Mentionsy

Pochodząca z Warszawy Karolina Zuzanna B. to właśnie w stolicy spędza całe dzieciństwo oraz okres nastoletni.

Aby dodatkowo dbać o kondycję i pracować nad wydolnością organizmu, Karolina regularnie biega, a jeżeli tylko ma sposobność jeździ na wyprawy górskie, gdzie cyklicznie zdobywa kolejne szczyty.

Pewnie potrzebując jakiejś zmiany po wielu latach mieszkania w stolicy, Karolina uznaje, że chce spróbować samodzielnego życia w innym mieście.

Dzięki udzielaniu się w organizacji Karolina zdobywa coraz większe doświadczenie, m.in.

Mimo wydawałoby się posiadania dość rozbudowanej sieci kontaktów, wśród akademickiej społeczności dziewczyna uchodzi za osobę utrzymującą relacje towarzyskie jedynie z wąskim gronem osób.

W 2018 roku, w wieku 23 lat, Karolina zdobywa tytuł magistra.

Tylko, że Karolina i Piotr znali się prywatnie.

1 stycznia 2019 roku Karolina wrzuciła na swój profil na Facebooku zdjęcie z hotelowego pokoju.

Karolina stoi w centrum, jest elegancko ubrana, prawdopodobnie dlatego, że trwa jakaś impreza, może sylwestrowa.

Kilka tygodni przed tym Karolina dodała na Instagrama jeszcze inne zdjęcia.

W kolejnych latach po przeprowadzce do Warszawy Karolina miała też krótki epizod pracy w kancelarii premiera, jako sekretarka jednego z dyrektorów, więc niewątpliwie na różnych etapach kariery udało jej się wyrobić jakieś kontakty z politycznym światem.

W bloku, w którym mieszka Karolina również jest ochroniarz, którego zadaniem jest m.in.

Karolina może sobie jednak pozwolić na życie na takim poziomie, bo oficjalnie mieszka w biurze fundacji Porsche i to z konta fundacji są regulowane wszystkie wydatki związane z mieszkaniem.

Po niedługim czasie okazuje się, że Karolina jest dość uciążliwą sąsiadką, ponieważ często organizuje imprezy czy spotkania towarzyskie, które najczęściej odbywają się właśnie na ogródku, więc hałas niesie się po całym osiedlu.

Prowadzącą jest z kolei Karolina, która prezentuje gości, krótko przedstawia przedmiot dyskusji i czuwa nad całym jej przebiegiem.

To właśnie wtedy Karolina po wielu latach działalności w Kolibrze została wybrana na prezeskę warszawskiego oddziału stowarzyszenia.

Projekt Igora zakłada remont pobliskiej ulicy Węglinek, a także stworzenie całej infrastruktury dojścia do dworca, to jest położenie chodnika, zbudowanie przejazdu dla osób z niepełnosprawnością, a także podciągnięcie oświetlenia, tak aby drogę można było pokonać w bezpieczny sposób.

Wspólne zainteresowania, czyli zamiłowanie do wysokogórskich wędrówek, a także duże aspiracje polityczne sprawiają, że on i Karolina odnajdują wspólny język i stają się sobie bardzo bliscy.

Być może Karolina ma podobne podejście, natomiast o niej nie ma takiej informacji wprost.

Kilka miesięcy po rozpoczęciu związku, na przełomie lipca i sierpnia 2020 roku, Karolina i Igor wyruszają na wyprawę, która stanowi dla nich spore wyzwanie.

Karolina chce sobie kompletnie podporządkować młodszego partnera, jest apodyktyczna, oczekuje, że Igor za każdym razem będzie dopasowywał plany do niej,

W wypowiedziach ich znajomych przewija się takie porównanie, że są jak ogień i woda, gdzie Karolina definitywnie jest ogniem, a Igor wodą.

Początkowo chłopak za bardzo się nie sprzeciwia, a co za tym idzie zachowuje się w taki sposób, w jaki Karolina oczekuje.

Z tego dodatkowo da się wywnioskować, że poza wcześniej wymienionymi Karolina jest też bardzo zazdrosna, w związku z czym sprawdza telefon partnera, aby wiedzieć, jakie wiadomości wymienia i z kim.

Karolina nie akceptuje takiego stanu rzeczy, bo jak wiemy z dotychczasowego opisu, raczej nie należy do osób, które umieją dać innym przestrzeń, więc gdy chłopak przestaje się z nią kontaktować, ona i tak desperacko próbuje nawiązywać z nim kontakt.

