Mentionsy

jak podczas kontaktów z naszym wielkim himalajstą Krzysztofem Wielickim.

I to jest kamień, który Krzysztof zniósł z wierzchołka Everestu tegoż pamiętnego roku.

Krzysztof mówi, że trafił do Jana Pawła II, a drugi leżał u niego długo w tych jego pudłach, bardzo ładnie posegregowany, ale udało nam się, Krzysztof Jana mówi, żeby część tych rzeczy w depozycie również przekazać do muzeum.

To jest taki hak, który Krzysztof, jak ostatni ośmiotysięcznik atakował, czternasty, on wrócił, przyjechał z jednej wyprawy na drugą, przyjechał pod Nanga Parbat i tam już nie było polskiej ekspedycji, bo warunki pogodowe się zmieniły i ekspedycja zeszła w dół i on stanął sam pod tą górą.

Był obserwowany przez miejscowych, przez lornetę go tam obserwowali, ale Krzysztof wyszedł na górę i wiadomo, że w takich przypadkach, jak się samotnie atakuje, to trzeba mieć jakiś ślad, więc zrobił zdjęcie plecaka swojego.

Ale jeszcze zabawniejsza jest dalej ta historia z hakiem, ponieważ Krzysztof parę lat później był na jakimś odczycie we Włoszech.

Gdzieś w sercu najbardziej dla mnie takie emocjonalne bardzo mocno, a jednocześnie oczywiste też, to jest to, co nam Krzysztof Wielicki przekazał, bo zdaję sobie sprawę, jak ogromne, ważne dla niego są to pamiątki i rzeczy.

Wiem, że sobie tam zakusy robiło na pewne rzeczy i chciało przejąć od Krzysztofa, ale Krzysiu, no nie wiem, on jest takim dobrym duchem trochę tego naszego działu.