Mentionsy

Istotnie, religia wzbogaca człowieka, jeżeli umie on zadowalać się tym, co ma.

Tylko dwie rzeczy człowiek może zabrać do Boga.

Może i powinien zabrać do Boga, do wieczności siebie samego.

Po drugie, chrześcijanin musi i ma zabrać ze sobą więź z Bogiem, zależność od Boga, tę społeczność z Bogiem, w którą wkroczył w dniach swojego życia.

kiedy bogactwo znajdujemy w miłości, kiedy odkrywamy, że potrafimy kochać i że jesteśmy kochani, kiedy uświadamiamy sobie, że naszą najcenniejszą własnością, tym, co posiadamy najtrwalszego i najpiękniejszego, jest osobista więź z Bogiem, więź przyjaźni i miłości, możliwa dzięki zbawczemu dziełu Jezusa Chrystusa.

Kto chce być bogaty, naraża się na pokusy i wpada w sidła wielu bezsensownych i szkodliwych pożądań, które strącają ludzi w otchłań zguby.

że odchodzą od wiary w Boga i ściągają na siebie wiele nieszczęść.

Znane jest rzymskie przysłowie, iż bogactwo jest podobne do wody morskiej.

Po drugie, pragnienie bogactwa opiera się na złudzeniu.

Na pragnieniu zabezpieczenia sobie bytu, ale za bogactwo nie kupi się bezpieczeństwa.

Podniecany pożądaniem bogactwa za nic uważa cudze straty, aby tylko on mógł uzyskać.

Pożądanie bogactwa skupia jego myśli na sobie samym, a inni stanowią tylko środki lub przeszkody na ścieżce do wzbogacenia się.

Chociaż pożądanie bogactwa wyrasta z pragnienia zabezpieczenia się, kończy się niepewnością.

Bogactwo nie daje poczucia bezpieczeństwa, ani nie zapewnia szczęścia, ani w życiu doczesnym, ani w perspektywie wieczności.

Pogoń za bogactwem nigdy bowiem nie daje szczęścia i w efekcie kończy się katastrofą.

Ty jednak jesteś człowiekiem, który należy do Boga, więc wystrzegaj się tego wszystkiego.

Zobowiązuję Cię wobec Boga, który jest źródłem wszelkiego życia i wobec Chrystusa Jezusa, który przed Poncjuszem Piłatem potwierdził prawdziwe świadectwo o sobie.

człowiekiem należącym do Boga.

Sam fakt nazwania Tymoteusza człowiekiem Boga mógł sprawić, że wyprostował on plecy i podniósł głowę, jak człowiek, który otrzymał zlecenie od króla wieczności.

Jest to najbardziej skondensowana cnota, bo człowiekiem sprawiedliwym jest ten, kto spełnia swą powinność wobec Boga i wobec swoich bliźnich.

Pobożność, w greckim oryginale euzebia, jest czcią oddawaną przez człowieka, który nieustannie świadomy jest, że jego życie przebiega w obliczu Boga.

Nie może zapomnieć o miłości Boga.

Ludziom bogatym w dobra tego świata nakazuj skromność.

Niech nie liczą na niepewne bogactwa, lecz na Boga, który obficie obdarza nas wszystkim, co niezbędne do życia.

Ich bogactwem niech będą dobre uczynki i niech tym, co posiadają, chętnie dzielą się z innymi.

Apostoł naucza, że ludzie zamożni mają używać swego bogactwa dla dobra wspólnoty, że powinni być zawsze gotowi do udzielania pomocy, wsparcia.

Pomniejszyliśmy bogactwo odłożone dla nas w przyszłym świecie, a za każdym razem, gdy dajemy, powiększamy bogactwa odłożone dla nas, kiedy to nasze doczesne życie dobiegnie końca.

Nauką etyki chrześcijańskiej jest nie to, że bogactwo jest grzechem, lecz że jest bardzo wielką odpowiedzialnością.

Jeśli bogactwo człowieka nie służy niczemu innemu oprócz jego pychy i nie wzbogaca nikogo oprócz niego samego, staje się ruiną, ponieważ zubaża jego duszę.

co razem oznacza tego, który czci Boga, Timoteos.

List kończy się słowami Łaska Boga niech będzie z wami.

Apostoł życzy Tymoteuszowi i całej wspólnocie efeskiej, by to wszystko, co im polecił, stało się ich udziałem, dzięki pozostawaniu pod potężnym działaniem niezmierzonej i niewyczerpanej łaski Boga.