Mentionsy

Zanim to się stanie, no to właśnie chciałbym również korzystając, że to dopiero początki nowego roku, namówić Was do tego, żebyście subskrybowali nasz kanał.

To jest kilka rzeczy na raz i chciałbym, żebyśmy postarali się w tym odcinku właśnie te rzeczy ponazywać, więc na początek bym powiedział, że chyba trzeba zacząć właśnie od początku, czyli od tak zwanych protestów.

I chciałbym może zacząć od tego i poprosić Cię o jakieś takie opowiedzenie o tym, skąd one się wzięły, o czym świadczą, jak przebiegały może na początku, czy jakieś były postulaty, jak one były traktowane przez władzę.

Jasne, no więc na samym początku tu chyba chciałabym się dołączyć do utyskiwań na jakieś takie ograniczenia słownikowe, z którymi faktycznie mamy do czynienia w momencie, w którym opisujemy takie sytuacje, takie fenomeny, jak dziś obserwujemy w Iranie, dlatego że, tak jak wspomniałeś, użycie słowa protest, protesty, demonstracje jest bardzo redukujące, dlatego że ono, użycie takiego słowa najpierw

w pewien sposób ekwiwalentnym fenomenom w Iranie i tutaj komentatorzy bardzo często z pozycji własnych poglądów politycznych próbują jakoś ten problem obłaskawnić i posuwają się na przykład do użycia takich słów jak rewolucja.

tych, którzy te protesty tłumią, czyli władz i pewnie też o tym porozmawiamy, czy też ja bym chciała o tym wspomnieć później, bo aparat władzy w Iranie również dokonuje pewnego rozróżnienia, jeżeli chodzi o tych, którzy biorą udział w protestach, a tych, którzy mieliby brać udział w zamieszkach, próbując w ten sposób to gdzieś retorycznie rozróżniać.

Wiesz co, zanim przejdziemy dalej, to jeszcze chciałbym Cię podpytać, czy poprosić może o komentarz do mojego jakiegoś tam komentarza czy refleksji.

Więc z tego punktu widzenia wydaje mi się, że ten efekt w postaci społecznego niezadowolenia i pęknięcia jakiegoś takiej umowy społecznej, jakkolwiek ona funkcjonuje, zresztą już kiedyś o tym rozmawialiśmy, że ona jest dosyć złożona i nie wszyscy ją tak samo rozumieją czy też się na nią zgadzają.

Sankcje nałożone na Iran trwające już lat tak wiele, że doprowadziły do zbiednienia absolutnie wszystkich klas społecznych, mniej więcej to się szacuje, że to jest około 1 trzeciej mniej, jaką Irańczycy zarabiają w tym momencie przy jednocześnie o wiele wyższych kosztach życia.

czy to nogami, czy to postulatami, czy to komentarzami w mediach społecznościowych, poparcie dla absolutnego przewrotu w Iranie i kosztem chociażby interwencji, czy nawet inwazji, bo i tak ja przecież komentarze widziałam Irańczyków, jeżeli tylko to pozwoliłoby na wzięcie większego oddechu, jeżeli...

kiedy widzę kolejne informacje dotyczące polityki zagranicznej i wejścia Iranu w kolejne obszary świata, w momencie, w którym moi znajomi nie mają gdzie mieszkać, a mają 35 lat i chcieliby założyć rodzinę.

Wiesz co, to jeszcze Cię podpytam, bo mamy przejść do następnej rzeczy, ale chciałbym...

co brzmi jak katalog zaniedbań, to tak też eufemistycznie to nazywając, ale dlaczego właściwie jest tak, że w sytuacji takiej presji te elity irańskiej polityki rozumiem, czy to jest rodzaj takiej ucieczki do przodu albo takiego odklejenia od rzeczywistości, która właśnie tutaj będziemy teraz budować narrację i własne przekonania jakiejś mocarstwowości, chociaż ludzie nie mają specjalnie z czego żyć.

czyli tego jako projektu politycznego Ayatollaha Khomeiniego z bardzo potężną biurokracją państwową, której elementem kluczowym są duchowni reprezentowani i obecni w różnych ciałach.

W związku z tym tam może nie ma nawet do końca jakiegoś takiego poczucia odpowiedzialności za to, co będzie za 10 lat, za 15.

Chciałbym Ci pokazać, nie wiem czy jest nasz czy nie, ale jednak może nasi słuchacze czy oglądacze mogą tego nie wiedzieć.

Mike Pompeo, szef CIA za poprzedniego Trumpa, który składał serdeczne życzenia noworoczne agentom Mossadu, którzy infiltrują protesty w Iranie.

że za rogiem nie stoi propozycja upodmiotowienia mas irańskich, tylko stoi propozycja po prostu przejęcia kontroli nad Iranem, albo jego, akurat jestem zdziwiony, że w tych 30-70% nie ma opcji, która mi się wydaje niestety najbardziej prawdopodobna, to znaczy takiego scenariusza iracko-syryjskiego.

Niewątpliwie taki scenariusz hunty wojskowej poprzedzałaby w ramach pewnego snucia historii absolutnie strasznych, poprzedzałby scenariusz syryjsko-iracki i dopiero potem gdzieś oficjalnie miałaby się wyłonić

władza rozumiana jako wojsko, które jest jedynym podmiotem, jedynym ciałem, który miałby szansę, mówiąc wprost i kolokwialnie, trzymania za gębę społeczeństwa, które najwyraźniej nie jest w stanie poradzić sobie samodzielnie.

reżimu z zewnątrz, ale zanim cię poproszę o komentarz do tego, to jednak chciałem się podzielić najlepszym moim zdaniem smaczkiem, który tym razem, no jest tutaj wiele rzeczy naprawdę niesłychanych, ale tym razem palmę pierwszeństwa mają Włosi.

która, tylko właśnie spróbuję teraz, o, chyba mamy to, tak, i tutaj mamy właśnie... ...sever protestato contro il regime, vengono condivise le foto della sua vita, diciamo, normale precedentemente.

