Mentionsy

Wiola wszędzie jest z Wróbelek.

Kim jest Wróbelek?

Wróbelek to jest dziewczynka.

Myślę, że one podróżowały razem, dlatego że to by było niebezpiecznie, żeby wróbelek miał swojego konia.

To jest imię, które nadała mu wróbelek, właściwie jej.

Bo na pewno widzi twarz, którą zna ona, a wróbelek niekoniecznie.

W jakiej sytuacji zobaczymy Sorszę, kiedy wróbelek ją zauważyła?

Moje miano to Wróbelek.

Widzisz wróbelka, która grzecznie zamyka usta, ale widzisz ten milion pytań, które się pojawiają wewnątrz wróbelka, które sprawiają, że wróbelek niemal eksploduje.

Viola i Sorsha, już bez konia, a i u wróbelek oczywiście, wchodzicie przez wielkie drzwi.

Sorsza, wróbelek, chodź.

Widzisz, jak wychodzą, to tam jest już trajkotanina na obie strony, ale ona się odpaliła w momencie, dopiero jak wróbelek oceniła, że jest wyższa od nowej koleżanki.

Drzwi się otwierają, przychodzi Hanna i wróbelek.

W sensie Wiola jest w ogóle człowiekiem i ona i wróbelek, ale one są tutaj bardzo na miejscu.

Ja myślę, że patrzę, gdzie jest wróbelek i mam nadzieję, że ani nie grzebie w śladach na miejscu zbrodni, ani nie słucha tej rozmowy.

Mówi wróbelek.

O, tego jak to sprawnie ujęła wróbelek debila.

Tu wróbelek wypala znowu.

Ja widząc wróbelka, robię wróbelek Telemann.

A w kącie sali Wróbelek i Hanna bawią się najlepsze.

Wróbelek?

Wróbelek, jesteś tu?

Wróbelek, ja chcę iść w kierunku tego głosu, który słyszę.

I właśnie to chciałem powiedzieć, że tak jak wróbelek, choć ewidentnie nie jest sobą, to widzisz od razu, Sorsza, że jej ruchy są takie, a Wiola też zresztą, jej ruchy są trochę takie otępiałe.

Obok śpi wróbelek.

Pójdziecie, a Wróbelek pójdzie z wami.

Że ona nie tyle ma złe zamiary wobec was, że chce was więzić, żeby was męczyć, tylko ona jest załamana tym, że odejdziecie i wróbelek z wami.

Przy tobie jest wróbelek, Wiolu.

Ja siedzę i patrzę, czy wróbelek jest w porządku, bo ona spała, tak?