Mentionsy

Apostoł Paweł nie znał osobiście kolosan, ale współpracował z ludźmi, którzy byli im bliscy.

Kończąc list, Paweł chce więc pozdrowić Holosan także w imieniu swoich współpracowników.

Z wielką uprzejmością wyraża się też apostoł Paweł o onezymie.

Jeżeli apostoł Paweł miał powiedzieć coś o jakimś człowieku, mówił zawsze jak mógł najlepiej.

Spośród wszystkich członków wczesnego kościoła najbardziej zaskakująco potoczyły się chyba losy Marka, o którym wspomina Paweł.

Paweł i Barnaba także zebrali go jako pomocnika w pierwszą podróż misyjną.

Apostoł Paweł długo nie mógł mu tego darować.

Jednak Paweł odmówił zgody na zabranie dezertera.

Paweł poleca bowiem kolosanom, aby przyjęli Marka, gdy do nich przyjdzie.

Ale teraz Paweł ze zwykłą sobie uprzejmością i troską pragnie ich upewnić, że przeszłość Marka nie stoi na przeszkodzie, żeby zaufano mu jako jednemu z wiernych przyjaciół apostoła.

Byli oni jedynymi Żydami, którzy, jak pisze sam Paweł, współpracowali z nim dla Bożego Królestwa.

Apostoł Paweł wymienia dalej Nymwę i całą wspólnotę w Laodycei, która zbiera się w jej domu.

Pozdrawia Was Paweł.

Pisząc list, apostoł Paweł korzystał z pomocy sekretarza.

Pamiętajcie o moich więzach, pisze Paweł.

Jednak apostoł Paweł nie prosi nas o litość z powodu własnych cierpień.