Mentionsy

Tanie tankowanie tylko z My Media Markt.

Za każde wydane 500 złotych w Media Markt otrzymasz kupon o wartości 50 złotych na stację BP.

Szczegóły w regulaminie.

Dorwać bestię w RMFFN.

Imię i nazwisko.

Japonia w latach 1972-1982.

6 lipca 1977 roku w budynku japońskiej stacji telewizyjnej Asahi Broadcasting System trwa nagranie teleturnieju.

Jednym z uczestników jest Kiyotaka Katsuta.

Ponieważ nagrywany program to teleturniej dla par, towarzyszy mu żona.

Małżeństwu udaje się wygrać.

Świetna z Was para!

Widzowie mogą Wam pozazdrościć.

Wygrywacie 80 000 jenów i kartę podarunkową o wartości 100 000 jenów.

Nikt nie podejrzewa, że uśmiechnięty mężczyzna, który przed chwilą rozbił bank, jest sprawcą kilku morderstw, a zaledwie sześć dni wcześniej dokonał ostatniego z nich.

Kiyotaka Katsuta urodził się 26 sierpnia 1948 roku w małej wiosce Skakyama w prefekturze Kyoto.

Był drugim dzieckiem i pierwszym synem w rolniczej rodzinie.

Mimo trudnych czasów i niskiego stanu społecznego, Katsutowie byli względnie zamożni jak na rolników w powojennej Japonii.

Jednak Kiyotaka odczuwał w szkole presję ze strony bogatszych kolegów.

Większość dzieciaków miała więcej kasy na własne wydatki niż ja.

Chciałem się wpasować.

Najpierw karnety na stołówkę, potem drobiazgi, które mogłem sprzedawać.

Na liście przestępstw młodego Katsuty znalazły się także poważniejsze zarzuty, jak kradzież samochodu czy pobicie kobiety bambusowym kijem oraz kradzież 40 tysięcy jenów z jej torebki.

Lista wykroczeń i przestępstw rosła i w końcu Kiyotaka wylądował w poprawczaku w Osace.

Podczas swojej odsiadki trafił na chwilę do szpitala, gdzie poznał młodszą o rok dziewczynę, w której się zakochał.

Młodzi postanowili poprosić rodziców o zgodę na małżeństwo.

Jak wy to sobie w ogóle wyobrażacie?

Przecież nie zabierzesz jej ze sobą do poprawczaka.

Najpierw udowodnij, że jesteś uczciwym człowiekiem, a potem myśl o małżeństwie z moją córką.

Rodzice Kiyotaki spoglądali na związek równie nieprzychylnie.

Pomijając wszystko inne, zwróć uwagę na różnice w naszym statusie.

Mimo sprzeciwu para uciekła do Osaki, a gdy Kiyotaka skończył pobyt w poprawczaku, znalazł pracę w prefekturze Nara w firmie transportowej.

Niedługo potem młody Katsuta i jego wybranka wreszcie dostali zgodę od rodzin na małżeństwo.

W wieku 23 lat Katsuta, ukrywając swoją kryminalną przeszłość, aplikował do służby w straży pożarnej i śpiewająco zdał egzamin.

Katsuta-kun, naprawdę myślałeś, że nie dowiemy się o poprawczaku i napadach?

Ale nie martw się.

Widzę, jak ciężko pracujesz, jak starasz się wyprowadzić swoje życie na prostą.

Szanowany w miejscu pracy, z kochającą żoną w domu, wydawałoby się, że Kiyotaka Katsuta wyprowadził swoje życie na prostą.

Miłość do drogich przedmiotów i wystawnego życia, która zgubiła go jako licealistę, powróciła w dorosłym życiu ze zdwojoną siłą.

Kiyotaka szastał pieniędzmi na lewo i prawo.

Wydawał kasę w klubach, na nowe samochody i na kochanki.

Szybko wpadł w długi.

Początkowe, by je spłacić, wrócił do branży transportowej na dodatkowe pół etatu, jednak to nie wystarczyło na pokrycie długów.

Problem z pieniędzmi był taki, że zawsze miałem ich za mało.

