Mentionsy

ten dyplomatyczny związany z wizytą Władimira Putina w Chinach.

Porozmawiamy o z uczelniach bardzo patriotycznych, mocnych, popierających i lojalnych wobec Władimira.

Putina, jego koncepcji wojny, taka prawda.

Baunowa, który nadała mu redakcja, to Putin wyszedł z izolacji.

Xi Jinping, Władimir Putin, premier Indii Narendra Modi, prezydent Turcji Recep Tayyip Erdogan, prezydent Iranu Masud Pezeszkian oraz sekretarz generalny ONZ Antonio Guterres.

Pytanie, czy ostatecznie wyszła z dyplomatycznej izolacji jest jeszcze otwarte, za to wygląda na to, że te drzwi przynajmniej dla Władimira Putina, co innego Rosja myśla, co innego trochę Putin w tych relacjach może się okazać niebawem, że te

drzwi dla Putina uchyliły się nieco szerzej.

Dla Putina był to moment symbolicznego rewanżu.

Putin wrócił do Moskwy przedwcześnie sfrustrowany i otoczony chłodem.

Spotkanie Donalda Trumpa z Putinem na Alasce nie tylko przywróciło Kremlowi pełną legitymizację na arenie międzynarodowej, ale i sprawiło, że reszta świata mogła licytować się z USA.

Putin mógł więc ogłosić światu, że to nie Rosja jest izolowana, lecz Zachód.

Jego słowa kontrastowały z obrazami Putina witającego się z Xi, Kim Jong-unem i Modi.

Dla Putina te uroczystości były chyba jednak czymś w rodzaju podwójnego bingo, czyli jubileuszowy 25.

to jednak jego przemyślenia są interesujące z całą pewnością, więc wracając do niego, raz jeszcze zacytuję tę metaforę podwójnego bingo dla Putina, czyli jubileusz, 25.

Więc jeśli popatrzymy na wydarzenia w całości, no to oczywiście można powiedzieć, że sama szanghajska organizacja współpracy nie jest jakoś bardzo wpływowa i ważna i skuteczna przy tym, ma jednak bardzo ważny element, który jest dla Putina ważny.

Putin otoczony sojusznikami z Azji pokazał, że może funkcjonować doskonale bez Zachodu i bez Trumpa.

Trump liczył, że przeciągając Putina osłabi Chiny.

Pamiętacie to państwo z całą pewnością stosunkowo niedawno, czerwony dywan, zaproszenie Putina do limuzyny,

zbrodniarza wojennego, którym Władimir Putin wciąż dla nas pozostaje.

Podsumowując zatem, to Putin rzeczywiście świętował dyplomatyczny triumf, a Trump nie triumf.

A paradoks polega na tym, że nawet jeśli Putina tam zabraknie...

To nie Putin, ale właśnie Trump będzie musiał się tłumaczyć, dlaczego wygląda dziś na polityka jednak izolowanego bardziej niż rosyjski prezydent, albo przynajmniej średnio dostrzeganego w tej swojej aktywności

To stoi w sprzeczności oczywiście z deklaracjami prezydenta Putina, który reformuje Rosję od 25 lat.

Władimirowicza Putina, Dmitrija Miedwiedziewa, a tak mi przyszło do głowy, dlaczego by go tutaj nie wskazać.