 roku, czyli niespełna 7 tygodni później, adwokatka Glasa zauważa, że Krystyna złożyła drugi wniosek o zakaz zbliżania się wobec jej klienta.

Informuje funkcjonariuszy, że wkrótce odbędzie się rozprawa i żąda, by aresztowali Glasa na sali sądowej.

Nie mogę uwierzyć, czy pozwolisz, żeby Glas mnie i moje dziecko zabił.

Na jej koniec Christina zarzuca funkcjonariuszowi, że ten spiskuje z glasem, by odebrać jej dziecko.

Ostatecznie sprawa dotycząca paczki od Glasa zostaje umorzona.

W praktyce oznaczało to, że Glass nie wiedział jeszcze oficjalnie o zakazie, ponieważ dokument nie został mu fizycznie doręczony.

W międzyczasie, w czerwcu i lipcu 2017 roku, adwokatka Glasa składa wniosek o ustalenie planu rodzicielskiego.

17 lipca GLAS przyznaje się do aktów przemocy, które były podstawą pierwszego zakazu sądowego.

Sąd wprowadza tymczasowy plan rodzicielski, który zakłada stopniowe rozszerzanie kontaktów Glasa z córką.

Na miejsce spotkania przyjeżdża Glas, Krystyna z córką oraz adwokatka Glasa.

Ku zaskoczeniu wszystkich, po krótkiej wymianie zdań między skłóconymi małżonkami, Krystyna przepina fotelik córki ze swojego auta do samochodu Glasa.

Córka staje się tym, co na nowo łączy Krystynę i Glasa.

Przy stole zasiadają Glas, Krystyna, jego córka i matka Krystyny.

Glass nie wie, gdzie przebywa, a ona nie zwierza mu się z tego, co robi.

Zazdrosny i coraz bardziej nieufny Glass wynajmuje prywatnego detektywa, by śledził jego żonę.

16 sierpnia 2019 roku Glass przygotowuje się do przeprowadzki na Florydę, gdzie mieszka Christina i jej matka.

W kolejnych tygodniach adwokatka Glassa podejmuje dalsze kroki prawne w imieniu swojego klienta.

Opowiada funkcjonariuszowi, że Glass przyznał się w wiadomościach tekstowych do zamontowania lokalizatora GPS w jej samochodzie.

W rozmowie Christina informuje, że Glass miał wykorzystywać seksualnie ich córkę.

Ten organ podlega temu, do którego zgłosiła się Krystyna, czy tam gdzie dodzwoniła się Krystyna właśnie z oskarżeniem o molestowanie jej córki przez Glasa.

Ich celem jest ocena stanu emocjonalnego rodziców oraz określenie, czy są zdolni do prawidłowego sprawowania opieki nad córką, no i w tym wypadku też glasa nad dwiema nastolatkami.

21 marca 2020 roku składa skargę na Glasa, zarzucając mu znęcanie się nad dzieckiem.

I tutaj taka niespodzianka, bo w połowie 2020 roku, czyli gdzieś około czerwca, nie mam tutaj dokładnej daty, ale na pewno przed lipcem, Krystyna składa wniosek o mediację, aby spróbować ugodowo zakończyć spór z Glasem.

Dodatkowo Christina odbywa pięć sesji indywidualnych, łącznie 10,5 godziny, a Glass dwie, łącznie 4,5 godziny.

Że boi się męża, że niepokoi ją jego zachowaniem i że czuje się rozczarowana wymiarem sprawiedliwości, który jej zdaniem staje po stronie Glasa.

Glas z kolei zaskakuje terapeutę swoją determinacją.

Christina i Glass zaczynają ponownie chodzić na randki, wprawdzie ostrożnie, ale z myślą o wspólnej przyszłości.

Frustruje ją, że raport powstaje tak długo i boi się, jak Glass zareaguje, jeśli wynik okaże się dla niego niekorzystny.

Glass w tym czasie wynajmuje agenta nieruchomości w Maryland, który ma pomóc mu znaleźć dom w sąsiedztwie Kristiny i jej matki.

Tego samego dnia, 17 września, pełnomocniczka Glasa składa do sądu wniosek o przyspieszenie wydania opinii psychologicznej dotyczącej zarówno jej klienta, jak i Krystyny.

Ma ono dotyczyć rozstrzygnięcia kwestii zakazu zbliżania się Glasa do Christine.

Adwokatka Glasa ponownie pyta, czy można dołączyć temat opinii psychologicznej do agendy spotkania zaplanowanego na 30 września, jednak...

Zarówno prokurator, jak i adwokatka Glasa, która występowała w roli świadka na rozprawie sądowej, będą twierdzić, że 30 września miało dojść do odczytania lub przekazania opinii psychologicznych przygotowanych przez doktora psychologii.

