Mentionsy

Dwie lewe ręce, a konkretnie odcinek specjalny naszego podcastu i wiem, niektórzy z Was już powiedzą, jak to znowu odcinek specjalny, ale chyba nie ma innej rady, bo powody są dwa i są to dobre powody, dla których zdecydowaliśmy się właśnie na taki odcinek specjalny.

W obydwu przypadkach przewaga kandydatek stronnictwa, kiedyś dumnie nazywanego Partią Ludu, a dzisiaj walczącego o to, żeby to miano odzyskać, była dwucyfrowa.

uprzywilejowującym republikanów gerrymanderingiem i plebiscyt przeszedł bardzo spokojną większością, 64 do 36% głosów.

Znowu to jest tak komiksowe, tak przerysowane, tak absurdalne, że nie było możliwości, żeby nie zostało wyśmiane.

Moim zdaniem i zdaniem to oparłem na tym, że dzisiaj spędziłem bardzo dużo czasu wynotowując sobie z jego różnych przemówień, wystąpień i artykułów, kogo on cytuje i na kogo się powołuje.

I wreszcie, żeby nie tylko sięgać do przykładów historycznych, burmistrzyni Bostonu, Michelle Wu, która jego zdaniem jest najwybitniejszą.

lokalną polityczką w Stanach Zjednoczonych, z czego znana jest Michelle Wu.

urzędowania burmistrz Wu.

Znowu zwracam uwagę, że to jest działanie na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw, o których też Mamdani w swojej kampanii mówił dużo, nawet nagrywał filmiki w jakichś tam małych restauracjach czy małych sklepikach.

Na przykład w administracji Michelle Wu jest 13 czarnych, 13 białych, 6 latynosów i 3 azjatów.

Ale trzeba też oddać Michelle Wu...

Między innymi Michelle Wu zawetowała próbę obcięcia budżetu policji.

Znowu...

No czy kiedy mówiło 11 września największej tragedii w historii Nowego Jorku, szczególnie uprzywilejowując problem tak zwanej...

włącznie z jego niezdolnością do poparcia rozwiązania dwupaństwowego.

na kierownictwo, które zachowuje się jakby, dostało młotkiem w głowę albo zostało potrącone przez samochód ciężarowy i aktyw czy kandydatów, którzy sami niejako na własną rękę, pomimo tego rozgarniaszu w kierownictwie, tam gdzie mogą to wygrywają, tam gdzie to możliwe, to prowadzą sensowną kampanię i tam gdzie się to da, to starają się mobilizować lokalną społeczność.

A może po prostu zachowują się jak wielka partia polityczna w wielkim kraju, która zdaje sobie sprawę, że innego kandydata wystawiasz w Nowym Jorku, innego w New Jersey, a jeszcze innego w Alabamie.

To musi być znowu partia ludu.

To musi być znowu partia ludzi pracy.

I nawet czytałem w prasie lokalnej przygotowując się do tego odcinka teksty i był...

Zatem i stąd umiała wziąć, i stamtąd umiała wziąć i na koniec wygrywa dwucyfrowym wynikiem.

A z drugiej strony właśnie... No ale Michelle Wu nie jest szyitką i nie rapowała i tak dalej, więc bariera kulturowa jest mniejsza, żeby potraktować ją jako tak wyraźne zagrożenie i zrobić z niej straszydło dla grzecznych maga dzieci.

I to znowu dla polityki.

I tak jak Michelle Wu pokazała model na poziomie Bostonu, no to model pokazany i efektywny na poziomie Nowego Jorku jest już modelem, który spokojnie możesz później wziąć i wdrożyć w Chicago czy w Los Angeles.

Pierwsi, to moja prognoza, może się pomylę, pierwsi na alarm zaczną bić ci z radykalnej lewicy, którzy go popierali, gdy tylko się okaże, że Mamdani w ich definicji albo antyimperializmu, albo antysejonizmu, albo antymilitaryzmu nie idzie wystarczająco daleko i jednak zachowuje się po prostu jak polityk, który nie może.

człowiekiem, który według mnie ma głębokie zrozumienie i ma naprawdę serce dla naszego regionu, jak i ogół kolektywu think tanku Oho Creative, do którego należy.

ich wiary i ich obowiązków i jak można mieć pecha, by trafić w bańkę, która przygotowuje młodych ludzi do bardzo złych rzeczy i wpaja im przesadnie romantyzowaną wizję umierania czy walki za ojczyznę, której nigdy nie widzieli i jak ci młodzi ludzie, bohaterowie filmu, w których jedna z nich, Simon...