Mentionsy

jak czasem patrzę na doniesienia medialne z granicy, które są formułowane w duchu komunikatów Straży Granicznej o każdym kamieniu, który przeleci z tamtej strony zapory, czy o każdym akcie agresji, no to oczywiście nie zaprzeczając, że takie rzeczy się zdarzają, to jednak myślę, że jest to pewna manipulacja, która ma w oczach społeczeństwa przedstawić tych ludzi jako agresorów.

To jest bardzo dobre pytanie, bo to też jest jeden z naszych argumentów, podpowiedziany notabene przez Straż Graniczną na jednym z posiedzeń Komisji Senackich, który pokazuje jak bardzo nieadekwatne jest to rozwiązanie do panującej sytuacji.

Z informacji, które podała przedstawicielka Straży Granicznej na posiedzeniu Komisji Senackiej w zeszłym tygodniu wynika, że bezpośrednio w tym pasie przygranicznym, przy granicy polsko-białoruskiej w ubiegłym roku zostało złożonych 3000 wniosków.

Straż graniczna zawsze mówi w tym momencie, też taki komentarz był do tych 3000, że większość z tych osób, jeżeli nawet uda się złożyć te wnioski w Polsce, że wyjeżdża zaraz potem na zachód do innych państw Unii Europejskiej i tam się ponownie stara, czy składa kolejne wnioski o ochronę międzynarodową, co dla administracji polskiej, dla MSWiA, czy Straży Granicznej jest dowodem na to, że ci ludzie w Polsce wcale nie chcą takie wnioski składać.

Czy taka rodzina, która wcześniej kilka, a czasem nawet kilkanaście razy niektórzy byli wyrzucani z Polski, ich wnioski o ochronę międzynarodową nie były słyszane, bo to, że Straż Graniczna nie słyszy, nie przyjmuje wniosków składanych w pasie przygranicznym, mimo że te osoby bardzo często deklarują chęć ubiegania się o ochronę międzynarodową, że to się zdarza, to my wiemy.

Oczywiście wiadomo, w sądzie i na morzu ponoć wszystko się może wydarzyć, ale mam takie przeczucie, że takie sprawy, jeżeli tylko będą dobrze udokumentowane, będą do wygrania, a wyroki wydawane przez sądy będą bardzo podobne do tych pushbackowych, które nie zostawiają suchej nitki na zgodności działania Straży Granicznej z prawem.

Straż graniczna nie składa skarg kasacyjnych do NSA, więc zostajemy cały czas na etapie pierwszej instancji.

Wiele paradoksów tak naprawdę pojawia się na tej granicy, zapora graniczna też jest pewnym paradoksem.

I to jest fakt potwierdzony i przez sądy, i przez samą Straż Graniczną, która odpowiedziała na pytanie w ramach dostępu do informacji publicznej, potwierdziła minimum tam, dobrze pamiętam, metr dwadzieścia pięć, do ośmiu chyba maksymum.

Strażnicza ma swoje racje, ma swoje obserwacje.

Nie spodziewajmy się, że straż graniczna komunikuje tak jak powinna wszystko, co się tam dzieje.