Mentionsy

Michał przychodzi na świat już w Szwecji.

Krótko mówiąc, państwo janiccy starają się, by ich dzieci, Michał i jego starsza siostra Aneta, znały swoje pochodzenie i były z niego dumne.

Przez długi czas życie Michała układa się spokojnie, wręcz harmonijnie.

Michał ma bowiem serce do drewna.

Michał nie pracuje bowiem na szybko i byle coś zrobić.

Syn, który dostaje na imię Neo i to właśnie on staje się centrum świata Michała.

W 2014 roku, mając zaledwie 29 lat, Michał doznaje obustronnego wylewu krwi do mózgu i trafia do szpitala w stanie krytycznym.

Michał przeżywa, ale już nic nie będzie takie samo.

Choć po wylewie Michał nie wraca już do pracy zawodowej, nie pozwala sobie na bezczynność.

Michał spędza z Neo jak najwięcej czasu, starając się być obecny nie tylko fizycznie, ale i emocjonalnie.

Pływanie to coś, co Michał zna od dziecka.

Michał nie mówi wiele o trudnościach i nie epatuje bólem.

Niestety, ani Michał, ani jego najbliżsi nie wiedzą jeszcze, że wkrótce to wszystko, na co tak ciężko pracował i o co walczył, zostanie im odebrane na zawsze.

Michał ma dziś 39 lat, a jego syn Neo 12.

To właśnie tam Michał zauważa coś niepokojącego.

Silny kręgosłup moralny Michała nie pozwala mu przejść obojętnie obok takiej sytuacji.

Między Michałem a nastolatkami wywiązuje się napięta i coraz bardziej gorąca wymiana słów.

Atmosfera gęstnieje z każdą sekundą, gdy nagle jeden z młodych mężczyzn gwałtownie wyciąga rękę w stronę Michała, jakby chciał go odepchnąć albo uderzyć.

Michał instynktownie odpycha tę rękę, próbując zachować kontrolę nad sytuacją.

Michał instynktownie usiłuje się zasłonić.

Oprócz Michała na miejscu zostaje jeszcze jedyny świadek tego wydarzenia.

Neo zdąża jeszcze zadzwonić do babci, do mamy Michała i z trudem opowiedzieć jej, co się właśnie wydarzyło.

Niestety, Michał umiera.

Pani Aneta, siostra Michała, dowiaduje się o tragedii przez telefon od swojego męża.

Następnego dnia, 11 kwietnia, mama Michała idzie na miejsce, gdzie wszystko się wydarzyło.

Wie, że to krew Michała.

Michała nie ma.

W wydanym komunikacie wyjaśnia, że choć Michał Janicki jest Polakiem z pochodzenia, formalnie nie posiada polskiego obywatelstwa.

W międzyczasie rodzina, przyjaciele i tłum nieznajomych poruszonych śmiercią Michała towarzyszy mu w ostatniej drodze.

Zebrani nie mogą powstrzymać łez, szczególnie gdy widzą jak matka Michała pada na kolana przed trumną płacząc nad losem swojego syna.

Na lato planowali dużą rodzinną imprezę – urodziny Michała i Anety.

Śledztwo w sprawie zabójstwa Michała Janickiego trwa nieprzerwanie od dnia tragedii.

Miesiąc po śmierci Michała dochodzi do przełomu.

Rodzina Michała, choć zdruzgotana jego śmiercią, zaczyna mieć nadzieję, że zbliża się moment, w którym sprawiedliwość w końcu dosięgnie sprawcę.

Proces w sprawie śmierci Michała Janickiego rozpoczyna się 13 stycznia 2025 roku przed sądem w Szwecji.

Dla rodziny Janickich to ważny moment.

Mimo ogromnego cierpienia i nieustającego smutku czują ulgę, ale przede wszystkim zależy im, by śmierć Michała nie poszła na marne.

Choć władze kraju, w tym premier i ministrowie, zapewniają, że dołożą wszelkich starań, by rozprawić się raz na zawsze z gangami grasującymi na ulicach Szwecji, najbliżsi Michała obawiają się, że to tylko kolejne puste obietnice.

Dzielnica, w której mieszkała rodzina Janickich, jeszcze kilka lat temu uchodziła za spokojną i bezpieczną, idealną dla rodzin z dziećmi.

Gdy dziennikarze trafiają do rodziny Michała i rozmawiają z jego bliskimi, docierają też do ich sąsiadów, zarówno rodowitych Szwedów,

Przypadek zabójstwa Michała Janickiego pokazuje dwie rzeczy.

Michał zapłacił najwyższą cenę, ale jego postawa, choć tragiczna w skutkach, dla innych staje się inspiracją.

Pozostaje mieć jedynie nadzieję, że poświęcenie Michała nie pójdzie na marne, że stanie się zapalnikiem dla poważnych i systemowych zmian, których Szwecja desperacko potrzebuje, a które przez lata były niemal ignorowane.