Mentionsy

Jestem ciekaw... Sorsza?

Sorsza!

Podchodzi w twoim kierunku Sorsza i Wioli.

Ja jestem Sorsza.

Nie wiesz o tym, że Sorsza tam idzie, nie?

Natomiast krzywi się, widząc sorsza twoje miecze.

Sorsza, wróbelek, chodź.

Mówi zupełnie poważnie, a ty, Sorsza, słyszysz ten, wiesz, biznesowy ton.

To co jeszcze widzisz, Sorsza, bo mówiłaś, że chcesz pomieszczenie, to widzisz, że na tych biurkach, na tych rygałach, które tu są, jest dużo takich...

Sorsza.

Wiola pewnie powiedziałaby, że plebejską, ale to twoje myśli, Sorsza.

Sorsza!

Sorsza?

Myślę, że Sorsza, kiedy ty zmierzasz do faktycznie strażnicy, to w jej okolicy usłyszysz kazanie wygłaszane przez bardzo charakterystycznego misjonarza.

Jest grupka ludzi, ale oni raczej, wiesz, raczej dogadują tak na zasadzie, żeby zabawnie skomentować i powisać się przed znajomymi, więc Sorsza, w momencie, kiedy ty wychwyciłaś obecność Prochora, rozpoznałaś go, to akurat jeden z mężczyzn, którego po stórze, ale też po skórzanym fartuchu rozpoznaje się jako kowala, mówi...

I tutaj Sorsza, w tym momencie ty, ty wiesz, ty docierasz.

A Sorsza wchodzisz do tej strażnicy.

Sorsza w ogóle chciałbym, żebyś rzuciła sobie na kapłana.

On w ogóle wyprzedza Wiolę Sorsza.

Sorsza?

Przyjdziemy, prawda, Sorsza?

Zobacz, jaka sorsza jest blada.

Myślę, że sorsza nie potrzebuje takiego kapłana.

Wiesz, Sorsza, martwię się o ciebie.

Sorsza to prawda?

Sorsza, wiesz co?

Ja mam nadzieję, że ja się zajmę tutaj gadaniem z dziećmi, a Sorsza w tym czasie obejrzy te wszystkie śmierdzące trupy.

I to, co od razu widzisz, Sorsza, to wiesz, hipoteza ci się układa dosyć wyraźna.

Tym razem jeszcze nie ja, ale zaraz będę sobie googlać z ciekawości, bo niestety nie pamiętam różnych szczegółów, a wiem, że Sorsza na pewno pamięta.

I wtedy wychodzi Sorsza z tej kostnicy.

I Sorsza, rozumiem, ruszasz do tych elfich katakumb.

To nie będzie trudne, Sorsza, choć potrwa trochę, bo musisz naprawdę pójść w głąb tego cmentarza.

Sorsza.

Kiedy położona i ranna Sorsza wraca, widzicie, że to

Choć Sorsza sama widzi, że to była zbyt łatwa walka.

Trochę lepiej, ale Sorsza, zadaj sobie lekką ranę, a nie śmiertelną.

Sorsza, kiedy się budzisz, widzisz, jak nad tobą nachyla się zabawkowy bażant wielkich rozmiarów.

Sorsza?

I właśnie to chciałem powiedzieć, że tak jak wróbelek, choć ewidentnie nie jest sobą, to widzisz od razu, Sorsza, że jej ruchy są takie, a Wiola też zresztą, jej ruchy są trochę takie otępiałe.

W związku z czym, widzicie jak Sorsza zbiera się w epickiej pozie.