Mentionsy

Bordo Zostaje Pomocnikiem Świętego Mikołaja Śnieg pruszył cicho jak cukier puder, otulając dachy domów, drzewa i ulice miękkim białym kocem.

Pani Ania właśnie wychodziła z domu ze swoim ukochanym psem, bordowłosym Border Collie o imieniu Bordo.

Bordo radośnie zaszczekał i zeskoczył ze schodka, zostawiając ślady łapek na świeżym śniegu.

Pani Ania opowiadała coś o paczkach przygotowanych na Mikołajki dla dzieci z sąsiedztwa, ale Bordo węszył już coś w powietrzu.

– Bordo, stój!

Bordo zamarł.

Bordo przekrzywił głowę i podszedł powoli.

I wszystko wskazywało na to, że dla Bordo dopiero się zaczynała.

Bordo stał przez chwilę nieruchomo, wpatrując się w postać w czerwonym płaszczu.

Bordo ostrożnie podszedł bliżej.

Ty musisz być Bordo, powiedział Mikołaj, jakby to było oczywiste.

Widzisz, Bordo?

Bordo spojrzał na niego poważnie.

Bordo zaszczekał cicho, jakby chciał powiedzieć... Zgoda!

Bordo wyprostował się dumnie, gotowy do działania.

Bordo ujął list w pysk i ruszył w stronę miasta.

Bordo biegł przez zasypane ścieżki parku z pergaminem w pysku.

Bordo zaszczekał cicho.

Bordo raz skinął głową.

Bordo chwycił torbę za sznurek i ruszył w drogę.

Powodzenia, Bordo!

Bordo biegł przez miasto z torbą pełną prezentów i sercem pełnym zapału.

Świat wyglądał inaczej, jakby wszystko zwolniło, a czas czekał, aż Bordo zdąży.

Bordo znał tę ulicę.

Bordo wspiął się po zasypanych schodkach, zostawiając za sobą ślady łap.

Bordo ułożył prezent w bucie, tak aby chłopiec zobaczył go jako pierwszy, gdy tylko rano wyjrzy za drzwi.

Bordo szybko odsunął się w cień.

Bordo wypuścił powietrze z pyska.

Bordo uśmiechnął się w psim stylu, bez słów, ale całym sobą.

Gdy Bordo opuścił osiedle, śnieg zaczął padać gęściej.

Bordo znał te okolice.

Bordo zbliżył się ostrożnie.

Bordo uśmiechnął się psim pyszczkiem i odwrócił się.

Bordo, który wrócił właśnie z leśnej wyprawy, miał kolejne paczki do dostarczenia.

Proste zadanie, ale kiedy tylko Bordo zbliżył się do ogrodu, jego czujne uszy wychwyciły coś niepokojącego.

Bordo cofnął się o krok.

Bordo kluczył pomiędzy garażami.

Bordo uśmiechnął się w duchu.

Dla Bordo był to koniec najwspanialszej nocy w jego życiu.

A więc udało się, powiedział widząc zbliżającego się Bordo.

Dziękuję Ci, Bordo.

Bordo zaszczekał cicho.

Do zobaczenia za rok, Bordo.

Bordo patrzył w górę jeszcze przez chwilę, aż ostatni dźwięk dzwoneczków ucichł.

– Bordo!

Jeśli podobała ci się ta magiczna przygoda Bordo, zostaw łapkę w górę, subskrybuj kanał i napisz w komentarzu, komu ty chciałbyś dostarczyć prezent.