Mentionsy

Apokalipsa, dzień po dniu.

Armagedon.

I zgromadził ich na miejscu, które po hebrajsku nazywa się Armagedon.

Apokalipsa, rozdział szesnasty, wiersz szesnasty.

Wbrew temu, czego naucza kultura popularna, wyraz Armagedon lub Haarmagedon jest po prostu pochodną dwóch hebrajskich słów.

Har, które oznacza górę, i Megiddo, będącego nazwą starożytnego miasta, którego pozostałości znajdujemy w Dolnej Galilei, na północy Izraela.

Jednakże, o ile szósta plaga nie odnosi się do literalnej rzeki Eufrat, tak samo słowo Armagedon nie odnosi się do rzeczywistego miejsca czy regionu.

Jest to potężny punkt kulminacyjny kosmicznego boju między Chrystusem a szatanem.

To szatan i jego demony, a nie generałowie i dowódcy gromadzą królów ziemi i całego świata.

Apokalipsa 16.14

Armagedon reprezentuje walkę religijną, a nie polityczną.

Co ciekawe, niedaleko do słownego Megiddo, na północnym zachodzie, znajduje się inne znane miejsce.

Góra Karmel.

To właśnie tam Bóg odpowiedział na modlitwę Eliasza i sprowadził ogień z nieba.

I Królewska, 18, 20-40.

To tam dzieci Izraela wybrały, komu będą oddawać cześć.

Przypomnijmy jednak, że ogień z nieba był również cudem skopiowanym przez fałszywego proroka, jedynym demonicznym cudem opisanym w Biblii.

Apokalipsa 13, 13.

Niektórzy uczeni zauważyli również korelację między Megiddo i Moed, hebrajskim słowem oznaczającym miejsce zgromadzenia.

Moed jest często używany w Piśmie Świętym do opisania miejsca, w którym Izraelici zbierali się na nabożeństwa.

Jest ono tłumaczone jako miejsce świątecznych zgromadzeń, lamentacje 2.6 lub przybytek, wyjścia 28.43.

Wcześniej dowiedzieliśmy się, że tron Boga znajduje się w świątyni.

Warto w tym momencie zwrócić uwagę na wymowny werset, który daje nam wgląd w sposób myślenia tego upadłego cheruba, gdy dopiero popadał w grzech.

Zasiądę na górze zgromadzeń, na krańcach północy.

Izajasz 14, 13.

Góra zgromadzeń, Harmoed, odnosi się bezpośrednio do Armagedonu jako góry Megiddo.

Szatan dąży więc do tego, by zasiąść na tronie Boga w świątyni.

Zasiądzie w świątyni Boga, dowodząc, że sam jest Bogiem.

II Tesaloniczan 2, 4.

Jego działania są skierowane na północ, w górę, do nieba.

Zauważmy również związek między cudem fałszywego proroka, a sekretną ambicją diabła.

Obaj ujawniają próbę tegoż szatana, by stać się Bogiem.

Powtórzmy, właśnie o to chodzi w Armagedonie.

O uzurpatorskie pragnienie diabła, by posiąść władzę, którą ma tylko sam Bóg.

Swoją drogą jest naprawdę niepojęte, że jakiś stworzony przez Boga byt domaga się jego tronu.

Bitwa, jak zawsze, toczy się o to, komu należy oddawać cześć.

Czy pomodlimy się razem?

Książę pokoju, chociaż szatan zbierze wszystkie swoje siły, by walczyć przeciwko Tobie, pomóż mi pozostać wiernym w Twojej armii.

Do dalszego studiowania.

2 Księga Kronik, rozdział 20, wiersze od 15 do 19.

Księga Joela, rozdział 3, wiersze od 9 do 14.

Księga Zachariasza, rozdział 12, wiersze od 8 do 11.