Mentionsy

Zachęcam Cię do wysłuchania reporterskiej historii o nanobotach w szczepionkach, węglu leczącym każde zło, kłamstwach podstępnych klimatystów i globalnej mistyfikacji służącej zniewoleniu ludzkości.

Odcinki czekają na Ciebie na platformie Pismo do Słuchania.

Podobnie również traktowana jest otwartość lub chęć nawiązania kontaktu.

Czy jest to tylko moja obserwacja, czy faktycznie maniery i zwykła uprzejmość zostały już na dobre wyzute z naszej codzienności?

Drogi Zagubiony, czytając Twój list zdałem sobie sprawę, że nie do końca porusza mnie Twój problem.

Dlaczego nie jestem zdolna do empatii wobec osoby, która tęskni za formą, a ja też jestem zwolenniczką formy?

Siedzieliśmy w domach, patrząc tęsknie przez okna i rozmyślaliśmy o tym, jakie to było piękne, kiedy nie trzeba było się bać, że wyjście za drzwi może skończyć się śmiercią.

Zetknięci z realnym dowodem na dotykalne niebezpieczeństwo globalizacji, tęskniliśmy za globalizacją, która jest obietnicą.

Po pandemii porządek świata zaczął się rozpadać na dobre.

Ach, te cudowne stare czasy Pax Americana.

A technologia stawała się coraz bardziej skonsolidowana, odsłaniając swoje oblicze zabójcy dusz i koncentracji.

Myślę, że doszliśmy do momentu, kiedy świat zmienia się tak szybko, że nauczyliśmy się nostalgii na zapas.

Żaden powód do nostalgii mnie nie zaskoczy.

Być może nie jest to więc dziwne, że wezwanie do lamentu nad brakiem manier w społeczeństwie przelało mi dziś czarę, że nie mam już absolutnie żadnej nostalgicznej wyporności.

Nostalgia za starym i dobrym to nie okazja do użycia naszych wspaniałych zdolności wartościowania.

Nostalgia to uspokajający trik, mentalny smoczek do ssania dla nerwowych dzieci.

Naucz się, jak dziś sensownie zagadać do fajnej dziewczyny.