Mentionsy

To słowa szesnastego wiersza pierwszego rozdziału Lamentacji, czyli Trenów Jeremiasza.

Za dni Jeremiasza judejczycy odczuwali tęsknotę za błogosławieństwem Pana.

I tak jak za dni Jeremiasza jest u nas niezaspokojona tęsknota za mogącym nas zaspokoić pocieszycielem.

Dlaczego Izraelici za dni Jeremiasza szukali pociechy i nie znaleźli, szukali zaspokojenia i nie doznali go?

Za dni Jeremiasza wydarzyła się tragedia, dlatego że ludzie odwrócili się od Boga.

Ocalić nas może i oczyścić z grzechu jedyny Pocieszyciel, jedyny Zbawiciel, sam Pan, nieskończony Bóg, który jest osobą pełną miłości i mocy.

W Piśmie Świętym znalazło się miejsce na taką pieśń, dlatego że Bóg jako wspaniała osoba kocha nas.

Czytamy w lamentacjach proroka Jeremiasza.

Jedyną przyczyną, dla której ludzie za dni Jeremiasza znaleźli się w złej sytuacji, a także znajdują się w podobnej sytuacji w naszym kiedyś chrześcijańskim świecie, jest to, że odwrócili się od objawionych im przez Boga podstawowych prawd Bożych.

Bóg jest wszechobecny, ale skoro Izraelici za dni Jeremiasza odwrócili się od objawienia Bożego, zostali od Niego oddzieleni.

Czytamy w trenach Jeremiasza Wzywam swoich przyjaciół, a oni mnie zdradzili.

Widzimy, że myśl o ulce dla duszy, o odzyskaniu duszy, występuje tu po raz trzeci w stanowiącym całość łańcuchu próśb zawartych w lamentacjach Jeremiasza.

Tak więc, ponieważ Bóg ma do czynienia z szeroką kulturą,

Tak było za dni Jeremiasza.

ale wewnętrzną pustkę duszy człowieka wypełnić może jedynie Bóg.

Nawiązuje w tej książce właśnie do lamentacji, do trenu Jeremiasza.

Za dni Jeremiasza Bóg wmieszał się w historię.

Bóg, święty Bóg, osądził ich, bo odwrócili się od Niego.

Na koniec zacytujmy jeszcze raz Francisa Schaeffera, autora książki Śmierć w mieście, który analizuje głęboko wypowiedzi Jeremiasza.

To, że się jest chrześcijaninem, oznacza akceptowanie pewnych doktryn, pewnych prawd, ale oznacza to także posiadanie umysłu przemienionego, dostrojonego do tego, co Bóg nam ukazuje w swej Księdze.

Tylko Bóg może podźwignąć nas z moralnego i duchowego upadku.