Dlatego ciągle szukałem sposobów na łatwy i szybki zarobek.

W Japonii popularny jest specyficzny rodzaj klubów nazywanych klubami hostess.

Pracujące w takim klubie kobiety, hostessy, dotrzymują towarzystwa samotnym mężczyznom podczas picia.

Rozmawiają z nimi, zachęcają do kupna drinków i napędzają tym samym sprzedaż klubu.

Hostessy oprócz pensji od klubu dostają także hojne napiwki od swoich klientów, choć z reguły z nimi nie sypiają.

To właśnie je Kiyotaka wybrał na swoje ofiary.

Szedł za nimi, dopóki nie wróciły do swojego mieszkania lub nie znalazły się w jakimś zacisznym miejscu.

Wtedy przystępował do rabunku.

Jednak, jeśli kobieta stawiała choć cień oporu, gwałcił ją, a potem mordował, w tym okresie zazwyczaj dusząc ofiary.

Nocami przestępca, ale za dnia wzorowy strażak.

Katsuta zdobywał liczne nagrody na strażackich konkursach i tak w 1974 roku dosłużył się awansu na zastępcę szefa straży pożarnej.

Ceremonie i spotkanie z rodziną również wykorzystywał na zdobycie dodatkowych pieniędzy.

Wolałbym od razu spłacić lichwiarza, nim wszystko się wyda i wyrzucą mnie ze straży.

Pieniądze nie poszły jednak na spłatę długów, ale na kolejne rozrywki.

To z kolei tylko powiększyło dziurę w budżecie Kiyotaki i pchnęło go do kolejnych rozbojów zakończonych morderstwami.

Między lipcem 1972 roku a sierpniem 1977 Katsuta zabił w ten sposób 5 kobiet.

Sześć dni później telewizja wyemitowała nagrany z nim odcinek teleturnieju.

Mimo ewidentnego braku skrupułów, Kiyotaka często robił sobie dłuższe przerwy od kolejnych znanych nam zbrodni.

Jedna z tych przerw przepadła właśnie na drugą połowę 1977 roku.

Już po aresztowaniu morderca tak tłumaczył swoją nieregularność.

Przerwy miały różne powody.

Na przykład nigdy nie kradłem i mordowałem, gdy brałem udział w zawodach strażackich.

Wtedy byłem skupiony na służbie.

Innym razem żona dowiedziała się o kochance i próbowała popełnić samobójstwo, więc musiałem odpuścić, by się nią zająć.

Zależało to też od zleceń w mojej drugiej pracy w transporcie, bo najłatwiej było napadać ludzi właśnie podczas tych służbowych wyjazdów.

Gdy w grudniu 1977 roku Katsuta wrócił do kradzieży, zmienił nieco sposób działania.

Co więcej, przestał skupiać się wyłącznie na kobietach.

Broń z jednej strony pozwoliła mu na zuchwalsze kradzieże, a z drugiej strony paradoksalnie zmniejszyła nieco śmiertelność wśród jego ofiar.

Być może ludzie przestraszeni bronią palną stawiali mniejszy opór i byli bardziej potulni.

Kwitnąca kariera przestępcza cały czas nie stała w sprzeczności ze służbą w straży pożarnej, gdzie Kiyotaka doczekał się kolejnego awansu i został szefem straży pożarnej.

W swojej dziesięcioletniej karierze przestępczej też mógł się pochwalić niezwykłymi wynikami.

Zabił przynajmniej 8 osób i dokonał ponad 300 rabunków.

Podwójne życie zaczęło się sypać na początku lat 80., kiedy to Katsuta zrobił się potwornie nieostrożny.

Ukradłem torebkę hostessy, w której były jakieś 72 tysiące i kluczyki do auta, którym postanowiłem odjechać.

No i wpadłem.

Następnego dnia w porannej gazecie ukazał się trzykolumnowy artykuł ze zdjęciem i z nagłówkiem Szanowany strażak złodziejem.

Za tę kradzież został skazany na 10 miesięcy więzienia w zawieszeniu na 3 lata.

W wyniku tego incydentu stracił pracę.