Cała ta niestabilność relacji odbija się mocno na obu stronach, natomiast to Karolina znacznie bardziej manifestuje swoje rozgoryczenie powiedzmy na zewnątrz.

Na nikogo takie zestawienie w nadmiarze nie wpływa dobrze, natomiast Karolina prawdopodobnie cierpi na depresję, więc tego typu wybory sprawiają, że dodatkowo czuje się jeszcze gorzej.

I nie są to jedynie groźby bez pokrycia, bo zdarza się, że Karolina posuwa się do działania.

Może więc Karolina stała się dla niego bardziej oschła, albo mniej się angażuje w tą znajomość.

Tak czy inaczej 1 stycznia 2021 roku, czyli przypomnę mniej więcej po 10 miesiącach związku, Karolina dzwoni do Wawrzyńca i informuje go, że Igor ją zostawił.

Mija jakiś czas od zakończenia relacji i nagle następuje nieoczekiwany zwrot akcji, bo Karolina i Igor znów do siebie wracają.

Poza tym w jego ocenie Karolina jest bardzo zazdrosna o Igora, ale on w ogóle tego nie odwzajemnia.

Innym razem, gdy spędzają czas w większej grupie znajomych, Karolina przy wszystkich mówi do partnera Igor, jak się okaże, że jesteś gejem, to cię zabiję.

Przez około pół godziny drąży temat, co jest wystarczającym czasem, aby odczuć, że Igorowi odpowiada troska z jego strony i jest zadowolony z podejmowanego tematu, z kolei Karolina wręcz przeciwnie.

W końcu Karolina potwierdza, przyznaje, że faktycznie cios został zadany maczetą i to ona zraniła partnera.

Karolina chciała odebrać sobie życie, on próbował ją ratować i to wtedy doszło do wypadku.

Nie bójcie się prosić o pomoc, bo naprawdę nikt nie ma prawa Was traktować w jakkolwiek agresywny sposób.

W kwietniu 2021 roku Karolina podpisuje umowę kupna działki pod zabudowę domu.

W źródłach nie ma nic o tym, aby Karolina i Igor pozostawali w narzeczeństwie, aczkolwiek mogli to utrzymywać w tajemnicy.

Karolina i Igor już z wyprzedzeniem ustalają, że cały długi weekend spędzą w Warszawie.

Karolina się zgadza, więc wraz z kolegami kierują się do centrum.

Gdy zbierają się do wyjścia Karolina i Igor leżą przytuleni na łóżku.

Gdy sąsiad do nich podbiega i pyta, co się stało, Karolina bez wahania odpowiada, że jej partner przechodził przez płot, nadział się na jeden z prętów i dotkliwie się skaleczył.

Karolina przyznaje mu rację i kieruje się do mieszkania, aby przynieść jakiś koc oraz poduszkę.

Gdy na miejsce przybiega ochroniarz, zauważa, że Karolina ma krew na rękach i chyba jest w szoku, bo bardzo trudno cokolwiek z nią ustalić.

Dziewczyna zostaje oczywiście zatrzymana, zachowuje się agresywnie, a na polecenia wydawane przez policjantów odpowiada w bardzo wulgarny sposób.

Wniosek z tego taki, że Karolina tego wieczoru spożywała alkohol, ale raczej w małych ilościach.

W związku z takim rozwojem sytuacji Karolina ma odpowiadać za zabójstwo, a nie za samo usiłowanie.

Po przechwyceniu korespondencji okazuje się, że Karolina nie powiedziała na przesłuchaniu całej prawdy.

Karolina na przesłuchaniu wprowadziła śledczych w błąd.

Karolina podtrzymuje stanowisko, które przedstawiła w liście wysłanym do przyjaciółki, czyli twierdzi, że doszło do wypadku.

Tu nie będę za wiele dopowiadać, bo właściwie cała rekonstrukcja zdarzeń, którą opisałam Wam wcześniej, była odtworzona na podstawie zeznań właśnie tych osób.

Jedna z sąsiadek opowiada, że według niej Karolina mimo niepozornej aparycji jest osobą agresywną i wulgarną.

