Mentionsy

Do Zjednoczonego Królestwa, a konkretniej nawet do Anglii, który obchodzi, nie pogniewaj się Marcin, smutną pierwszą rocznicę objęcia urzędu premiera przez Sir Keira Starmera.

A zatem samo tylko zwiększenie nakładów od kiedy Keir Starmer został premierem to blisko trzykrotność.

I wreszcie powiedziałem, że największym wrogiem Kira Starmera niezmiennie będą głodujące dzieci.

W pierwszej dziedzinie, czyli tego, czy te partie należy nazywać lewicą, odpowiedź przynoszą chyba nawet sympatyzujące z partią pracy media, które zrezygnowały z określania Labour jako partii lewicowej gdzieś w pierwszych miesiącach kadencji premiera Starmera, domyślnie pisząc The Left, mając na myśli partie zielonych, a później tą rozłomową partię, którą powołali kilka tygodni temu do życia...

I co do tej trzeciej rzeczy, czyli tego na ile rządy premiera Starmera utorują drogę do koalicji partii konserwatywnej i brexitowców, to prawdę mówiąc sam nie doceniłem tego, że rzeczywistość wyprzedzi moje prognozy szybciej niż ja sam mogłem się tego spodziewać, bo w tym odcinku sprzed roku.

Opowiem tak, jeżeli chodzi o Dickensowskie warunki, no to ciężko mi przyjąć do obowiązującej wiadomości, że nie były one Dickensowskie, kiedy rządził Rishi Sunak, a potem wystarczyło 12 miesięcy rządów Kira Starmera, żeby się tak gwałtownie pogorszyły jeszcze w sytuacji, w której mamy wprowadzony program dożywiania dzieci w szkołach.

Keir Starmer musiał zrobić czystki w partii w związku z antysemityzmem, popieraniem Hamasu, rozbijactwem na tle inwazji gazy i tak dalej.

Kir Starmer od tego zaczął swoje urzędowanie i to właśnie ta kwestia dzisiaj.

Fakt, że przez rok nie przywrócono tych zasiłków, a komisja powołana do walki z ubóstwem przez premiera Starmera, nie wiem, czy masz tego świadomość, po roku ogłosiła...

Jak rozumieć to, że wiele osób mówiło, że Keir Starmer doszedł w ogóle do władzy dzięki temu, że urealistycznił politykę Partii Pracy w kwestii migracji.

a wyborcy wynagradzają tylko Donalda Trumpa, z jakiegoś powodu gardzą Scholzem i gardzą Starmerem, to może nie o same wskaźniki migracji chodzi, a o coś innego.

Myślę, że ma rację Jonathan Friedland, który mówi, że Keir Starmer mylnie postrzegał siebie samego jako drugiego Nila Kinoka, jako człowieka, który nie będzie premierem.

Kirstarmer już w grudniu 24 roku zaczyna narzekać, że służba cywilna umie zarządzać jedynie schyłkiem, że nie ma tam ludzi, z którymi można pracować.

W środku rządu Starmera widzieliśmy to doskonale na poziomie NHS-u, gdzie trzeba było w końcu rozwiązać quango, jakim był NHS England, ponieważ po prostu nic nie dało się przez tą biurokrację przeprowadzić, a zatem jest też tak, że po prostu źle się dzieje w państwie brytyjskim,

Nie jest zatem, być może przypadkiem, że bardzo dobrze w tej dziedzinie rządy premiera Starmera oceniają Bloomberg i BlackRock.

Ja nie wiem zresztą, czy ta liczba 200 tysięcy oddanych mieszkań, którą podałeś, nie jest faktycznie liczbą mieszkań w budowie, to znaczy nowych inwestycji mieszkaniowych, bo to by się bardziej zgadzało, bo gdybyś chwalił Starmera za liczbę zbudowanych mieszkań, to chodziłoby o te, które...

Starmera i Reeves oparty na pozyskiwaniu funduszy od prywatnych funduszy typu BlackRock właśnie, czy Blackstone, ma reinwestować je w publiczną infrastrukturę.

polityki międzynarodowej, gdzie mam inną ocenę polityki Starmera niż ty.

Więc pozwolisz mi, że zrobię taki, nie będę jak Starmer, więc nie zrobię U-turn, nie zawrócę, tylko zrobię taki objazd, nie schodząc z linii jazdy, czy z trasy zaplanowanej.

To już zarzut wobec Kira Starmera.

widząc, że partia pracy pogrążyła się w rozłamach, a Kirstarmer, to już dodam od siebie, w jakimś sensie dostał to, co chciał, no bo obiecywał wszystkim, że będzie miał nową partię pracy, no to ma nową partię pracy, w której cyklicznie ktoś jest zawieszany, wyrzucany tak długo, aż końcu założy własną partię i będzie kontestował od lewej...

Fakt jest taki, że to, co na razie można komentować, to głównie medialna wrzawa i prognozować, jak to odbije się na samym losie starmeryzmu i spierać o to, czy sam sobie na to zasłużył, ale ciekaw jestem twojego zdania.

Z tym, że było to nieuchronne, powiedziałbym, że jest to mocne oskarżenie samego Kira Starmera, że w obliczu tego, co Izrael robi, nie mógł wybrać żadnej innej polityki.

Myślę, że są w polityce także stanowiska mniej skrajne niż te w polityce zagranicznej, które wyznają Corbyn i Starmer.

starmer popierania Izraela tak długo, jak to tylko politycznie możliwe i do ostatniej chwili.