Mentionsy

i złą pogodę i te wszystkie rzeczy, które towarzyszyły nam grudniowej zawierusze, no minęło już prawie 5 miesięcy i wraz z majówką, no właśnie, majówką wkraczam tak naprawdę w moment, kiedy większość moich projektów, jakie zaplanowałem na ten rok, 2022, powinno albo finiszować, albo mogę je wyrzucić do kosza.

Niestety w czasie normalnego tygodnia pracy wyznaczonego przez spotkania, statusy, gaszenie różnych bieżączek i pożarów bardzo rzadko mam możliwość zatrzymania wszystkiego na chwilę i znalezienia czasu na ocenę właśnie tych projektów.

Dlatego tak bardzo szanuję mój specjalny dzień w roku, który nazywam OPK Ocena Projektów Curasa.

Tylko dla mnie, dla moich przemyśleń, dla moich projektów nie konsultuję, nie dzwonię, jestem tylko ja, czysta tablica i markery.

Aby OPK mogło dojść do skutku, musi się udać kilka albo wydarzyć kilka rzeczy naraz.

Na początku każdego roku wyznaczam sobie dwa do trzech takich projektów, które inkubuję przez kwartał, a potem oceniam i weryfikuję w trakcie moich OPK.

Każdy z projektów na początku ma bardzo jasno określone kryteria sukcesu.

Dopiero jasne postawienie cezury i oderwanie się czasami nawet wręcz fizyczne poprzez zmianę otoczenia pomaga mi nie tylko zmienić i uruchomić nowe moce przerobowe, a ile wręcz zacząć myśleć kreatywnie, co jest mi niezbędne w trakcie właśnie ocen moich projektów.

Mój mózg uwolniony z okowów tygodniówek nagle sam z siebie potrafi wpaść na bardzo ciekawe koncepty, które właśnie zapełniają mój folder, ciekawe pomysły, będąc rezerwywarem kolejnych projektów na następne.

Dlatego moje OPK trwają do dwóch dni.

Po drugie, nie potrzebuję więcej czasu na ocenę dwóch czy trzech projektów.

Do takich projektów szukam partnerów, pomocy i dodatkowego wsparcia z zewnątrz.

Co daje mi jeszcze taki proces OPK?