Mentionsy

Suzion, niewielkie spokojne miasteczko położone w południowo-zachodniej Francji.

Każda z ofiar w chwili śmierci miała 55 lat.

Dopiero wtedy, tuż po drugiej w nocy, na miejsce przyjeżdża szef Wydziału Identyfikacji Kryminalnej z La Rochelle, miasta oddalonego o godzinę drogi samochodem.

Technicy kryminalistyki z kolei natychmiast zauważają coś jeszcze bardziej przerażającego.

W miarę jak prace na miejscu zbrodni tamtej nocy postępują, sprawa zamiast się klarować staje się coraz bardziej zawiła.

Oba ciała miały roztrzaskane czaszki, złamane szczęki, zmiażdżone kręgi szyjne i krtanie, a także połamane żebra.

Pozostaje jedynie pytanie, kto byłby zdolny do czegoś takiego i jaki miałby mieć motyw.

Udaje się zabezpieczyć męską koszulę w rozmiarze M, która nosi wyraźne ślady krwi.

Chyba, że to nie ona była jej autorką, a ktoś, kto miał dostęp do jej telefonu, np.

Szczęśliwie się składa, że Louis Mia, zięć ofiar, przyjechał z Angeline na komisariat.

Louis wygląda na zmęczonego, ale stara się zachować spokój.

Miała potrzebować porady, była zmartwiona i chciała się komuś zwierzyć z problemów.

Louis tłumaczy, że postanowił nie odmawiać, bo w końcu to jego teściowie, których bardzo szanował.

Dziwne wydaje się jednak to, że podczas przesłuchania Louis twierdzi, że rozterki, o których mowa, miały dotyczyć małżeństwa Marie-Hélène.

Mieszkanie w bloku, ograniczone kontakty towarzyskie i spięcia z mężem miały ją przygnębiać.

Według Louis, na miejscu, w mieszkaniu w Sujon, panowała spokojna atmosfera.

Ich wizyta zbiegła się też z godzinami, w których miała miejsce zbrodnia.

Problem w tym, że Louis słyszał tylko jedno imię, w dodatku bardzo popularne i nie potrafił ich nawet dokładnie opisać.

Policja natychmiast rozpoczyna intensywne poszukiwania.

Louis mówi coś, co temu przeczy.

Śledczy natychmiast zabezpieczają nagrania.

Kiedy zbliża się godzina 17, czyli moment, w którym Louis miał przyjechać do teściów, rzeczywiście pojawia się jego samochód.

Nie widać też żadnych podejrzanych mężczyzn, którzy pasowaliby do opisu przedstawionego przez Louis.

I kiedy rodzeństwo zalewało się łzami, Louis wydawał się dziwnie apatyczny.

Miał rozciętą wargę.

Louis wytłumaczy później, że to przez wymianę koła w samochodzie.

Wracając od teściów tamtego wieczora, był zmuszony wymienić je, a że nie miał przy sobie wszystkich niezbędnych narzędzi, to musiał się przy tym solidnie napracować.

To tajemnicze poparzenie miało rzekomo powstać po tym, jak dotknął rozgrzanej felgi.

Według nich obrażenia, których doznał Louis, mogły powstać podczas szarpaniny z teściami, a poparzenie w trakcie wzniecenia pożaru.

Miały charakter bezzwrotnej pożyczki, natomiast swojemu zięciowi dwa lata wcześniej pożyczyli aż 30 tysięcy euro.

Louis zwrócił się do nich z prośbą o pożyczkę na rozkręcenie własnego biznesu.

Pomysł wydawał się rozsądny, a sam Louis zapewnił, że w tej branży pieniądze szybko przychodzą i gdy tylko rozpocznie biznes, to odda wszystko, co do grosza.

Czas jednak mijał, biznes podobno się kręcił, a Louis o zwrocie pożyczonej kwoty nie wspominał.

Pieniądze bardzo by im się przydały, więc porozmawiali z Louis, który zapewnił, że niedługo wszystko odda, jednak nigdy tego nie zrobił.

Zanim jednak śledczy przeprowadzą kolejne przesłuchanie i skonfrontują Louis z nowymi ustaleniami, chcą prześwietlić go z nadzieją, że być może uda im się znaleźć informacje, które potwierdziłyby ich podejrzenia.

