Mentionsy

Jej bliscy wspominali, że podczas gdy inne czterolatki płakały przed pierwszym dniem w szkole, Ali uśmiechała się i wsiadła do autobusu nie oglądając się za siebie.

Choć rodzice rozstali się, gdy dziewczynki były małe, to ich dzieciństwo było przepełnione miłością i zabawą.

Ali była też wyjątkowo inteligentna, nauczyła się czytać szybciej niż rówieśnicy, a gdy dorosła, siostra nazywała ją encyklopedią, a przyjaciele żartowali, że potrzebują słownika, żeby za nią nadążyć.

Choć Ali pochodziła z zamożnej rodziny, nie chciała polegać na pieniądzach rodziców.

Aleksandra była niepoprawną optymistką i jeszcze zanim dostała wymarzoną posadę, była pewna, że jej się uda i chwaliła się bliskim.

Ali bez zastanowienia zgodziła się i spotkała z Danem o 17.30 pod słynnym budynkiem Rose Wharf w Bostonie.

Dzień wcześniej rzuciła pracę w Newport, żeby móc wyjechać na regaty do Nowej Zelandii, a gdy obserwowali samoloty startujące z pobliskiego lotniska, Ali powiedziała Danowi, że później planuje nauczyć się pilotować samolot.

Rozdzielili się chwilę po 23 i przez chwilę żartowali na temat tego, że mieli tak zabiegany wieczór, że nie udało im się nawet zatrzymać na jedzenie.

Ali pokazała wtedy koledze batoniki, który zawsze wozi w schowku na wszelki wypadek i dodała, że zawsze może zatrzymać się w Burger Kingu po drodze do Newport.

Palił papierosa i przeszukiwał asfalt w poszukiwaniu drobnych.

Gdy Ali próbowała opuścić łazienkę, zobaczyła mężczyznę uzbrojonego w nóż, zagracającego jej drogę.

Ali ze wszystkich sił wołała o pomoc, ale niestety w restauracji grała głośna muzyka, która zagłuszała odgłosy walki.

W pewnym momencie Lichy podszedł do zlewu umyć ręce i zapytał Ali, dlaczego stawia opór, skoro chciał ją tylko okraść.

39-latek odparł wtedy jednak, że nikt nie uwierzy w taką historię i gdy Ali podjęła ostatnią desperacką próbę ucieczki, dopadł ją, zaciągnął do zlewu i kilkukrotnie ugodził nożem.

W pewnym momencie Ali przestała się ruszać, leżała z otwartymi oczami, wpatrując się bez życia w twarz swojego mordercy.

Usłyszał ostatni stłumiony krzyk Ali, po którym nastąpiły dwa głuche uderzenia w ścianę i odgłos wody lecącej z kranu.

Gdy policjant zapytał go, czy chce porozmawiać, Paul odparł, nie teraz, za minutę, muszę ustalić pewne rzeczy.

W dniu pogrzebu zagrano ulubioną muzykę Ali, a 24 sierpnia, w dni jej urodzin, nieco ponad miesiąc po tragedii, rodzina zebrała się na szczycie Windy Hill w Portland, miejscu gdzie Ali jako dziecko puszczała latawce.

Zanim ciało zostało skremowane, siostra ubrała Ali w białe, skórzane buty i różową sukienkę ozdobioną haftowanymi homarami.

Bliscy złożyli do trumny kwiat hibiskusa, napisane listy, bluzę ze szkoły oraz ukochaną maskotkę Ali, misia koale, którego miała jeszcze z czasów szkoły podstawowej.

Rodzina planowała rozsypać prochy dziewczyny w różnych miejscach na świecie, ponieważ za życia Ali była bardzo aktywna

Ona wraz ze swoim mężem, Markiem, wspierali Pola.

Kupowali mu papierosy, opłacali koszty sądowe, a on odwdzięczał się pomocą w domu.

W obliczu ogromu dowodów obciążających oskarżonego jego obrońca, Frank Spillane przyjął strategię minimalizowania odpowiedzialności.

Mężczyzna miał zamiar kogoś zaatakować, choć niekoniecznie konkretnie Ali.

Porucznik zeznał, że gdy wszedł do pomieszczenia, zobaczył Ali całą we krwi i nakazał podejrzanemu opróżnić kieszenie.

Funkcjonariusz przyznał, że cała ta sytuacja była dla niego szczególnie wstrząsająca, ponieważ sam miał wtedy 18-letnią córkę i nie mógł pozbyć się poczucia winy, że nie pojawił się w tym miejscu kilka minut wcześniej i nie zdołał uratować Ali.

Początkowo Paul przyznał się jedynie do dwóch ciosów nożem w ramię ofiary, jednak po zapoznaniu się z wynikami sekcji zwłok przyznał, że dgnął Ali także w klatkę piersiową i nie mógł dłużej zaprzeczać skali przemocy, jaką zastosował wobec ofiary.

W wierszu siostra Ali napisała Aleksandro, twój geniusz zawsze będzie ze mną.

Podczas odczytywania tych słów na sali sądowej zapadła cisza.

Po śmierci Ali zmagał się z zespołem stresu pourazowego.

Pamięć o Ali nadal trwa.

Andrea, mama Ali, po śmierci córki zaczęła zgłębiać meandry prawne dotyczące klasyfikacji przestępców seksualnych.

Sprawcy przestępców seksualnych nie podlegają minimalnym obowiązkowym wytycznym dotyczącym wyroków i nie są zobowiązani do uczestnictwa w programach resocjalizacyjnych po odbyciu kary.

W grudniu 2002 roku Andrea i jej drugi mąż Stephen Stiles założyli fundację The Ali Foundation, której misją jest stanie się liderem w walce z przemocą seksualną poprzez wspieranie badań w tym zakresie.

Rodzina Ali mimo bólu postanowiła działać.

Sprawa Ali pokazuje jak jeden moment, napotkanie na swojej drodze przypadkowej, niewłaściwej osoby może na zawsze zmienić trajektorię naszego życia.

Ali była bardzo ambitna, pełna życia, pasji i planów na przyszłość, ale to wszystko zostało jej odebrane.

Zaledwie kilka metrów dalej, za ścianą, znajdowali się ludzie, którzy po prostu nie usłyszeli w pory jej krzyków.