Mentionsy

Dzisiaj o ciekawostkach związanych z okresem PRL-u.

Konik na biegunach.

Konik z drzewa, koń na biegunach, przyjaciel wiosny, uśmiech radosny, każdy powinien go mieć, brzmiały słowa popularnej piosenki.

Konik na biegunach był marzeniem wielu dzieci, zwłaszcza chłopców, którzy siedząc na takiej zabawce mogli się oddawać marzeniom o bohaterstwie.

Prawdziwym rarytasem, bo drogim i przez to niedostępnym, był konik obity pluszem.

Ten drewniany też sporo kosztował, ale wielu ojców majsterkowiczów potrafiło zrobić takiego konika z resztek desek, a zaradna mama robiła grzywę z filcu i wodze z kawałka sznurka.

Radia Amator i Zodiak Amator był pierwszym polskim stereofonicznym odbiornikiem radiowym produkowanym masowo i sprzedawanym w cenie dostępnej dla przeciętnego obywatela.

Powstał w wyniku zorganizowanej w 1975 roku przez Trybunę Ludu akcji nacisku na przemysł pod hasłem Radio dla Każdego.

Miał wielkie pokrętło poszukiwania stacji i suwakowe potencjometry wzmacniacza.

Przy czym skala i potencjometr świeciły na zielono.

Nieco wyższy standard prezentował kolejny odbiornik stereofoniczny Zodiac, opracowany w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Radiofonii Odbiorczej przy Diora i produkowany od 1979 roku.

To urządzenie miało nawet programator stacji UKF oraz mocniejszy wzmacniacz, do którego można było podłączać urządzenia zewnętrzne.

Polskie śniegowce wykonane były ze sztucznego tworzywa, które nie chroniło przed mrozem, za to skutecznie zatrzymywało wewnątrz wilgoć.

Po dłuższym chodzeniu stopa pływała więc w pocie.

Wysoki, wąski koturn utrudniał posiadaczowi tego obuwia utrzymanie równowagi, a dziwny bieżnik ślizgał się po lodzie jak łyżwa.

Awangardowym krojem i srebrzystym kolorem relaksy nawiązywały do butów, które można było zobaczyć na nogach kosmonautów w filmach science fiction.

Produkowano je także w całej palecie innych wyrazistych kolorów, czerwone, żółte, niebieskie, granatowe.

Oczywiście na rynek rzucano taką partię obuwia na przykład w jednym mieście, więc wszyscy szczęśliwi posiadacze relaksów mieli je w jednym kolorze.

Pseptol, lego działaniu przeciwbakteryjnym przepisywany przez lekarzy przy drobnych infekcjach w latach 70. i 80. stał się prawdziwym polskim hitem eksportowym.

choć tylko w eksporcie jak najbardziej prywatnym.

Rządzący Rumunią Ceaușescu postanowił uczynić ze swojego kraju mocarstwo, także w zakresie liczebności jego mieszkańców.

Wszelka antykoncepcja została więc zakazana, za posiadanie prezerwatyw można było trafić do więzienia.

Jednak przedsiębiorcy Rumunii odkryli, że polski biseptol przyjmowany w końskich dawkach ma działanie wczesnoporonne.

Dlatego kupowali go w każdej ilości, a maluchy i syrenki polskich turystów wyładowane po dach piseptolem.

Gdy tylko zatrzymały się w jakiejś miejscowości, natychmiast były oblegane przez tubylców ściskających w palcach zwitki banknotów.

Zegarek elektroniczny.

Pod koniec lat 70. szalenie modny był pierwszy polski zegarek elektroniczny produkowany przez zakładę Unitra Varel.

Miał kosmiczny design, solidną, elegancką metalową kopertę i takąż bransoletkę.

Jego podstawowym pelerem był jednak przestarzały wyświetlacz diodowy.

W latach 80. zegarek ten szybko ustąpił miejsca z prowadzonym masowo w prywatnym imporcie dość tandetnym czasomierzą elektronicznym.

Ich zasadniczą zaletą były wyświetlacze ciekłokrystaliczne i różnorodne funkcje dodatkowe, jak wskaźnik daty, stoper, budzik i oczywiście kilkanaście różnorodnych melodyjek.