Mentionsy

W dzisiejszym odcinku chciałem krótko przybliżyć Państwu książkę Egona Naganowskiego Podróż bez końca o życiu i twórczości Roberta Muzila.

po pobycie Naganowskiego w Rzymie, gdzie mieściło się archiwum, czy fragment archiwów Muzila i Naganowski miał okazję pracować z dokumentami, pracować z oryginalnymi notatkami Muzila, które wtedy jeszcze były nieuporządkowane, które jeszcze były wtedy w trakcie pracy.

Mówimy tu o połowie lat 70., co oznacza, że to było dopiero 30 lat po śmierci Muzila, mniej więcej 20 lat po tym, jak realnie zaczął być znany na świecie, kiedy w 1953 roku ukazały się pierwsze, bardzo pozytywne recenzje człowieka bez właściwości za granicą.

Nie jest to klasyczna biografia, bo to jest biografia, gdzie eksplorowane są też wątki dookoła życia Muzila.

Trochę też pojawiają się historie dotyczące twórczości, no ale jest to pewna zamknięta całość, która kończy się w momencie śmierci Muzila i to jest trochę historia życia w wielkim skrócie pokazana.

To wtedy zapauzowałem Naganowskiego i stwierdziłem, że jednak przeczytam Muzila.

No i Naganowski pokazuje, że w przypadku Muzila jest podobnie.

To są rzeczy bardzo mocno inspirowane życiem Muzila.

To jest historia Muzila.

To jest nieprzepracowany prawdopodobnie przez Muzila wątek jego młodszej siostry, młodszej siostry o cztery lata, której nie poznał, która zmarła zanim się urodził, ale na którą rzutował swoje jakieś dziwne rozumienia miłości.

W tym sensie książka Muzila jest może punktem zwrotnym powieści w ogóle.

Ależ miał się dokładnie kierować wskazikami Muzila i m.in.

No cóż, Józef Roth pisał według Muzila najwyżej poprawną, szkolną Niemczyzną.

Do tego stopnia był Muzil niechętny Mannowi, że kiedy w 1941 roku prowadzona była akcja ściągnięcia Muzila do Stanów Zjednoczonych.

Ja się tej książki obawiałem, bo nie znałem jeszcze twórczości Muzila, bo wydawało mi się, że to może być trochę mnie przerastać.