Mentionsy

Musical w Teatrze Muzycznym Rolla i... Bardziej spektakl muzyczny.

Były piosenkami trioles cano, czyli tych trzech sióstr, które śpiewały, natomiast całe życie jest opisane w ich dialogach w spektaklu, więc nazywamy to właśnie spektaklem muzycznym, bo musical charakteryzuje się tym, że ma dialogi śpiewane.

Ale chciałabym powiedzieć, że momentami ten spektakl muzyczny rzeczywiście jest takim jakby ikonicznym musicalem.

Tym bardziej, że to Teatr Muzyczny Roma.

Jeśli jeszcze pytasz, Zosia, o to, dlaczego to jest spektakl muzyczny, dramatyczny, to marząc sobie o tym spektaklu, chciałam, żeby...

Duża część to, żeby to było jak z teatru dramatycznego, plus te właściwości musicalowe.

Natomiast podstawą jest teatr dramatyczny.

Od wielu lat tak o musicalu się mówiło i nadal niektórzy mają takie raczej postrzeganie musicalu jako jakiegoś takiego gorszej formy teatru.

Ale nigdy nie zapomnę tego, jak w szkole teatralnej, jak dostałam się właśnie do...

Już pokazuje się, że ludzie, którzy pracują w teatrach muzycznych, to są ludzie, którzy naprawdę mają trzy różne umiejętności.

Właśnie to zmieniacie, to wspaniale, że w teatrach dramatycznych pojawiają się musicale i wspaniale, że w teatrach musicalowych pojawiają się tego typu spektakle.

To było po pierwszych moich produkcjach w Teatrze Roma.

No i wymarzyło mi się Teatr Roma, więc już dyrektorowi zarzuciłam ten temat pewnie ze dwa albo trzy lata temu.

Tak, reżyserem, który jest częścią już Teatru Roma i jest taką marką trochę, że już zrobiliśmy z nim trzy spektakle, które zapełniały widownię.

Do Teatru Roma, tak.

Dla mnie to jest piękna klamra, przyznam, bo właśnie zaczęłam swoją pracę w Warszawie w teatrach, od właśnie Teatru Roma.

Ja przyjechałam wtedy z Poznania, bo tam byłam w Teatrze Nowym na etacie i to była moja pierwsza praca właśnie tutaj w Warszawie w deszczowej piosence.

I ja usłyszałam Roma, mówię, Boże, no będą po prostu pióra, no i w ogóle... Ja jej do końca miałam sześć, siedem lat serwisów na scenie.

Mariusz jest w Teatrze Współczesnym, prawda?

Tak jest, no bo mamy właśnie aktorów z różnych teatrów, więc czasem trudno zgrać grafiki.

Za to kocham teatr, że tak przenosimy się w czasie i przestrzeni.

Ja z moją siostrą jestem bardzo związana, a mimo, że mieszkamy osobno, bo Kasia jest w Gdyni, zresztą w teatrze muzycznym, ale mamy bardzo silną więź i na pewno to poczucie naszej więzi, myślę, że było podobne.

Wiesz co, dla mnie teatr i muzyka zawsze są terapią.

I tak jest i z muzyką, i z teatrem, bo na przykład różne, każda z nas ma jakieś przejścia.

Ja nieraz miałam tak, że jechałam zapłakana do teatru.

Dzisiaj gram taki spektakl w Teatrze Komedia, w którym właśnie mam tekst, że

Ja sama kocham chodzić do teatru, chociaż mało mam czasu ze wszystkim z tej drugiej strony, a lubię iść i pooglądać znajomych, ale też uwielbiam to.

spotkaniu z aktorkami, aktorami, których sobie wymarzyłam, o opowiedzeniu historii takiej nieoczywistej i nie takiej lukrowanej, że pokazaliśmy nieidealnych ludzi, że zrobiłam to w miejscu, które... No po prostu uwielbiam ten Teatr Roma.

Ja po prostu kocham za to teatr, że nigdy nie jest idealnie, ale zawsze jest pięknie.

I mój monodram, który robiłam w Teatrze Komedia, też robiłam w najtrudniejszym momencie mojego życia.

Tak było z Krysią Sienkiewicz, którą tak raz spotkałam się na scenie w teatrze, znaczy w salowych magnoliach, w których grałyśmy i takie miałam marzenie, żeby znowu z nią zagrać i już jej nie było.

Łukasz Czujno teraz jest też dyrektorem teatru, najlepszego teatru, jednego z najlepszych teatrów w Polsce, w Legnicy.

Dziękuję Wam bardzo i wszystkich zapraszamy do Teatru Muzycznego Roma na Aniołki Mussoliniego.