Mentionsy

Bordo Zostaje Pomocnikiem Świętego Mikołaja Śnieg pruszył cicho jak cukier puder, otulając dachy domów, drzewa i ulice miękkim białym kocem.

Bordo radośnie zaszczekał i zeskoczył ze schodka, zostawiając ślady łapek na świeżym śniegu.

Uwielbiał zimowe spacery, zapach mroźnego powietrza, skrzypienie śniegu pod łapami i cisza, która otulała świat jak koc.

Obok nich postać w czerwonym płaszczu, z białą brodą i czerwonymi rękawicami, pochylona nad czymś w śniegu.

Śnieg cicho padał wokół nich, a w powietrzu unosił się zapach pierników.

Śnieg osiadał mu na grzbiecie, a cisza była tak głęboka, że słychać było tylko trzask lodu na gałęziach.

Mruknął starzec sam do siebie, otrzepując rękaw z śniegu.

Na jego szyi błyszczała teraz chusta, która wyglądała jak u prawdziwego pomocnika Mikołaja.

Zanim wyruszył dalej, wrócił na chwilę do Mikołaja.

Przysięgasz dostarczyć każdy prezent z listy, choćby śnieg był po szyję?

W takim razie od tej chwili jesteś oficjalnym pomocnikiem Świętego Mikołaja, ale tylko na jedną noc.

Pies zniknął w śniegu, cicho jak cień.

Mały Kacper śnił właśnie o grze w piłkę na zielonej łące, nie wiedząc, że jego marzenie już jest w drodze, niesione przez najdzielniejszego pomocnika Mikołaja.

Latarnie mrugały ciepłym światłem, śnieg wirujący w powietrzu skrzył się jak brokat.

Ciche osiedle, rząd bliźniaczych domków, ogrodzenia z reniferami ze światełek i puchate dywaniki śniegu przed drzwiami.

Obok prezentu dołączył mały liścik od Mikołaja.

Kacper rozejrzał się zaspanym wzrokiem, przecierał oczy, ale nie zauważył nic poza śniegiem.

Czuję zapach śniegu i czegoś fajnego.

Gdy Bordo opuścił osiedle, śnieg zaczął padać gęściej.

Tak, żeby śnieg ich nie zasypał.

Ruszył z powrotem w śnieg, zostawiając po sobie jedynie ślady łap i zapach lasu.

Dzieci, piszcząc i śmiejąc się, rzuciły się za tajemniczym czworonogiem, nie wiedząc, że gonią prawdziwego pomocnika Mikołaja.

Ułożył paczki w butach przed drzwiami bliźniaków i przykrył je czapką Świętego Mikołaja, którą najwyraźniej jeden z chłopców wcześniej zostawił na płocie.

Pierwsze promienie słońca zaczęły rozświetlać dachy i srebrzyć śnieg.

Do parku, do Mikołaja.

Jego łapy były oblepione śniegiem, a na pysku widać było drobinki lodu.

Niech myśli, że po prostu trochę zabłądziłeś w śniegu.

Pomocnikiem Świętego Mikołaja.

Czy wierzysz, że twój pies też mógłby zostać pomocnikiem Świętego Mikołaja, choćby na jedną noc?