Louis Mia urodził się 2 sierpnia 1975 roku w Abidżanie, na wybrzeżu Kości Słoniowej.

Miał wielkie plany.

Kiedy poznał Angéline, miał już za sobą dwa nieudane małżeństwa i dwójkę dzieci.

Miała wtedy 22 lata, a on był od niej o 12 lat starszy.

Louis szybko też poznał jej rodziców.

Louis często podróżował w interesach, głównie do Londynu, do Abidjanu, czasem na południe Francji.

Rodzina Angéline nie miała powodów, by mu nie wierzyć.

Z czasem Louis coraz mniej chętnie mówił o interesach, a nawet zmieniał temat, gdy go o nie pytano.

W rzeczywistości Louis, na pozór tak odpowiedzialny i dojrzały, prowadził podwójne życie, a właściwie wiele żyć.

Oprócz Angeline, z którą mieszkał w Orleanie, miał drugą partnerkę, która, podobnie jak ona, była przekonana, że to z nią wiąże przyszłość.

Louis poznała kilka lat wcześniej, także przez internet.

Jakiś czas po tym, jak się z nim związała, miał jej powiedzieć, że został zatrzymany za brak dokumentów i ma zostać deportowany do Afryki.

inną, trzecią już kobietą, z którą również miał dziecko.

To, co miało wyglądać jak życie ambitnego przedsiębiorcy, okazuje się siecią oszustw i podwójnych tożsamości.

Louis dosłownie żył w świecie równoległych historii, które sam tworzył.

Louis ukrywa zbyt wiele i nie można mu wierzyć.

I co najważniejsze, miał motyw, był na miejscu zbrodni i wszystko wskazuje na to, że to on widział swoich teściów jako ostatni.

Na materiale znaleziono DNA ofiar i jeszcze jednej osoby, Louis, a to wystarczy, by go oskarżyć.

Louis zostaje oficjalnie aresztowany 6 marca 2015 roku, tydzień po tragedii.

Louis twierdzi, że to nic nie znaczy.

Funkcjonariusze przedstawiają Louis wyniki badań DNA.

Wtedy teściowa miała powiedzieć, by się przebrał i zostawił koszulę, którą ona zapierze i odda mu przy okazji.

Kiedy śledczy pytają o krew na lateksowych rękawiczkach, Louis odpowiada, że teściowa podała mu je, by nie pobrudził samego skaleczenia, ale też niczego więcej.

Louis zachowuje się, jakby recytował wcześniej wymyśloną formułkę.

Skonfrontowany z taką opinią, Louis milczy przez chwilę, po czym mówi tylko, że nie odpowie już na więcej pytań.

Louis przyszedł do niej po południu, prawdopodobnie pod pretekstem rozmowy o kamperze lub o pieniądzach, które były im winien.

Marie-Hélène nie miała szans się obronić.

Była drobną kobietą, a on, choć nie był od niej dużo wyższy, bo miał 170 centymetrów wzrostu, był znacznie silniejszy.

Gdy w końcu przekroczył próg mieszkania, Louis rzucił się na niego.

Thierry nie miał czasu zareagować.

Louis zadawał cios za ciosem.

9 marca 2015 roku, zaledwie dwa tygodnie po zbrodni, Louis Mia zostaje formalnie postawiony w stan oskarżenia o podwójne morderstwo, zniszczenie mienia oraz podpalenie.

Louis nigdy nie przejawiał wrogości wobec swoich teściów, a wręcz przeciwnie, przez lata cieszył się ich wsparciem, za które odpłacał się z wdzięcznością.

Dokładnie pięć lat później, w poniedziałek 9 marca 2020 roku, przed sądem przysięgłych w Santa Seas rozpoczyna się proces 45-letniego już Luimia.

Po wielogodzinnych obradach Louis Mia zostaje uznany za winnego i skazany na karę 30 lat pozbawienia wolności.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, rok po ogłoszeniu pierwszego wyroku, wyrok zostaje utrzymany, a dodatkowo zdecydowano o umieszczeniu Louis w zakładzie o podwyższonym rygorze na 22 lata.

Sądzi, że to jej wina, że w ogóle wprowadziła Louis do rodziny, że zaufała mu bezgranicznie i że nie zauważyła żadnych sygnałów.

Z kolei najbliżsi Louis wierzą w jego niewinność i czekają, aż prawda o tej zbrodni w końcu wyjdzie na jaw.