Mentionsy

A na pierwszy ogień dzisiaj idzie Sebastian Walukiewicz, który po raz kolejny już wystąpił w pierwszym składzie Sassuolo na mecz z Como, ponownie zresztą jako prawy obrońca i rozegrał pełne 90 minut.

Na początku, gdy odpaliłem ten mecz i widziałem te pierwsze powiedzmy 10 minut spotkania, to trochę się obawiałem, nie będę ukrywał, bo te pierwsze minuty w wykonaniu Walukiewicza, moim zdaniem takie mocno elektryczne.

poszły z sektora, w jakim operował Sebastian Walukiewicz i można powiedzieć, że w obu tych sytuacjach Polak mógł się zachować lepiej.

Na szczęście Walukiewicz dosyć szybko się ogarnął i w zasadzie po tych 10-15 minutach miałem wrażenie, że trochę sobie poukładał w głowie to spotkanie, trochę zdał sobie sprawę, że to jest naprawdę ważny mecz dla jego zespołu.

I to jest kolejny mecz, w którym gdy oglądam Sebastiana Walukiewicza, to mam wrażenie, że coraz lepiej uczy się on tej gry w defensywie, bo w poprzednim sezonie czy jeszcze wcześniej na boiskach Serie A uważałem, że jest to po prostu dobry obrońca z całkiem niezłym wyprowadzeniem piłki.

Dlatego też uważam, że w defensywie Polak mocno się poprawił i zastanawia mnie na ile ma na to wpływ zmiana otoczenia i po prostu dobry wpływ na niego przez Fabio Grosso, który prawdopodobnie odpowiada za trening defensywny w Sassuolo, a na ile po prostu jest to kwestia pewnej dojrzałości, jaką Sebastian nabrał wraz z czasem.

Wydaje mi się, że Walukiewicz raczej dosyć solidnie zabetonował prawą stronę boiska, patrząc z perspektywy oczywiście drużyny Sasuolo.

że Walukiewicz ma problem z przekazywaniem, tudzież odbieraniem tego krycia, kiedy rywal wchodzi pomiędzy prawego obrońca, środkowego obrońca, czyli najczęściej Walukiewicza i Dzesa.

Cały ten mecz miał, moim zdaniem, Walukiewicz problemy z Alberto Moreno.

I tutaj prawdę mówiąc nie do końca wiem jak oceniać Walukiewicza przez pryzmat właśnie tych błędów, bo moim zdaniem są to błędy łączone pomiędzy środkowego obrońcę, prawego obrońcę i również zawodników z tych wyższych linii, którzy do takiej sytuacji dopuścili.

Oczywiście też nie chcę tutaj całej winy ściągać z Walukiewicza, bo również swoją rękę, czy tam nogę w zasadzie w tej sytuacji do tego dołożył.

Mimo tych błędów w defensywie, jeżeli właśnie chodzi o to operowanie w półprzestrzeniach, to mam wrażenie, że to był jeden z lepszych meczów Walukiewicza w tym sezonie.

W komentarzu jest napisane, że nie szło mu najlepiej radzenie sobie z Moreno, z czym się również zgadzam, i z Rodriguezem, czego totalnie nie rozumiem, bo patrząc na jednocześnie statystyki Walukiewicza, jak i statystyki Rodrigueza, możemy zauważyć, że tutaj raczej nie było sytuacji, w której Polak miałby trudności z młodym Hiszpanem, o czym zresztą wspominałem chwilę wcześniej.

Natomiast po prostu testem oka patrząc to najczęściej ta prawa strona zostaje zupełnie pozostawiona Walukiewiczowi i wydaje mi się, że przez to też Fabio Grosso może nie, że zabronił, ale jednak stara się temperować te ofensywne zapędy Polaka, które tak jak już nie raz wspominałem raczej są znikome.

Przejdźmy teraz do Piotra Zielińskiego, o którym wspominałem, kiedy omawiałem Sebastiana Walukiewicza.

Za to spotkanie, tak jak w przypadku Walukiewicza, zdecydowałem się Zielińskiemu wystawić ocenę 6,5.