Mentionsy

Dzisiaj przedstawię Wam tragiczną historię Rachel Barber, która padła ofiarą zbrodni zrodzonej z zazdrości.

Rachel była wyjątkowo piękna i utalentowana, miała przed sobą bardzo obiecującą przyszłość, ale to właśnie to doprowadziło do jej zguby.

Rachel Elizabeth Barber urodziła się 12 września 1983 roku w regionie Victoria w Australii.

Jej rodzicami byli Elizabeth i Michael Barberowie.

Rachel miała także dwie młodsze siostry, Heather i Ashley Rose.

Od najmłodszych lat Rachel przejawiała ogromną pasję do tańca, dlatego uczęszczała do prestiżowej Dance Factory w Melbourne, gdzie szybko wyróżniła się talentem i pracowitością.

Osoby, które ją znały, podziwiały jej pasję do tańca, a sama Rachel miała ambitne plany na przyszłość.

Na przełomie 1992 i 1993 roku, gdy Rachel miała 9 lat, rodzina przeprowadziła się do Mount Albert w spokojnej dzielnicy Melbourne.

Młodsza siostra Rachel, Ashley Rose, szybko znalazła tam nową, najlepszą przyjaciółkę, Kathy Robertson, a nieco bardziej nieśmiała Rachel wkrótce także nawiązała więź z siostrą Kathy, Chrissy.

Dziewczynki mieszkały w domu naprzeciwko barberów i obie rodziny były do siebie bardzo podobne i szybko się zbliżyły.

Na przestrzeni kolejnych miesięcy córki Robertsonów spędzały u Barberów coraz więcej czasu, aż w końcu w 1996 roku Elizabeth i Michael postanowili zatrudnić Caroline jako opiekunkę.

Im więcej czasu Caroline spędzała w towarzystwie dziewczynek, tym bardziej narastała jej fascynacja dwunastoletnią Rachel.

Rachel oczywiście miała problemy, bała się porażki, nie przepadała za nauką i bywała nieszczęśliwa, ale jej obraz w oczach Caroline był całkowicie zniekształcony i narastała w niej nienawiść za to, że Rachel dostawała wszystko na tacy.

Mroczne uczucia Caroline wobec siebie i rosnąca zazdrość o Rachel pozostawały jednak niezauważone, ponieważ dziewczyna potrafiła idealnie kamuflować swoje uczucia i zachowywać pozory.

Pod koniec 1998 roku 15-letnia Rachel dostała się do renomowanego studia tańca Dance Factory w Richmond.

Pracowała w firmie zajmującej się usługami telefonii komórkowej w Melbourne i nie mogła zdzierżyć tego, że kariera taneczna i modelingowa Rachel nabiera w tym czasie tempa.

Wpisy w pamiętniku coraz rzadziej były samokrytyczne, a zaczęły koncentrować się na Rachel i miały coraz mroczniejszy charakter.

Caroline napisała wprost, że chce zabić Rachel i przejąć jej tożsamość.

Dwudziestolatka wymyśliła, że zwabi Rachel do swojego mieszkania pod pretekstem badania psychologicznego, za które da piętnastolatce 100 dolarów.

Caroline wiedziała, że Rachel jej ufa i nie będzie podejrzewać żadnych złych zamiarów.

Realizację tego morderczego planu Robertson zaplanowała na koniec lutego 1999 roku i niedziela 28 lutego była ostatnim wieczorem, który rodzina Barberów spędziła w komplecie.

O godzinie 17.24 Caroline zadzwoniła do Rachel i rozmawiały przez 15 minut.

O 9.30 rano w poniedziałek 1 marca Michael odwiózł córkę na przystanek tramwajowy na rogu Riverdale i Elgar Road, skąd Rachel miała pojechać do Richmond.

Rachel powiedziała znajomym, że ma tajemnicę, której nie może im wyjawić, ale jeśli pójdzie zgodnie z planem, to opowie im niedługo.

Chłopak Rachel, Manny, trochę się zaniepokoił tą tajemniczością, ale nastolatka zapewniła go, że nie ma czym się martwić i że chodzi po prostu o pracę.

Policja zaczęła rekonstruować ostatnie znane kroki Rachel i po przesłuchaniu jej znajomych ustalono, że zajęcia skończyły się o 17.35 i całą grupą zaczęli kierować się ulicą Church Street w stronę Bridge Road.

W pewnym momencie, około 17.45, Rachel pożegnała się i oddzieliła od grupy.

Jedna z jej koleżanek, Tamara, spytała, dokąd się wybiera, a Barber odpowiedziała, że ma zamiar pójść wzdłuż Bridge Road, a na końcu linii tramwajowej odbierze ją tata.

Gdy koleżanka zaproponowała, że pójdzie razem z nią, Rachel odmówiła.

Rachel wsiadała tam do tramwaju w towarzystwie starszej dziewczyny i tu ślad Rachel się urywał, więc policja postanowiła dokładnie zbadać ten trop.

Allison pomogła stworzyć komputerowy portret pamięciowy dziewczyny, którą widziała z Rachel i w tym czasie sprawdzono także bilingi telefoniczne i odkryto, że zaginiona przed zniknięciem kilka razy rozmawiała ze swoją sąsiadką.

Po potwierdzeniu, że to właśnie Caroline była ostatnią osobą, z którą widziano Rachel, policja przeszukała jej mieszkanie i znaleziono tam torbę z ubraniami, które nie należały do Caroline i rozmiarem odpowiadały zaginionej.

Ale jeszcze bardziej niepokojące było to, że znaleziono wniosek o wydanie aktu urodzenia na nazwisko Rachel Elizabeth Barber.

Odkryto, że Caroline miała tak głęboką obsesję na punkcie Rachel, że planowała przejąć jej tożsamość.