Młodzi, jak już wiemy, mieli w zwyczaju organizować imprezy na ogródku dołączonym do mieszkania dziewczyny i sąsiadka widziała, że w trakcie jednej z takich imprez Karolina krzyczała na partnera, a później próbowała mu zabrać telefon.

Pod koniec rozprawy Karolina, tak jak poprzednio, dodaje coś od siebie.

Wspomina, że Karolina miała spore problemy ze zdrowiem i nie radziła sobie z emocjami, a pewnego razu dostała tak silnego ataku, że trzeba ją było odwieźć na SOR psychiatryczny.

Z kolei według jej bliskiej przyjaciółki, Aleksandry W., Karolina całkowicie poświęciła się związkowi z Igorem.

Gdy po kolejnym zerwaniu Karolina w końcu doszła do siebie i uznała, że może być szczęśliwa bez Igora, on do niej napisał, zaczęli rozmawiać i ponownie do siebie wrócili.

Między nimi często dochodziło do eskalacji emocji, bywało, że Karolina ją całowała, ale bywało też, że biła ją pięścią w brzuch.

Krzysztof opisuje też liczne sytuacje obrazujące przemoc psychiczną, jaką stosowała Karolina, czyli przykładowo hakowanie konta Igora na Facebooku czy osaczanie go telefonami.

Ogólnie tak z całokształtu opisu znajomych, Karolina jawi się jako osoba apodyktyczna, momentami agresywna, niestabilna, ale i bardzo zagubiona.

w momencie, gdy zeznawał Robert B., młody polityk z Lublina, a zarazem znajomy Igora.

Nie miał pojęcia, że Karolina leczy się psychiatrycznie.

Poruszył ten temat z córką w trakcie jednego z widzeń w areszcie śledczym i to wtedy Karolina wyznała mu, że się zaręczyła i razem z Igorem planowali ślub.

Może więc nastąpiła jakaś zmiana planów, a może po prostu Karolina była bardzo pewna tego, że Igor jej nie odmówi i zaczęła przygotowania do ślubu bez wcześniejszego pytania go o zdanie.

W jego ocenie Karolina była bardzo roztargniona.

Karolina nie wbiegła w Igora celowo trzymając nóż, po prostu zapomniała, że go ma tak jak się to zazwyczaj działo.

Bywało nawet tak, że awantury kończyły się interwencją policji, a gdy Karolina była jeszcze nieletnia, to również pogotowia opiekuńczego.

Z kolei według opinii biegłego psychologa, Karolina panicznie boi się opuszczenia i izolacji, a na tego rodzaju sytuacje często reaguje złością, a nawet agresją.

Dyspozytor pyta, w jaki sposób doszło do zranienia, jednak Igor nie ma możliwości odpowiedzieć, bo w tamtym momencie telefon zabiera mu Karolina.

Potem kobieta prosi sąd o łagodniejsze potraktowanie sprawczyni, ze względu na to, że w jej opinii Karolina przede wszystkim potrzebuje pomocy i o tą pomoc przez cały czas rozpaczliwie wołała.

Stanowisko mamy Igora jest szokujące nie tylko dlatego, że właściwie broni zabójczyni swojego syna, ale też dlatego, że ona i Karolina nigdy wcześniej się nie poznały.

Karolina zadała jeden, ale bardzo precyzyjny cios, który w efekcie doprowadził do zgonu Igora.

Na koniec głos zabiera sama Karolina, która ponownie przeprasza mamę Igora i obiecuje, że zrobi wszystko, aby zastąpić jej zmarłego syna.

Według przewodniczącej składu sędziowskiego Karolina dopięła swego, bo można powiedzieć, że zatrzymała Igora przy sobie na zawsze.

Karolina szybciej uspokoiłaby się po wzięciu leków, które miała gdzieś w pobliżu, niż po czymkolwiek, co Igor kupiłby jej w aptece bez recepty.

Karolina w takiej sytuacji pewnie była wściekła, że partner znów unika konfrontacji i chce ponownie zostawić ją samą, więc mogła zaatakować go nożem.

Biegła nie chciała się jednoznacznie wypowiedzieć na temat techniki zadanego ciosu, natomiast sąd orzeka, bazując na doświadczeniu życiowym, że to mało prawdopodobne, aby przypadkowo zranić kogoś w podbrzusze, trzymając nóż pod takim kątem, jak trzymała go Karolina.

W związku ze wszystkim powyższym Karolina zostaje skazana na 15 lat pozbawienia wolności.