No tak, no bezwzględnej po prostu i sprawdzonej i po prostu do znudzenia ćwiczonej na różne sposoby w różnych miejscach próby zmiany reżimu z zewnątrz w celu przejęcia zasobów rozwiązania problemów geopolitycznych.

Więc proszę cię o komentarz do tego, a potem przejdziemy do rzeczy najważniejszej, wydaje mi się, i być może najbardziej kontrowersyjnej, czyli próby wypośrodkowania między tymi oczywistościami.

No dobrze, to ja tak wracając się mam nadzieję, że nie zapomnę o niczym, co chciałam powiedzieć na bieżąco, słuchając cię.

No nie, jakby zamach stanu, czy też jakby poprzedza zamach stanu, produkowanie masowej propagandy, chociażby jak widzieliśmy to w przypadku Iraku,

Nie widziałam tylu materiałów dotyczących Rezy Pachlawiego chociażby po protestach, czy też w trakcie protestów dotyczących śmierci Maxy Amini, jako reakcji na śmierć Maxy Amini.

czy też jakby Irańczycy chcieliby obalenia Islamskiej Republiki, mając jednocześnie gdzieś w środku przekonanie, że zakłada to również obalenie poprzez udział agentów, czy to CIA, czy Mossadu, czy też interwencję zbrojną.

w jakiś sposób uczynienia, podobnie jak w przypadku Iraku chociażby, z ludzi, którzy mówią o tym głośno szaleńców, jest czymś, czego zrozumieć nie mogę w świetle takim, że nie mówimy już o informacjach, które wyciekły, tylko mówimy o tym, tak jak powiedziałeś, o artykułach, które możemy przeczytać w Harecu, czy o tweetach prezydenta Trumpa, które możemy przeczytać na portalu X.

Przepraszam, może to było zbyt dykresyjne, ale w ten dość chaotyczny sposób chciałam o tym powiedzieć.

Natomiast to, co jest bardzo ciekawe, to mnogość materiałów produkowanych, czy też wspieranych jednak przez propagandę amerykańską, czy izraelską, która ma udawać filmy z Iranu, albo udawać zdjęcia z Iranu, podczas gdy to nie są zdjęcia z Iranu.

Ja wierzę w to, że Iranki są na tyle odważne i na tyle transgresywne, że byłyby w stanie podpalać papierosa od zdjęcia płonącego zdjęcia Ayatollaha.

szczególnie tych po wyłączeniu internetu w Iranie, to są zdjęcia i filmy, które towarzyszą protestom solidarnościowym w Kanadzie, w Stanach Zjednoczonych, czy w innych, powiedziałabym, tych najsilniejszych diasporą irańską w miastach.

Znaczy powiem, co widzę, powiem, czego nie widzę, a potem jednak odkrywam i podzielę się z Tobą swoimi wątpliwościami i chętnie usłyszę po prostu Twój na ten temat komentarz.

Ale to też chciałabym podkreślić, że np.

pokazujące wyniki, do których udało się doliczyć, mówiąc brutalnie, mając już wszystkie informacje i potem jak ten kurz protestów czy kurz wojenny trochę opadł, a wiadomo, że w takich sytuacjach powiedziałabym absolutnego chaosu, bardzo łatwo jest ciało policzyć dwa razy, bardzo łatwo jest jakiegoś ciała nie policzyć.

2107 zdaje się, z czego jedna trzecia co najmniej to była serbska policja.

Ten paragraf swoją iterację znalazł również w Irańskim Prawie Karnym z tą różnicą, że teraz z tego paragrafu mohorebe skazuje się osoby, które miały doprowadzić do powstania uczucia, czy też szerzenia terroru na ulicach, w miejscach publicznych, które miały doprowadzić do sytuacji terroru.

To jest paragraf, o którym bardzo często przypominamy sobie w kontekście protestów właśnie, bo większość tych osób, które chociażby zostały skazane na śmierć przez powieszenie przy poprzednich protestach, było właśnie skazane z tego paragrafu mohorebe, czyli szerzenie terroru.

Tak jak kilkadziesiąt lat po faktycznym przeprowadzeniu zamachu stanu przez CIA i MI6 w Iranie dowiedzieliśmy się o tym, że faktycznie wynajmowano bojówki, które szerzyły terror na ulicach Teheranu, prowadząc do tej całej lawiny i tej całej drabiny, która ostatecznie miała obalić premiera Mossadega.

Niestety obawiam się, że czeka nas tutaj jeszcze wiele dramatycznych wydarzeń, ale chciałbym Cię zapytać właśnie o coś innego.

Zanim jeszcze tylko ci powiem, chciałbym powiedzieć, jest np.

zacznę mimicznie mówiąc all I have is negative thoughts bardzo chciałabym na jakąś pozytywną nóżkę zakończyć więc wymyśliłam sobie

do San Francisco, tylko atakując bazy amerykańskie w regionie, których jest bardzo dużo i są właśnie w tych krajach arabskich, które raczej by nie chciały być atakowane i ostrzeliwane z rakiet.