Mentionsy

Tak, Bóg, kiedy powoływał Mojżesza, obiecał, że kiedy wyprowadzi ich z Egiptu, będą służyć Bogu na tej górze, na której też spotykał się Pan, powołując Mojżesza.

Wydaje mi się, że Bóg jest Bogiem wszechwiedzącym, który słyszy, widzi, rozumie, co się dzieje.

Tak jakby Bóg nie słyszał, nie wiedział.

Tutaj Pan Bóg pokazuje swoje intencje.

Przez ostatnie kilka rozdziałów były pewne perypetie związane z drogą przez pustynię, w której Pan Bóg okazał niesamowitą łaskę, cierpliwość względem ludu.

I owszem, Pan Bóg wszystko wie i słyszy i nawet zanim to się wydarzy,

Po co się modlimy, skoro Bóg wszystko wie?

No nie po to, żeby Pan Bóg się dowiedział, ale z drugiej strony my potrzebujemy tego doświadczenia modlitwy.

Czy ta scena, którą tutaj przeczytaliśmy, czy to jest scena, w której Bóg składa ofertę zawarcia przymierza?

I w ten sposób Pan Bóg pokazuje, że jeżeli oni zdecydują się na ten, na to przymierze, na wejście w tą specjalną

Unię, relację z Panem Bogiem, gdzie Pan Bóg będzie tym suwerenem, tym królem, a naród izraelski będzie tymi poddanymi... Wasalem.

Pan Bóg szczególnie ich wyróżni.

Anioł był, szedł przez nimi, mieli już ten okres też pustyni i opieki na tej pustyni, i pokarmu, i wody, więc tak naprawdę Bóg jakby nie działał w próżni, albo nie zaczynał od zera, tylko zaczynał od takiego okresu demo, demonstracyjnego, okres próbny.

Tak jak Pan Bóg obiecał uczynić naród wielki z Abrahama, na koniec Księgi Rodzaju jest jakieś około 70 osób, więc to nie jest wielki naród, ale już w połowie Księgi Wyjścia widzimy wielki naród, z którym Pan Bóg... 600 tysięcy samych mężczyzn.

Tak, z którym Pan Bóg chce zawrzeć przymierze, ale te przymierze jakby jest w odpowiedzi na obietnicę, którą złożył Abrahamowi.

I tutaj, tak jak Pan Bóg obiecał błogosławić Abrahama, rozumiemy, że on teraz, ten naród, który wyszedł z Abrahama, Pan Bóg pragnie błogosławić i to wszystko po to, aby realizować swój plan zbawienia na przestrzeni wieków.

Są to nakazy lub zakazy w większości przypadków, które znalazły się na tablicach kamiennych, które Bóg dał Mojżeszowi.

Oczywiście tu najpierw jest powiedziane, że Bóg przemówił

do całego ludu, no a później Mojżesz otrzymuje je spisane na tablicach, później je rozbija, no i później Bóg mu każe wyciosać nowe tablice i dopiero na niej zapisuje drugi raz i one trafiają do Arki Przymierza.

szczególne miejsce w całej narracji Pięcioksięgu, ponieważ kiedy Pan Bóg w XIX rozdziale składa ofertę wejścia w przymierze, szczególne przymierze z narodem izraelskim i w zasadzie uformowanie tego narodu,

Te powiedział Bóg do całego ludu.

Pozostałe Bóg powiedział do Mojżesza i Mojżesz miał je spisać.

Zaczyna się ta wypowiedź Boga tutaj na synaju, którą słyszy cały naród od stwierdzenia, jam jest Pan Bóg Twój, który Cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli.

Po prostu jest wyrażona myśl o tym, co Pan Bóg uczynił.

Boże działanie, Pan Bóg nawiązuje do tego, kim jest dla Izraela.

No i też jak najbardziej przychylałbym się do tego z uwagi na to, że właśnie następujące przykazania są w tym właśnie kontekście, kim jest Bóg dla Izraela, że jest jego wybawcą, zatem może wymagać od Niego, czy zlecić Mu te kolejne przykazania.

Jam jest jachwę, Bóg twój, a potem nie będziesz miał innych bogów obok mnie, co oczywiście wskazuje na myśl, powiedzmy, starożytną, gdzie tych bogów było wiele.

No i tutaj widzimy, że Bóg Jahwe zastrzega sobie, aby ci bogowie inni nie byli na równi z Nim.

I Pan Bóg chce jakby...

