Mentionsy

tak naprawdę ustawiły dużą i istotną część orientacji naszej krajowej debaty, bo z jednej strony dla obozu władzy prezydentu Rodinalda Trumpa oznacza realne ograniczenie suwerenności.

To śmieszna historia, ale prezydent Finlandii, osobisty przyjaciel Donalda Trumpa, 3 grudnia chyba na stronach Foreign Affairs został zawieszony taki jego artykuł, który jest właściwie komentarzem do strategii bezpieczeństwa narodowego USA, która została dwa dni później ogłoszona.

Nie mam, podobnie jak nie mam pretensji do Donalda Trumpa, że jest hipokrytą i nie dotrzymuje danego słowa.

Na przykład w wymiarze polityki handlowej i prób ograniczenia chińskiego rozwoju technologicznego, to co robi administracja Donalda Trumpa nie jest niczym ponad nadbudowanie ostrzejszej i jak się okazuje mniej skutecznej retoryki nad fundament, który zbudował prezydent Biden.

Ja jakoś nie mogę być zaskoczony tym, że gdy pojawił się temat sprzeczności w polityce Donalda Trumpa, to natychmiast zaczęliśmy słuchać o Unii Europejskiej i o Zielonym Ładzie i o, nie wiem, Czech, bo mam jakieś takie ostatnio doświadczenie graniczące z déjà vu, że ilekroć ten temat pada, gdy rozmawiam, nie wiem, z marszałkiem Bosakiem albo z europosłem Jakim albo...

Ale jestem Rafałowi wdzięczny, że wzmacnia moją wypowiedź, czy potwierdza jakby moją tezę z początku programu o tym, że również administracja Donalda Trumpa jest skrajnie ideologiczna i również podobnie jak wszystkie poprzednie używa

ekipa i doradcy, czy współpracownicy Donalda Trumpa uważają, że ten manewr jest możliwy, albo podejrzewają, albo chcieliby, żeby... Na tym polegał osławiony reset Obamy.

I wokół Donalda Trumpa są ludzie, którzy nie rozumieją Rosji albo bardzo słabo ją rozumieją i są świetnie rozgrywani przez Kreml.

Dynamika była jasna, że Tusk powinien rozmawiać z Mercem, jeżeli tam ma lepsze kontakty, a Nawrocki powinien rozmawiać z Trumpem i sojusznikami Trumpa.

Dla odmiany obóz rządowy chciałby przetrwania koalicji, zjednoczenia się pod przywództwem Donalda Tuska i silnego kandydata na premiera na 27.

I ten element kompromitowania się i tracenia sprawczości przez Donalda Tuska narasta.

I tak jest w Europie, tak było w Ameryce dla Theodosia do władzy Trumpa, nie Kamala Harris.

Tak długo, jak rządzi obóz Donalda Tuska, tak długo prezydent będzie egzekwował swoje kompetencje negatywne, które też zresztą na nieszczęście naszej ojczyzny dała mu konstytucja.

I to by natychmiast zmieniło dynamikę polityczną, podobnie jak zmienią ją ewentualne przegrane przez obóz republikański w Stanach wybory w połowie kadencji, albo pogarszający się, bo mówimy o 27, pogarszający się stan zdrowia prezydenta Trumpa natychmiast by zmienił tę dynamikę, bo gdyby się okazało, że lider, na którego orientuje się