Mentionsy

Szkoła Bardzo Wieczorowa w Radiu Katowice.

Żyjącym, to jest bardzo ważne.

Jest to bardzo dojrzały pan.

I teraz w zasadzie mogę powiedzieć bardzo krótko, odpowiadając na to pytanie.

Tak, to rzeczywiście redaktor przypomina, to jest dość istotne, ponieważ reżyserzy filmowi czy teatralni korzystają bardzo mocno ze sztuki i nie ukrywam, że mój młodszy syn chyba jest w miarę dobrze wykształcony, jeśli chodzi o historię sztuki.

w tych swoich dziełach, który jest światem radosnym, jest światem pogodnym, jest światem, który daje nam naprawdę bardzo dużo optymizmu.

Więc jest to malarz artysta o bardzo wszechstronnych

angielskim, bardzo poprawnym, mówi powoli, każde słowo słychać oddzielnie.

Otóż urodził się w Bradford, tak jak powiedzieliśmy, to jest półmilionowe miasto w regionie Yorkshire, bardzo pięknym, co zresztą jest także utrwalone na jego obrazach.

Dziś o życiu i twórczości Davida Hockney wykłada w Szkole Bardzo Wieczorowej pani profesorka Anna Adamus-Matuszyńska.

On zaczął malować bardzo wcześnie, rysować i tu znowu bardzo ważna jego teza.

To, że nie było bezpośrednich bitew w Anglii, to nie znaczy, że jej w tej wojny nie było, bo dobrze wiemy z historii, że odbiła się bardzo mocno na... Angielskie miasta były bombardowane.

Były bombardowane, nie mówiąc o tym, że ta wojna była bardzo mocno w jego życiorysie, miała miejsce.

Bo rodzice go w tym bardzo wspierali, tym bardziej, że dostrzegli od samego początku, że coś w tym jego pracach jest.

Jego z nawiesem mówiąc pierwszy portret, to jest portret jego ojca, namalowany w 1955 roku, kiedy był bardzo młodym człowiekiem.

Bardzo już był takim, no jak na mężczyznę, całkiem dojrzałym.

No jakby zachęcano go, ludzi, których tam spotykał, bardzo go zachęcali do tego, żeby oglądał, zwiedzał, bo już od samego początku mówił, maluję to, co widzę.

No więc zrobił prawo jazdy w Stanach Zjednoczonych i rzeczywiście prowadzi do dzisiaj, choć jak mówię, jest już bardzo dojrzałym panem.

Bardzo pozytywnie.

W związku z czym rodzice pod tym względem byli bardzo tolerancyjni.

I teraz jak mówię basen po raz pierwszy, to bardzo wielu z naszych słuchaczy prawdopodobnie gdzieś kojarzą obrazy z basenem.

Możemy tylko domniemywać, ponieważ David Hockney jest osobą, która jest bardzo dyskretna i o swoich intymnych rzeczach nie mówi, nie opowiada.

Czyli związek emocjonalny między nimi musiał być bardzo, bardzo silny.

Jak się patrzy na ten obraz, pomimo tego, że jednej twarzy nie widać w ogóle, bo jest zanurzona w wodzie, my tylko widzimy włosy, widzimy tylko twarz jednego z mężczyzn, to czuje się bardzo silną relację między nimi, czuje się pewną więź.

Ale to nie jest 100%, to nie jest wszystko, że każdy z nich ma swój własny świat, który ten świat bardzo potrzebuje.

Jak mówię, David jest bardzo dyskretny.

z innym partnerem, że były zdrady, ale jak mówię, David Hockney jest osobą bardzo dyskretną, więc uszanujmy jego dyskrecję.

A ja myślę, że ta depresja pojawiła się, bo David sobie uświadomił, że stracił tak naprawdę kogoś bardzo bliskiego, kogoś, kogo kochał, ale kiedy byli razem nie potrafił tego związku, tej miłości docenić, bo ważniejsza była dla niego sztuka.

Dokładnie, ale Peter Schlesinger był bardzo konsekwentny i nigdy więcej już nie wrócił, choć oczywiście spotykali się, bo jak mówię, on też jest artystą.

Teraz tylko chciałbym Państwu powiedzieć, że dziś w Szkole Bardzo Wieczorowej wykłada pani profesorka Anna Adamus-Matuszyńska i mówi o twórczości i o życiu Davida Hockney.

Za to, to jest tylko i wyłącznie narzędzie i to jest bardzo ważne dla nas wszystkich dzisiaj.

Dlatego on bardzo z tego korzysta i pokazuje, ok, ale to ciągle jestem ja.

Moim zdaniem ta wystawa w Paryżu może być wielką inspiracją dla młodych twórców i dla bardzo młodych ludzi.

Cały czas tworzy i cały czas jest bardzo aktywny.

David Hockney jak był bardzo młodym człowiekiem, to proszę pamiętać o tym, że w tamtych czasach, czyli mówimy o końcu lat 50., 60. bardzo dominował w sztuce abstrakcjonizm.

I rzeczywiście koniec lat 60., długie lata 70., to są obrazy, w których występują przynajmniej dwie postacie, choć na początku lat 70. z reguły to były dwie postacie, bardzo często dwaj mężczyźni, ale nie zawsze.

No i teraz przed sobą mam jeden z bardziej znanych obrazów, również wylicytowany za bardzo wysoką kwotę.

Tu jest bardzo dużo szczegółów, ale od razu patrząc na ten obraz można rozpoznać, kiedy on powstał.

Widać, że coś ich łączy, niewykluczone, że bardzo mocno dzisiaj ten kot.

W przeszłości było to coś więcej, ale dzisiaj chyba te relacje nie są już relacjami bardzo bliskimi emocjonalnie.

Ale co jeszcze jest bardzo ważne?

Bardzo ważne jest to, że on patrzył, to looking, prawda?

I teraz muszę opowiedzieć o pewnej technice, która jest dla niego bardzo ważna, którą nawiasem mówiąc odkrył w tym malarstwie piętnastowiecznym, ponieważ on stwierdził, że ci malarze malując ogromne płótna,

Już powiedzieliśmy sobie, że on jest bardzo otwarty na nowe techniki i nowe technologie.

która robiła kolaże w latach 60., ale bardzo prostą techniką.

I bardzo emocjonalna.

Jak on patrzy na świat i to, co bardzo ważne, ja już to powiedziałam, ale chcę powtórzyć z całą mocą, nie mówi, że nowa technika jest be, nie mówi, że trzeba ją odrzucić.

Maluje martwą naturę w swój bardzo charakterystyczny, kolorystyczny sposób.

A jak nie, to sięgamy do internetu i możemy zobaczyć bardzo dużo.

Powiedziała pani profesorka Anna Adamus-Matuszyńska, wykładając dziś w Szkole Bardzo Wieczorowej o życiu i twórczości Dawida Chokny.