Mentionsy

Moim waszym gościem jest Ania Wędzikowska, dziennikarka, autorka książki, tej książki 102.

Chcąc udowadniać tą swoją wartość, czy spełniłaś ich oczekiwania?

To jest trudne pytanie, dlatego że na poziomie świadomym, racjonalnym, logicznym spełniłam oczekiwania, jeśli można to tak określić.

Myślę, że to jest trudne do modulowania i moderowania, ale...

to idzie trochę jak łańcuch, ponieważ ja nie miałam tego i to było coś, co najbardziej mną szarpało, czyli brak tego uznania i bezwarunkowej miłości niezależnie od osiągnięć, to to chcę dać.

Ja zawsze mówię, ostatnio tak sobie się z tego podśmiewałam, że jeśli mamy takie uwarunkowania, jakie mamy, jakie ja mam, to bardzo trudno jest wybrać zdrowo za pierwszym razem.

I bez wykonania tej pracy wewnętrznej nie da się moim zdaniem wybrać lepiej.

Przy właściwie, tak bym chyba określiła, rozstaniu, czy próbie jeszcze ratowania tego związku z twoim partnerem.

Moment żałoby był i trwał prawie rok takiego mojego i płakania i zastanawiania się, to kim to ja teraz jestem, to ja teraz z tym nikim.

Czyli cały czas w tej mojej medytacji, która stała się moją codziennością, moim narzędziem też takiego samopoznania, zaczęłam wchodzić w zupełnie inne wartości.

Musi, ale to wiesz, ja już się też przyzwyczaiłam do tego, chociaż to było dla mnie trudne co do zaakceptowania, bo ja wyszłam z takiego domu, gdzie kobiety były silne, sprawcze i zarabiały i w ogóle to był taki dom po obu stronach u mnie silnych kobiet, więc jak wyszłam do tego świata w tej naszej Polsce i zobaczyłam, w jakim w sumie patriarchalnym społeczeństwie żyjemy, w którym kobiety muszą się z różnych dziwnych rzeczy tłumaczyć, to byłam mocno zaskoczona.

Więc na pewno to odpuszczenie kontroli, odpuszczenie narzekania, obgadywania innych, w ogóle jakiegokolwiek oceniania i zastanawiania się nad tym, co robią inni ludzie, porównywania się do innych.

Tony Robbins to nazywa priming, chodzi po prostu o to, że jak się budzimy rano, to zamiast myśleć o tym wszystkim trudnym, co mamy do zrobienia i co nam się nie udało poprzedniego dnia i jakie mamy wyzwania danego dnia, a wszyscy to robimy, przynajmniej większość z nas, to ja sobie myślę o rzeczach, które były dla mnie sukcesem, które mi się udały, które sprawiły, że byłam dumna, które były emocjonalnie dla mnie satysfakcjonujące, czyli nastrojenie umysłu, bo my mamy selektywną uwagę, nasz umysł odbiera wszystkie bodźce, ale

Nawet jeżeli coś tam przywołujemy, to właśnie mamy takie tendencje, myślę, że wiele osób, do wynajdywania różnych problemów i tego, co nam się właśnie nie udało, niż myślenia w taki sposób mega pozytywny.

Więc bardziej opłacalne z punktu widzenia przetrwania jest zapamiętanie tego, co nam się nie udało i co nam zagraża.

Na pewno ważne jest dla mnie dalej pisać, bo czuję, że raz moje doświadczenie, a dwa moja umiejętność syntetyzowania, mówienia o swoim doświadczeniu jest czymś, co jest ważne i dostaje tak dużo zwrotów pozytywnych, że to...

To jest zaproszenie do tego, żeby oni sami coś zrobili, bo to zmiana może nastąpić tylko i wyłącznie z czyjejś decyzji i z czyjegoś działania, ale potrzebne są narzędzia i potrzebne są impulsy.

I my, wiesz, budujemy tę samą dynamikę też przez przymus powtarzania i przez to, że to jest to, co znamy.

bo co innego, bo wreszcie zaczęłam mieć swoje oczekiwania, swoje standardy, bo się umościłam w tej swojej samotności, zaczęłam widzieć swoją wartość, zaczęłam mniej zwracać uwagę na to, czy ja się komuś podobam, czy on mnie pokocha, czy ja jestem fajna w tej relacji.

Nie z mojego świata, nie z mojego rozdania, wiesz, no coś by po prostu nie zakliknęło na tym poziomie najgłębszym tego układu neurologicznego, tego połączenia, wiesz, wzajemnie ze sobą działających traum.