Mentionsy

Po pierwsze, Paweł zachęca nas do tego, żebyśmy zwolnili tempo w naszym życiu i to się zawsze przydaje, a teraz gorączka przedświąteczna, więc tym bardziej, żebyśmy zastanowili się nad tym, co Bóg chce wnieść do naszego życia.

Bóg chce wnieść do naszego życia łaskę i pokój.

że Bóg nam ją daje, kiedy po nią przyjdziemy.

Po piąte, radością na Paweł go myśl, że Bóg nie tylko rozpoczął w nich dzieło,

I tutaj tym przykładem jest między innymi przekonanie o tym, że Bóg dokończy swojego dzieła w ich życiu, o czym już wspominałem.

Nie znaczy to wcale, że Filipianie mają tylko czekać na to, co się wydarzy, nie mając nic do zrobienia, ale Paweł widzi to inaczej, że jeśli Bóg działa, my mamy odpowiedzieć na Jego dzieło w nas.

Czyli naszą rolą jest przyglądanie się temu, co robi Bóg, żeby znaleźć to, na co mamy odpowiedzieć.

Czy Bóg, czy niewierzący ludzie, czy oni sami?

Więc chodzi tutaj o zdolność dostrzegania tego, co Bóg przygotowuje, co Bóg zdarza, też zdolność reagowania na to, co Bóg czyni w naszym życiu.

Przypominam, to są jego modlitwy, on się o to modli dla nich, czyli prosi o to, żeby Bóg w taki sposób wpłynął na nich.

To jest ta celowość naszego życia, że to życie Bóg tak ułożył, że ono do czegoś zmierza.

Więc może zmierzać do tego, co Bóg zamierzył, a może zmierzać do tego, co jest jakimś efektem po prostu naszej krzątaniny, naszego zabiegania, naszego myślenia, skupienia i tak dalej.

Czy boimy się być przesiani, żeby Bóg zrobił w naszym życiu jakąś selekcję?

Żeby Bóg wybrał to, co nadaje się do usunięcia i to, co nadaje się do zatrzymania.

żeby to Bóg wybrał, a nie my sami, żebyśmy wybierali, co chcemy zatrzymać w naszym życiu, a czego chcemy się pozbyć, kiedy robimy porządki na przykład.

Usprawiedliwienie, które daje nam Bóg i uświęcenie, które jest naszą odpowiedzią na to usprawiedliwienie, które otrzymaliśmy.

Ktoś może wydawać owoce, z których nie zdajemy sobie sprawy, bo w ogóle na innym polu jest zaangażowany w swoim życiu, bo tak Bóg pokierował jego zaangażowaniem i możemy go ocenić bardzo niesprawiedliwie wtedy.

My czekamy na pomyślne okoliczności, żeby coś robić, natomiast Bóg nie czeka na nie.