Mentionsy

Studiując listy do Tesaroniczan, będziemy chcieli znaleźć w nauczaniu apostoła Pawła odpowiedzi na te nasze pytania.

Pierwszy list do Tesaloniczan jest najstarszym znanym nam pismem apostoła Pawła i w ogóle pierwszym pismem Nowego Testamentu.

Drugi list do Tesaloniczan apostoł napisał niewiele później, prawdopodobnie jeszcze w tym samym roku.

W czasach apostoła Pawła Tesalonika była wielkim miastem, metropolią o strategicznym znaczeniu dla regionu Macedonii i Achaii, czyli dla terytorium mniej więcej współczesnej Grecji.

Tesalonika posiadała w czasach apostoła Pawła status wolnego miasta.

Apostoł, wyruszając w drugą podróż misyjną, zabrał ze sobą Sylasa, a potem w czasie wędrówki Tymoteusza i Łukasza.

Jednak wkrótce przeciwnicy Pawła wzniecili w mieście rozruchy i apostoł musiał opuścić Tesalonikę.

Z Tesaloniki Paweł udał się do Berei, gdzie jednak nie przebywał długo.

Apostoł pozostawił w Berei Sylasa i Tymoteusza i udał się do Aten.

Aby pomóc młodej wspólnocie w rozwiązywaniu jej problemów, Paweł postanowił pilnie wysłać do Tesaloniki list.

Niedługo potem apostoł napisał drugi list do tesaloniczan.

Powodem napisania listów były głównie niepokojące wieści dotyczące błędnego interpretowania nauki apostoła na temat powtórnego przyjścia Chrystusa.

Apostoł natychmiast zareagował na tak błędne poglądy Tesoroniczan.

Apostoł Paweł naucza tu, że drugie przyjście Chrystusa nie jest czymś, czego człowiek wierzący miałby się obawiać.

Apostoł Paweł zapewnia, że każdy wierzący, każdy członek Kościoła Jezusa Chrystusa, niezależnie od tego, czy w czasie powrotu Pana będzie jeszcze wśród żywych, czy od lat będzie należał do martwych, do zmarłych,

Paweł wyjaśnia, że drugie przyjście Chrystusa zostanie poprzedzone występowaniem wielu szczególnych znaków.

O tym pisze apostoł głównie w drugim liście.

Dzięki relacji dziejów apostolskich znamy okoliczności przybycia apostoła Pawła do Tesaloniki.

Paweł znalazł się w Macedonii, na kontynencie europejskim, w wyniku kilku niezwykłych zdarzeń.

Jak wiemy, apostoł prowadził owocną działalność misyjną w Galacji, która była azjatycką prowincją Imperium Rzymskiego.

Coś nieubłaganie pchało apostoła w kierunku Morza Egejskiego.

Paweł natychmiast wsiadł na statek.

W tym czasie Paweł, dążąc do pozyskania nowych terenów dla Chrystusa, zapewne obejmował oczyma swojej wyobraźni więcej niż tylko jeden kontynent.

Jak potem pisał apostoł Paweł w liście do Kolosan.

Natomiast apostoł Paweł o Ewangelii.

Trudno jest sobie wyobrazić, że Paweł nie myślał w tamtym czasie o Wielkim Aleksandrze.

Dlatego chyba wolno nam przypuszczać, że Paweł myślał wtedy o pozyskaniu dla Chrystusa nie tylko jednego kraju czy kontynentu, ale całego świata.

Przybycie apostoła Pawła do Tesaloniki było bardzo ważnym wydarzeniem.

Trudno jest przecenić wagę przybycia apostoła Pawła do Tesaloniki.

O tym doskonale wiedział apostoł Paweł.

Odniósł jednak tak ogromny sukces, że przywódcy religijni Żydów, pobudzeni do zazdrości i doprowadzeni do wściekłości, wzburzyli całe miasto i Paweł, żeby ratować życie, musiał być pod osłoną nocy wyprowadzony do Berei.

Tesalonika miała być swego rodzaju sprawdzianem dla apostoła i Paweł z wielką niecierpliwością oczekiwał na wyniki jego pracy w Tesalonice.

Apostoł natychmiast wysłał go z powrotem do Tesaroniki po wieści o rozwoju sytuacji w tym mieście.

Dlatego apostoł Paweł nawołuje w swych listach do spokoju i do normalnego wykonywania wszystkich obowiązków.

Niepokojem na Paweł Tesaroniczan los tych, którzy umarli przed przyjściem Chrystusa.

Paweł wyjaśnia, że zmarli w Chrystusie

Były to problemy, wobec których apostoł musiał zająć stanowisko.

Zastanówmy się na koniec, dlaczego apostoł napisał dwa listy.

Dlatego w drugim liście apostoł wylicza znaki, które muszą poprzedzić przyjście Chrystusa.

Oczywiście Paweł korzysta z okazji, żeby powtórzyć i podkreślić wiele dobrych rad i upomnień zawartych w pierwszym liście.