Całe życie jest porządkowane Bogu, ponieważ Bóg jest ich Bogiem.

I pierwsze przykazanie pokazuje, pokazało Izraelitom, że Bóg ma być ich tym...

Bóg Jahwe, ten, który wybawił, ten konkretny.

Pan Bóg mówi nie.

Jeśli myślimy, jak przedstawić to, o czym jest ten Bóg i jego jakąś charakterystykę.

No i później szukano obrazów, które byłyby nośnikiem tych idei, więc w tym przypadku Bóg chce pokazać, że żaden ze znanych ludziom nośników nie jest w stanie wyrazić do końca idei tego właśnie Boga, bo jest on niepojęty.

Czyli rozpoznać, w czym Bóg ma umiłowanie i umiłowanie tego.

Że Bóg miłuje prawdę, dobro, piękno.

Natomiast drugie przykazanie odnosi się do tego, że nie powinniśmy sobie robić, już mówię o takiej jakiejś interpretacji takiej powiedzmy praktycznej czy codziennej, że nie powinniśmy zatrzymywać się w naszym zrozumieniu Boga, bo to tak jakbyśmy sobie robili te właśnie rzeźby i im się kłaniali nasze wyobrażenia Boga, jaki Bóg jest.

Więc Bóg nas tutaj uczył pewnej otwartości i ostrzegał przed tym, żebyśmy sobie nie robili bożków na jego podobieństwo.

Tekst podaje jeden szczególny, że Pan Bóg jest Bogiem zazdrosnym i nie chce, żeby właśnie ludzkość, trzeba mówić o Izraelici, oddawali cześć tym rzeźbom, czy tym wytworom własnej ręki, bo chce, aby cała cześć była skierowana bezpośrednio do Niego.

I teraz Pan Bóg mówi, nie, nie ma takiej opcji.

W świątyni tej, którą później Pan Bóg poleca stworzyć, nie ma posągu.

Tylko jest coś, co Pan Bóg sam daje.

To, co mnie uderzyło, to to, że Bóg zaczyna od tego, że mówi, jest Bogiem, który wyprowadził z ziemi, a w treści piątego przykazania daje obietnicę wprowadzenia do ziemi, tak?

Aby długo trwały dni Twoje w ziemi, którą Pan Bóg Twój da Tobie.

Bo czwarte przykazanie przypomina rzecz bardzo istotną, że Bóg jest stwórcą.

Bóg mówi, nie twórzcie podobizn na bazie tego, co widzą wasze oczy w górze, na ziemi i pod ziemią.

Więc Bóg chce, żebyśmy w naszych umysłach mieli odniesienie do niego jako do stwórcy.

Bo Pan Bóg na samym początku stworzenia świata właśnie ten dzień przeznaczył w tym celu dla całego stworzenia.

Więc rozszerzanie wolności, a bardzo często widać we wspólnotach religijnych, że ten, kto ma jakąkolwiek władzę, to po prostu dominuje wszystkich innych i mamy do czynienia później z czymś przeciwnym w ogóle, co Bóg zamierzył.

A ponieważ wspomniałem już tą klamrę, która spaja pierwsze pięć przykazań, motyw wyprowadzenia i wprowadzenia, to przyjrzałem się kiedyś, że jeśli patrzeć na przykazania z tej perspektywy i policzyć występowanie słowa Bóg, Elohim, to mamy w tym układzie, w tych pierwszych pięciu przykazaniach siedmiokrotnie wspomnianego Boga, przy czym raz to chodzi o bogów obcych, natomiast na tej drugiej tablicy

słowo Bóg nie pojawia się w tych przykazaniach, wybaczcie, od 6 do 10, nie pojawia się słowo Bóg ani razu, natomiast wyłania się obraz człowieka, który jest skłonny z powodu pożądania do tego, żeby złe rzeczy mówić.

i złe rzeczy czynić, a ponieważ to studium to jest związane z przymierzem, które Bóg zawarł, tak sobie myślę, czy to nie jest niezwykłe, że Bóg, który szanuje wszystkich, chce życia dla wszystkich, potrafi wejść we wspólnotę z człowiekiem, który z natury jest zepsuty, targany tymi swoimi porządliwościami.

To jest szokujące, że taki Bóg

Mamy nadzieję, że Bóg, który przedstawiony jest na kartach Pisma Świętego, jest waszym Bogiem, a jeśli nie jest to, że tego rodzaju studia zaprowadzą was do takiego punktu, w którym i wy będziecie mieli osobistą relację z Bogiem.