Mentionsy

Dzisiaj porozmawiamy o sektorze zbrojeniowym w Europie, w Unii Europejskiej oraz o polityce obronności Unii Europejskiej.

Raport nosi tytuł Nowa Agenda Obronna Unii Europejskiej w kierunku wspólnego rynku sektora zbrojeniowego.

To w pewnym sensie doprowadziło nas do zużycia dostępnych zasobów, to znaczy państwa członkowskie też przy wsparciu Unii Europejskiej przekazywały Ukrainie sprzęt, co doprowadziło do tego, że nasze zapasy magazynowe znacząco się uszczupliły.

I to znowu wymusiło reakcję na poziomie Unii Europejskiej.

Ale mamy pewne możliwości na poziomie Unii Europejskiej, których na przykład NATO nie posiada, bo to jest współpraca gospodarcza, wspólny rynek, myślę, że do tego wspólnego rynku obronnego jeszcze dojdziemy i też pewne możliwości regulacyjne bądź deregulacyjne, w zależności od tego, w jakim miejscu, co jest nam potrzebne.

I szukanie nowych pomysłów, budowanie swego rodzaju agendy obronnej Unii Europejskiej, aby z jednej strony odpowiedzieć na te amerykańskie żądania, a z drugiej strony, bo o tym nie możemy zapominać, zabezpieczyć się przed zagrożeniem ze strony Rosji.

Zanim przejdziemy już do takich konkretnych narzędzi, które daje Unia Europejska, to może zapytałabym Cię, ponieważ w Twoim raporcie znajduje się taki piękny wykres, który podsumowuje budżety obronne państw członkowskich Unii Europejskiej.

I to sprowadza nas znowu do tej debaty o agendzie obronnej Unii Europejskiej, bo wydaje się, że pewne działania właśnie podjęte na poziomie unijnym mogą wesprzeć te państwa członkowskie, które mierzą się z politycznymi czy z fiskalnymi trudnościami w osiąganiu tego celu, tak żebyśmy wszyscy mogli go osiągnąć w wyznaczonym czasie.

No tak, myślę, że to starcie interesów na poziomie instytucji Unii Europejskiej, a państw członkowskich, ono było zawsze i dotyczyło różnych aspektów, nie tylko dotyczących obronności.

I stąd cała ta agenda obronna Unii Europejskiej, która ma wesprzeć państwa członkowskie w zwiększaniu ich inwestycji w obronność.

Nowych propozycji Komisji Europejskiej jest bardzo dużo.

I stąd właśnie to formowanie nowej agendy obronnej Unii Europejskiej, w ramach której takim flagowym projektem jest Rearm Europe, gotowość 2030.

które większość państw europejskich jest jednak członkami zarówno Unii Europejskiej, jak i NATO, więc które większość tych państw ustaliła w ramach NATO.

to czy celem unijnym jest to, żeby te pieniądze, które przeznacza na wykorzystanie ich w celach zbrojeniowych, były wykorzystane w Unii Europejskiej, w państwach Unii Europejskiej?

Czy możemy myśleć o tym, żeby je spożytkować, nie wiem, kupując sprzęt na przykład od państw spoza Unii?

Bo rzeczywiście to, na czym polegają ostatnie inicjatywy Komisji Europejskiej, ma zmierzać do formowania wspólnego rynku obronnego, ale europejskiego rynku obronnego.

To państwa europejskie, państwa Unii Europejskiej współpracowały ze sobą, zakładały spółki joint venture, wspólnie składały zamówienia, wspólnie produkowały sprzęt, kupowały go od siebie nawzajem, rozwijały swoje startupy, czy też wspierały większe firmy zbrojeniowe.

To wszystko są nasi sojusznicy albo partnerzy, z którymi współpracujemy zarówno na poziomie Unii Europejskiej, jak i NATO.