Mentionsy

że Bóg jest bogaty, że Bóg ma wszystko, czego ja potrzebuję, że Bóg, Bogu niczego nie brakuje i ja zamiast szukać zaspokojenia swoich potrzeb wszędzie indziej, a dopiero na końcu przypomnieć sobie o tym, że przecież mam Ojca w niebie, który jest bogaty, to ja po prostu...

On opływa i Bóg jest właśnie kimś takim.

Kiedy w liście Jakuba czytamy o naszej potrzebie, jaką jest mądrość, to jest Bóg przedstawiony jako ten, który daje chętnie.

I Bóg jest kimś takim, kto nie daje tak, bo czy mi starczy.

Bóg jest bogaty.

To jest nasz Bóg.

Kiedy zacząłem ten temat zgłębiać, zacząłem szukać tych miejsc, w których Bóg właśnie tak siebie określa w Nowym Testamencie, to natknąłem się na fragment właśnie z listu do Filipian.

Bóg mój według swojego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę.

Bóg zaspokoi wszelką naszą potrzebę.

Bo prawda jest też taka, że właśnie ta proza życia jest miejscem, w którym Bóg jest uwielbiony.

To jest miejsce, w którym Bóg jest uwielbiony.

I Paweł pokazuje, że dla niego te wszystkie rzeczy, którymi on się zajmuje, te wszystkie jego potrzeby są drugorzędne, bo najważniejszą rzeczą dla niego jest właśnie to, żeby Bóg był uwielbiony.

Jego interesuje to, jaki jest Bóg.

Bóg jest dla niego przesłania te wszystkie okoliczności.

To nie jest tak, że Bóg ich nie widzi.

Chociażby ten właśnie, że Bóg według swojego bogactwa zaspokoi wspanianych w Chrystusie, że każdą waszą potrzebę, Bóg widzi te nasze potrzeby, ale nie możemy tych potrzeb stawiać na pierwszym miejscu.

A Bóg według swojego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę.

nie są sposobem na wykręcenie Bogu ręki, tylko są uświadomieniem sobie tego, że ja, ten Bóg, któremu ja służę, z całego swojego serca, ze wszystkich swoich sił, On się troszczy też o mnie.