Mentionsy

A tam gdzie fantastyczne kobiety, tam są też i Wysokie Obcasy.

Mówi się o tym, że Warszawa pisze własną herstorię i od siedmiu lat docenia swoje mieszkanki, które działają na rzecz innych i mam wrażenie, że kobiety nominowane do tytułu Warszawianki Roku...

Dwa lata temu dr Katarzyna Kasia, która dostała tytuł Warszawianki Roku, mówiła, że są to kobiety nie do zatrzymania.

Jak się tam te kobiety znalazły?

Rzeczywiście, myślę, że to określenie, że to są kobiety nie do zatrzymania jest dobre.

Ale tak w tym roku, jak i w poprzednich latach, myślę, że też warto zwrócić uwagę, że często to dlaczego się te kobiety znalazły w grupie nominowanych albo zostały zgłoszone, to też jest taka ich cecha, że one są...

I oczywiście też różnorodność i też to jak my w różnych latach, mówię o osobach, które zgłaszają kandydatki, ale też o kapitule, która wybiera te nominowane, w tym roku nominowanych jest dziewięć kobiet.

Takie kalki powtarzamy i to wszystko prawda, ale tak naprawdę dla kogoś innego, dla tych innych osób, które naprawdę widzą, naprawdę dla nich działają i bez względu na to, czy to jest praca policjantki, tak jak w tym roku, też znak czasów, że zwracamy uwagę na bezpieczeństwo, tyle się o tym mówi, nagle znajduje się kobieta, która jest bardzo aktywna, która w specyficzny sposób...

Tak, bo ja tak staram się, musiałabym teraz, musimy wszystkie kobiety wymienić z imienia i z nazwiska, słuchajcie, to będzie teraz taki quiz, ale to też właśnie jest coś takiego wzruszającego.

Oczywiście kobiety, które zajmują się tymi osobami najbardziej potrzebującymi, osobami w kryzysie bezdomności, młodzieżą w kryzysie bezdomności, to też jest nie pierwszy raz, zauważamy i ludzie zauważają takie osoby,

Więc to odzyskiwanie pamięci dla kobiet, to budowanie pamięci i widoczności dla kobiet, to jest ten temat, który nawet w XX wieku był z różnym natężeniem, w różnych falach także widoczny.

My dzisiaj w Warszawie od kilku lat, także tym plebiscytem Warszawianka Roku, chcemy tak nieakcyjnie, tylko budować tę widoczność kobiet, budować tę herstorię warszawską, bo ona wciąż jest pewną historią zapomnianą.

I na pewno mówię taką anegdotę, że w Warszawie więcej nazw ulic to mają warzywa i owoce niż kobiety.

To brzmi może dosyć drastycznie, ale trudno jest w krótkim czasie zachować jakąś równowagę i odzyskać tę pamięć o kobietach.

Mamy Warszawską Radę Kobiet, mamy Warszawiankę Roku, ja dostaję listy, petycje i odpowiadam.

Będzie różnica w płacy na korzyść kobiet, nie mężczyzn.

Natychmiast będzie trzeba stworzyć radę do spraw mężczyzn, żeby pilnować tej równości.

Na razie tak nie jest, więc mamy Warszawianka Roku, mamy Warszawską Radę Kobiet i jak będzie już ten poziom równości, będziemy się zastanawiać nad tym, czy mężczyzn bardziej tutaj nie dowarzyć.

Mnie urzeka w tym plebiscycie to, że nominowane są kobiety, które nie są gwiazdami z pierwszych stron gazet, a mimo to ich rozpoznawalność w społeczności wśród warszawianek i warszawiaków, bo oni też głosują, jest znacząca.

I może krótko powiedzmy, kim są tegoroczne nominowane kobiety.

Paulina Braun, która rozwija dancing międzypokoleniowy, więc bardzo, bardzo różne są te kobiety.

Co decyduje o tym, że zostaje wybrana ta, a nie inna kobieta?

Głównie jednak to jest działanie i bez względu na to, jaki mają dorobek, bo często są to kobiety z wielkim dorobkiem naukowym, z wielkim dorobkiem zawodowym, to jednak widzę, że najbardziej zwracamy uwagę na to działanie.

Wspieranie osób takich jak Kira, czy takich jak inne kobiety, które są w tym roku nominowane do tej nagrody, to jest też bardzo ważne, bo to jest trochę inna niż naparzanie się w internecie, ale też walka o jakąś dobro, prawdę, uczciwość i to jest też nasza rola.

Pamiętam, że jak byłam w kapitule dwa lata temu, no to było karkołomne zadanie, bo tych kobiet świetnych jest mnóstwo.

My tego nie widzimy i nie doceniamy na co dzień, ale kiedy patrzymy na tę listę zgłoszonych setek kobiet tak naprawdę, to bardzo ciężko wybrać te, które powinny się znaleźć w takim ścisłym finale.

są też działania samorządu, które wspierają widoczność kobiet.

To jest Muzeum Herstorii, to są działania i w Krakowie, i w Poznaniu, no bo to jest jakaś sytuacja, w której też lokalnie, nie tylko Warszawa, widzisz, że odzyskiwanie pamięci kobiet i takie podnoszenie jakby do widoczności też tych współczesnych kobiet jest ważne.

Wiem na pewno, bo rozmawiam od lat z kobietami, które już są nominowane do Warszawianki Roku, że to jest dla nich bardzo ważne.

To też to docenienie i ta widoczność właśnie w tym naszym środowisku wiem, że jest dla kobiet bardzo ważna.

Bardzo często zauważam też wśród tych kobiet, które są nominowane, że potrafią też budować koalicję.

I to jest też coś takiego ważnego, bo to też pomaga rozwijać tą w ogóle widoczność tych kobiet.

Pokazuje to, że też te koalicje, to wspieranie się, to budowanie tych mostów, które po prostu jest taką cechą i kobiet, i cechą kobiet bardzo aktywnych, a w wypadku właśnie takich plebiscytów jak Warszawianka Roku bardzo, bardzo widoczne.

I to też jest coś, co jest zawsze takie pozytywne, że my nie zatrzymujemy się na jednej nagrodzie, jednym plebiscycie, tylko potem nawet jak pojawiają się sytuacje, w których kobiety, tak jak dziennikarka, tak jak osoba aktywna, czy osoba publiczna,

w następnym roku widzę, jak zgarnia ten potencjał innych dziewczyn, innych kobiet i jak go jeszcze rozbudowuje, nadając im jakby, zwielokrotniając tę widoczność, ale też budując jakieś nowe projekty, nowe programy, właśnie nowe koalicje.

Ale to jest też bardzo charakterystyczne dla kobiet, ta umiejętność współpracy i działania razem.