A może to Glass miał więcej powodów do niepokoju?

Glass wynajmuje samochód dostawczy, którym cała trójka ma przewieźć swoje rzeczy do nowego miejsca zamieszkania.

Około godziny 17.30 Glass pojawia się w domu Christiny i jej matki.

W tym samym czasie matka Kristiny zabiera wnuczkę na plac zabaw, by Kristina wraz z Glasem mogli na spokojnie spakować resztę rzeczy.

Nastrój Glasa zmienia się jak w kalejdoskopie.

Glas wpada wtedy w złość i zaczyna krzyczeć.

Według późniejszych zeznań Kristiny w tym momencie Glas uderza ją kantem kartonu w biodro, powodując znaczny ból i zadrapania po prawej stronie ciała.

Glas krzyczy, przeklina, a kiedy Kristina mówi mu, żeby wyszedł z domu, odpowiada.

Christina próbuje uciec z domu, ale Glass chwyta ją za lewą rękę, szarpie do tyłu i pyta.

Glas ruszył za nią.

Glas przyjmuje postawę zawodnika mieszanych sztuk walki.

Mimo odniesionych ran, Glas wciąż idzie w jej stronę, aż w końcu upada na plecy.

Kiedy mężczyzna otwiera drzwi, Krystyna przyznaje się, że strzeliła do glasa, gdy ten ją zaatakował.

Następnie przenieśli Glasa do salonu, gdzie kontynuowali akcję ratunkową.

Glass został przetransportowany przez ratowników medycznych do najbliższego szpitala, jednak zmarł w wyniku odniesionych obrażeń.

Glass został postrzelony dwa razy.

stipplingu na ciele Glassa ani na jego ubraniu, co wskazuje, że broń została wystrzelona z większej odległości.

Na podstawie kierunku ran postrzałowych ustalono, że Glass nie był zwrócony twarzą do Kristiny w momencie, gdy zaczęła strzelać.

Nie wygląda też na to, by Glass podjął jakiekolwiek działania obronne lub agresywne.

Glas miał otarcia na tyle głowy, mniej więcej tej samej wielkości, co mała plama uszkodzonego tynku na wschodniej ścianie sypialni.

U Glasa nie znaleziono żadnej broni ani przy nim, ani w jego bezpośrednim otoczeniu.

W trakcie śledztwa ustalono, że odkąd Krystyna dowiedziała się o swojej ciąży z dzieckiem, Glasa wielokrotnie wysuwała przeciwko niemu różne oskarżenia.

Na podstawie zgromadzonych materiałów śledczy doszli do wniosku, że głównym celem działań Kristiny i składanych przez nią skarg było utrzymanie dziecka z dala od Glasa.

W jednej z ostatnich spraw Kristina i Glas stawiali się przed sędzią w związku z rozpatrywanym wnioskiem o nakaz sądowy.

Sędzina następnie nakazała, by Glas miał prawo dowidywania się z dzieckiem.

Jeszcze pozostało wspomnieć, że obrona próbowała argumentować, że to Krystyna była ofiarą, a nie Glas.

Twierdził, że 30 września, w dniu zaplanowanego posiedzenia sądu w sprawie zakazu zbliżania się Glasa, kobieta miała obawiać się ujawnienia wyników badań psychologicznych przeprowadzonych przez doktora psychologii.

Jedynie adwokatka Glasa zabiegała o włączenie tej kwestii do porządku posiedzenia.

Należy jeszcze wspomnieć, że obrona próbowała argumentować to, że Christina była ofiarą, a nie glas.

Według obrony Glass był osobą dobrze zbudowaną, wysportowaną, był człowiekiem do tego kontrolującym, mającym historię zachowań przemocowych, do których sam się wcześniej przyznał.

Glass natomiast został oceniony jako kontrolujący i dominujący, ale wyniki testów nie wskazywały, by był fizycznie agresywny.

Jednym z mocniejszych argumentów przemawiających na korzyść Kristiny była wiadomość tekstowa, którą Glass wysłał do swojej zmarłej żony.

Choć wiadomość nie stanowiła twardego dowodu właśnie na przemoc wobec Kristiny, mogłaby wzmacniać jej narrację, że Glass był mężczyzną impulsywnym i niestabilnym emocjonalnie.

W jej relacjach Glass, znacznie starszy mąż, był człowiekiem kontrolującym, wybuchowym i zestraszającym.

Glass sam przyznał, że w przypływie złości strzelił w sufit, rzucał bronią i uderzał pięścią.

Glass sam przyznał, że raz strzelił w sufit, żeby ją uciszyć.