Mentionsy

Bartymeusz, usłyszawszy, że to Jezus Nazaretu, począł wołać i mówić.

Jezusie, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną.

Jezus przechodząc przez Jerycho słyszy wołającego za nim człowieka.

Jezusie, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną.

Oto tłum ludzi próbuje się dostać w otoczenie Jezusa, a niewidomy nie miał praktycznie żadnych szans, aby przepchnąć się do idącego mistrza, ponieważ ten idąc przez miasto to był tu, a zaraz mógł znaleźć się gdzieś indziej dalej.

Bartymeusz postanowił jednak z całych sił wołać, aby Jezus go usłyszał.

Wtedy Jezus przystanął i rzekł do uczniów, zawołajcie Go.

Bartymeusz w tym momencie zrzucił swój płaszcz, porwał się z miejsca i poszedł do Jezusa.

Jezus odezwawszy się, rzekł mu, co chcesz, abym ci uczynił?

Jezus, gdy go dostrzegł, powiedział do niego, wiara twoja cię uzdrowiła.

Jezus idzie, a za Nim podąża tłum ludzi.

Słysząc, że zbliża się Jezus, wzywa Go, woła do Niego, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną.

Bartymeusz jeszcze nie widzi Jezusa, ale idzie w stronę Jego głosu.

Wtedy pada pytanie, które Jezus stawia każdemu z nas.

Jezus przecież wie, że Bartymeusz jest niewidomy, a jednak pyta, bo wiara domaga się wypowiedzenia pragnienia.

Jezus nie tylko zatrzymał się.

Abyśmy mogli już z wiarą podążać, tak jak Bartymeusz za Jezusem.

Dalej pragniemy wstawać, podnosić się, iść do Jezusa.

A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niechaj strzeże serce naszych i myśli naszych w Panu naszym Jezusie Chrystusie, ku żywotowi wiecznemu.