Już w 1997 roku, czyli dwa lata wcześniej, zwróciła się do Elisabeth i Michaela z prośbą o pozwolenie na zrobienie Rachel zdjęcia do projektu, nad którym rzekomo pracowała.

w tym czasie także do siostry dziewczyny, Ashley Rose, pytając o datę urodzin Rachel, także pod pretekstem pracy nad projektem.

Ten wniosek był jednym z elementów skrupulatnych przygotowań Caroline do przejęcia życia Rachel i niestety ten plan zakładał także pozbycie się dziewczyny.

Caroline została zatrzymana i podczas przesłuchań przyznała się do zabójstwa Rachel, jednak szczegóły dotyczące przebiegu zbrodni wyjawiła dopiero w rozmowach z psychologiem.

Razem z Rachel zamówiły pizzę i Caroline zaproponowała też piętnastolatce drinka,

Gospodyni poprosiła Rachel o wykonanie ćwiczenia medytacyjnego polegającego na skupieniu się

W tym czasie Caroline biła się z myślami, przez chwilę poczuła nawet, że nie chce zabijać Rachel, jednak gdy oprzytomniała, uznała, że zaszła już za daleko, żeby się wycofać i w pewnym momencie z zaskoczenia owinęła nastolatce kabel telefoniczny wokół szyi i zaczęła ją dusić.

Niestety Rachel straciła życie w wyniku tego ataku.

W rzeczywistości jednak ten dzień planowała poświęcić na pozbycie się ciała Rachel, które przez ostatnie dwa dni trzymała schowane w szafie, wciąż z zacieśniętym na szyi kablem.

Kierowcy taksówki powiedziała, że przewozi rzeźbę, a po dotarciu na miejsce wykopała płytki grób i pochowała Rachel.

7 marca zabójczyni zadzwoniła do rodziny Barberów.

Przez cały ten czas policja próbowała bezskutecznie się z nią skontaktować w sprawie zaginięcia Rachel, ale Caroline nie odbierała telefonów i nie otwierała, gdy ktoś pukał do drzwi.

Dziewczyna została przewieziona do szpitala i już niecałe trzy godziny później rozpoczęto przesłuchanie, a Caroline szybko przyznała się do zamordowania Rachel.

W trakcie rozmowy z nadinspektorem Pattersonem dziewczyna mówiła bez emocji, ze spokojem odpowiadała na pytania mówiąc, że Rachel nie żyje i że została pochowana w wiejskiej posiadłości rodziny Carline, w miejscu gdzie wcześniej chowano zwierzęta domowe.

W sobotę 13 marca policja przeszukała farmę i faktycznie znaleziono tam ciało Rachel w płytkim grobie.

Dalsze przeszukanie mieszkania sprawczyni ujawniło pisemny plan, w którym Caroline szczegółowo opisała sposób zabicia Rachel oraz pozbycia się jej ciała.

Nazwisko Southall było panińskim nazwiskiem Elizabeth Barber, czyli mamy Rachel.

Rachel zawsze była dzika, pozwalano jej biegać boso po wsi, bardzo wcześnie zaczęła umawiać się z chłopakami, była uzdolniona w balecie klasycznym, ale kilka razy się buntowała i rezygnowała.

Chciała też zdobyć akt urodzenia Rachel, żeby móc w przyszłości wykorzystać jej dane do wyrobienia dokumentów.

Planowała upozorować ucieczkę Rachel i spisywała rzeczy, które nastolatka powinna zabrać ze sobą, żeby wyglądało to wiarygodnie.

Dalsza część planu zawierała wszystkie, nawet najdrobniejsze szczegóły, takie jak miejsce spotkania, zamówienie pizzy, podanie środka nasennego, obezwładnienie Rachel i oczywiście ukrycie ciała.

Podczas procesu w październiku 2000 roku Caroline przyznała się do winy, a prokurator Jeremy Rabke podkreślił, że motywem tej zbrodni była obsesja i zazdrość o urodę, popularność i sukcesy Rachel.

Wykorzystała to, że Rachel była podatna na manipulacje i ufała jej jako przyjaciółce rodziny.

Mimo wszystko przez cały okres odbywania kary nie wyrażała skruchy ani żalu w stosunku do rodziny Rachel.

Barberowie powiedzieli, że choć nie zgadzają się z decyzją sądu, to mają nadzieję, że pozostawiona sama sobie Caroline odnajdzie swoje miejsce w społeczeństwie, już nigdy więcej nikogo nie skrzywdzi i znajdzie jakiś sposób, żeby odkupić swoje winy.

Rodzina Rachel przyznała także, że żadna kara w tym przypadku nie wydawałaby się sprawiedliwa, ponieważ nic nigdy nie zwróci życia ich ukochanej córce.

Elizabeth i Michael zdecydowali się wybaczyć Caroline, żeby nie pielęgnować w sobie nienawiści i negatywnej energii, która mogłaby odbić się na ich pozostałych dzieciach.

Elizabeth przyznała, że nie boi się Caroline, nie uważa, żeby była zagrożeniem dla jej rodziny.

Po wyjściu na wolność Robertson osiedliła się na drugim końcu stanu Victoria, z dala od bliskich Rachel.

W 2009 roku ta historia została przedstawiona w filmie In Her Skin, znanym też jako I Am You, który szczegółowo ukazał kulisy zbrodni i dramat rodziny Barberów.

Sprawa Rachel była także tematem australijskich programów kryminalnych oraz licznych artykułów prasowych, które latami wracały do tej tragedii, szczególnie przy okazji procesu Caroline i jej późniejszego zwolnienia warunkowego.

Historia Rachel została także opisana w książce Perfect Victim, napisanej przez jej matkę Elizabeth Southall wraz z dziennikarką Megan Norris.