Mentionsy

Mieliśmy do czynienia z operacją wojskową Stanów Zjednoczonych, to znaczy siły specjalne porwały Nicolasa Maduro i jego żonę.

Maduro był pokazywany jako lider, który odpowiada za przemyt narkotyków do Stanów Zjednoczonych.

W pojmaniu Maduro powiedział jasno, że chodziło o to, żeby Stany Zjednoczone uzyskały kontrolę nad sektorem naftowym w Wenezueli, ale na to myślę można popatrzeć szerzej jako w ogóle dążenie do uzyskania kontroli nad Wenezuelą, żeby mieć stabilny region, ale też trochę w szerszym kontekście powrotu Stanów Zjednoczonych.

Jakie zmiany zaszły od czasu porwania Maduro?

On nie był stworzony jakby w oparciu, nie był główną taką postacią, takim trzonem tego systemu Nicolás Maduro, tylko w tym komentarzu piszecie, że on jest bardziej twarzą, że tam są osoby, które tym systemem zarządzają właśnie ministrowie, którzy są odpowiedzialni za obronność, minister spraw wewnętrznych i że oni, że ten system jakby nie rozpadł się, jak rozumiem, można się było spodziewać ze względu na zabranie Maduro, że tak powiem, z tej całej układanki.

Natomiast w przypadku Maduro tej charyzmy nie ma.

Liderzy, okej, no bo wydaje się to po prostu zupełnie nie w ich interesie, to znaczy abstrahując od tego, jak bardzo można być krytycznym wobec reżimu Nicolasa Maduro, no to ten sposób rozwiązania tego problemu wydaje się bardzo kontrowersyjny i jeżeli jakiś polityk państwa tego regionu przeklaskuje takiemu rozwiązaniu, no to dla mnie właśnie jest to zastanawiające, że rozumiem, że można popierać prezydenta Trumpa albo liczyć na to, że on darzy sympatię u danego lidera, no ale

Więc najbardziej entuzjastycznie na porwanie, pojmanie Maduro zareagowali najbliżsi sojusznicy Trumpa w regionie, czyli prezydent Argentyny Javier Milley i prezydent Salwadoru Nayib Bukele.