Mentionsy

Zidentyfikowano dziesiątą ofiarę seryjnego mordercy, który przez lata pozostawał nieuchwytny, a tajemnicę jego brutalnej działalności skrywała malownicza farma w Indianie.

Tego możemy się już nigdy nie dowiedzieć, bo jedyna osoba, która byłaby w stanie wyjawić prawdę na temat makabrycznej zbrodni, nie czekając na wymiar sprawiedliwości, sama odebrała sobie życie.

Jeden z jego bliskich szkolnych kolegów, Bill Donovan, przyznał, że chłopak głośno zastanawiał się, jak smakuje ludzki mocz.

Wreszcie zdecydował się na konsultację psychiatryczną.

Co ciekawe, mimo tak poważnej diagnozy, rodzice Herba nie zdecydowali się na leczenie syna.

Problemem pozostawały jednak jego, delikatnie mówiąc, nietypowe zachowania.

Podobnie jak w szkole, również w pracy dochodziło do nieprzyjemnych incydentów.

Przedstawił ich sobie jeden ze znajomych Baumeistera.

Dlatego po rozmowie z żoną zdecydowali, że zainwestują we własny obiekt.

Rzeczy przekazywała organizacja charytatywna, która z każdej sprzedaży otrzymywała konkretny procent.

W małżeństwie o wszystkim decydował herb.

Ale nie tylko kłótnie i brak decyzyjności Julie były źródłem problemów małżeńskich Herba.

Jechali razem samochodem.

3 października w pobliżu rzeki w hrabstwie Hamilton natknięto się na półnagie zwłoki 14-letniego Delvoida Lee Bakera.

Gdy Delvoit nie wrócił do domu, rodzice powiadomili policję.

Podejrzewano, że mundurowi nieszczególnie spieszą się z wyjaśnieniem tych spraw.

Dlatego w 1994 roku matka 28-letniego Alana Broussarda skontaktowała się z prywatnym detektywem, Vergillem van der Griefem.

Przyjął sprawę Alana, choć podejrzewał, że mężczyzna po prostu przeniósł się w inne miejsce, nie informując o tym rodziny.

Detektyw zdecydował się rozwiesić w okolicy plakaty ze zdjęciem Alana.

Van de Grief bardzo szybko nabrał przekonania, że w okolicy pojawił się seryjny morderca.

Do detektywa zgłosiła się kolejna zaniepokojona matka.

Zniknięcie młodego mężczyzny, który miał problemy z alkoholem i kojarzony był ze środowiskiem homoseksualistów.

Van de Grief zebrał wszystkie materiały, które udało mu się zdobyć i ze swoją teorią zgłosił się do policjantów.

Ale ci go zignorowali i nie bardzo uwierzyli w opowieść o seryjnym mordercy polującym na młodych homoseksualistów.

Detektyw nie zamierzał jednak się poddawać i niezrażony postawą mundurowych kontynuował własne śledztwo.

Do Vandegrieffa zgłosił się niejaki Mark Goodyear, który w późniejszych publikacjach występował pod pseudonimem Tony Harris.

Mężczyzna znał jednego z zaginionych mężczyzn, Rodgera Goodletta, i jak przekonywał, sam stanął oko w oko z seryjnym mordercą.

Wreszcie dotarli na miejsce, a przed wjazdem na teren posiadłości Mark dostrzegł napis FARMA na dużej tablicy.

Mark nie potrafił wyjaśnić detektywowi, gdzie dokładnie znajduje się farma.

Byli ubrani po cywilnemu i delikatnie wypytywali klientów o Briana.

Sprawa robiła się coraz trudniejsza i bardziej mroczna, a mundurowi nie mieli żadnych dowodów i podejrzanych, których mogliby sprawdzić.

W końcu jeden ze śledczych, przeszukując przedmieścia Indianapolis, natknął się na duży dom, przed którym widniała tablica Fox Hollow Farm.

Jeden ze znajomych Marka zauważył obok gejowskiego baru mężczyznę, który pasował do opisu.

Był bardzo zdenerwowany.

Mary odezwała się do żony Herba, prosząc ją o zgodę na przeszukanie domu, ale i ona odmówiła.

Nie zgodziła się nawet wtedy, gdy policjantka powiedziała jej o podejrzeniach wobec męża.

Wreszcie kobieta zdecydowała się sprawdzić, kim tak naprawdę był człowiek, z którym spędziła ponad 20 lat.

Opowiedziała jej o incydencie, który miał miejsce dwa lata wcześniej, a które ona zignorowała.

Jeden z policjantów przyznał, że z czasem teren wyglądał jak miejsce masowej katastrofy.

Nie tylko tym, że jej mąż okazał się seryjnym mordercą, ale również tym, że wyjeżdżając do domu nad jeziorem zabrał ze sobą ich syna.

Jeden z funkcjonariuszy przerażony powiedział, Jezu Chryste są wszędzie.

Gdy śledczy wreszcie zdecydowali się na aresztowanie go, Herba już nie było.

Zostawił też list pożegnalny, w którym zapewniał, że decyzję o odebraniu sobie życia podjął ze względu na rozpad małżeństwa i upadek jego biznesu.

Słowem nie wspomniał o morderstwach.

Odparł, że jest jedynie turystą i przystanął samochodem, by odpocząć.

Kobieta zauważyła bagaż i taśmę wideo.

Sprawcy nadano wówczas pseudonim morderca z autostrady numer 70, bo to w tej okolicy znajdowano zwłoki.

Jeden ze świadków rozpoznał też Baumeistera jako człowieka, z którym ostatni raz widziany był Michael O'Reilly, którego ciało znaleziono w 1988 roku.

Detektyw Wanda Griff później gorzko przyznał.

Zdaniem detektywa, Baumeister był seryjnym mordercą, który kierował się pożądaniem.

Morderstwa dawały mu upragnioną odskocznię od problemów.

Wanda Griff, przygotowany przez siebie raport, zakończył słowami Krótko mówiąc, Herbert Richard Baumeister był wybitnym seryjnym mordercą.