Policja nie zdawała sobie jednak sprawy, że złapała znacznie groźniejszego przestępcę i nie połączyła Kiyotaki z żadnymi sprawami z przeszłości.

Około półtora roku po tym wyroku

Próba zakończyła się fiaskiem, a podczas ucieczki Kiyotaka potrącił 45-letniego sprzedawcę, powodując obrażenia, których leczenie trwało 40 dni.

W październiku 1982 roku dokonał chyba najzuchwalszej i jednocześnie najgłupszej ze swoich zbrodni.

Zaczął podobnie jak w sierpniu od kradzieży samochodu.

Padło na należącą do studenta Uniwersytetu w Nagoi Toyota Celica.

Dwa dni później zadzwonił na posterunek policji i przedstawił się fałszywym nazwiskiem.

Nazywam się Kinosta.

I wydaje mi się, że powinniście opuścić posterunek.

Pod waszym budynkiem ktoś zaparkował niebieski samochód, w którym może być bomba.

Policjanci nie zaczęli od razu ewakuacji, ale jeden z funkcjonariuszy wyszedł sprawdzić podejrzane niebieskie auto.

Ta następnie wyskoczył z auta i z całej siły uderzył funkcjonariusza metalowym prętem w głowę.

Ciężko ranny policjant stracił przytomność, a Kiyotaka ukradł rewolwer z pięcioma nabojami.

W ten sposób Katsuta zyskał dwie rzeczy.

Broń do przeprowadzania kolejnych ataków, ale także uwagę całej policji w Japonii.

Udało mu się dokonać jeszcze kilku napadów, ale w styczniu 1983 roku podczas próby kradzieży pod jednym z oddziałów banku Daiichi Kangyo został aresztowany.

Wszystko dzięki pracownikowi banku, który usłyszał zamieszanie na parkingu i na czas wcisnął guzik alarmowy, wzywający policję.

Początkowo policjanci łączyli go tylko z nieudaną próbą napadu pod bankiem oraz kradzieżą broni od policjanta, jednak dalsze śledztwo i przesłuchiwania wreszcie uświadomiły śledczym, z kim mają do czynienia.

O niektórych rzeczach pewnie nawet nie macie pojęcia.

Ostatecznie przed sądem usłyszał tylko 8 zarzutów morderstw i kilkuset napadów, ale według niektórych nieoficjalnych wersji liczba zamordowanych mogła wynosić nawet 18 osób, a liczba kradzieży szła w tysiące.

Sąd nie miał litości dla tak wielkiego zbrodniarza jak Kiyotaka Katsuta i zarządził najwyższy możliwy wówczas w Japonii wymiar kary – śmierć.

Obrońcy katscy się nie poddawali i składali apelację za apelacją.

Od próby udowodnienia niepoczytalności przez próbę wykazania nieprawidłowości w poprzednich procesach, po próbę udowodnienia, że kara śmierci jest niezgodna z japońską konstytucją.

Wszystkie jednak spełzły na niczym i w końcu Sąd Najwyższy podtrzymał karę śmierci.

W więzieniu, pod wpływem listownej znajomości z wyznającą katolicyzm kobietą, używającą w listach pseudonimu Yokokrysu Kiyotaka, zmienił nazwisko Katsuta na Huziwara, próbując symbolicznie zaznaczyć, że odcina się od tego, kim był w przeszłości.

Datę egzekucji wyznaczono na 30 listopada 2000 roku.

Katsuta ze swojej celi z przepaską na oczach został odeskortowany do komory egzekucyjnej.

Towarzyszył mu jeden strażnik i jeden buddyjski mnich.

Tuż przed szubienicą Kiyotaka poprosił strażnika, by ten na chwilę zdjął mu opaskę z oczu i umożliwił zobaczenie mnicha.

Mnich zaczął recytować sutrę serca, a Katsuta, patrząc na mnicha, pod nosem wymieniał nazwiska wszystkich swoich ofiar.

Na koniec wymruczał jeszcze... Szczerze was przepraszam.

Następnie strażnik znów przesłonił mu oczy i odprowadził go na szubianicę.

Poznaj sekrety największych zbrodniarzy świata.

Dorwać bestię w RMFFN.