Mentionsy

Piękna panna młoda to obraz oblubienicy Chrystusa, czyli Kościoła jako wspólnoty wierzących.

Jest to też obraz niezwykle serdecznej, cudownej więzi pomiędzy Chrystusem a pojedynczym chrześcijaninem.

Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy go kąpielą wodną przez słowa, aby sam sobie przysposobić Kościół pełen chwały, bez zmazy lub skazy lub czegoś w tym rodzaju, ale żeby był święty.

Jesteśmy już doskonali, święci, w tym znaczeniu, że okrywa nas doskonałość Chrystusa, Jego świętość, Jego sprawiedliwość.

Medytując nad Nim i stosując się do Jego wskazań w życiu na co dzień, jesteśmy stale oczyszczani, uświęcani słowami wychodzącymi z ust żywego Boga, a kiedy Chrystus powróci, by zabrać z ziemi swoją oblumienicę, wtedy cała wspólnota wierzących będzie przemieniona, dopełni się dzieło oczyszczenia, uświęcenia.

Staniemy się tacy jak On, nasz Oblubieniec, Chrystus.

sławiąca miłość Chrystusa do wspólnoty Kościoła.

Jezus Chrystus ukochał swoją obubienicę ponad życie, poświęcił swoje życie dla niej, oczyścił ją z grzechu, uświęcił, okrył swoją sprawiedliwością, pięknem swojej miłości.

Zbawionych i uświęconych przez Jezusa Chrystusa.

Piękna pieśń miłosna Oblubieńca ukazuje nam nie tylko to, że Jezus ukochał nas, ale także fakt, że Chrystus zna nas doskonale.

Udawanie czegokolwiek przed Chrystusem, maskowanie swoich błędów czy wad, zupełnie mija się z celem.

Tak, bez Chrystusa jesteśmy zgubieni.

Apostoł Paweł napisał, wszystko mogę w tym, który mnie wzmacnia, w Chrystusie.

Jesteśmy bezradni i niespokojni, gdy żyjemy z dala od Boga, ale gdy w nasze życie wkracza Chrystus...

Nie możemy być pyszni, aroganccy jako chrześcijanie, bo wiemy, że jesteśmy słabi, że wszelka moc potrzebna do odnoszenia zwycięstw w naszym życiu ma swoje źródło w Chrystusie.

Musimy otwierać przed Chrystusem całe nasze wnętrze, wyznawać Mu wszystko, co nas niepokoi, z czym nie potrafimy sobie poradzić.

Chrystus dąży do tego, by nas zupełnie oczyścić, by ukształtować nas zgodnie z wolą Boga Ojca.

Jesteśmy jako wspólnota ukryta w Chrystusie doskonałą obrubienicą, ukochaną panną młodą, zaproszoną przez Zbawiciela na ucztę weselną.

Miłość, która rodzi się w sercu człowieka przemienionego przez Chrystusa.

Miłość Chrystusa rodzi miłość oblubienicy, miłość wspólnoty wierzących.

W liście apostoła Pawła do Rzymian czytamy Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa.

a miłość Boża rozlewana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego który jest nam dany Duch Chrystusowy rozlewa w naszych sercach Bożą miłość i w ten sposób uzdalnia nas do prawdziwej inspirowanej przez Niego miłości i to jest coś najważniejszego coś najbardziej fundamentalnego w naszym chrześcijańskim życiu

Jesteśmy jako wierzący powołani do tego, by być kapłanami Jezusa Chrystusa.

Nasze życie powinno być pełne wolności Chrystusa.

Jaka powinna być więc nasza odpowiedź na słowa oblubieńca Chrystusa?

Tak, dzięki wiatrom doświadczeń, jak i wiatrom zachęty, otuchy, wonność Chrystusa, unosząca się nad wspólnotą wierzących, będzie zanoszona w świat i będzie ogarniać coraz szersze rzesze ludzi.

Wtedy Chrystus będzie jeszcze bliżej nas, jeszcze bardziej będzie nas kształtował, będzie wysyłał do coraz dotrudniejszych zadań w pracy dla Bożego Królestwa.

Oby owoce naszego życia były miłe Chrystusowi i by były pożyteczne, pomocne naszym bliźnim.