Mentionsy

Więc można powiedzieć, że bez Chanuki nie byłoby Bożego Narodzenia, bo nie byłoby narodu, przez który Jezus mógłby przyjść na świat i objawić się jako Mesjasz Żydów i Zbawiciel pozostałych narodów.

Można też przeżywać właśnie Boże Narodzenie, widząc w tym momencie narodzin Jezusa pewien fakt historyczny, do którego by nie mogło dojść, gdyby po prostu Żydzi nie przetrwali, Izrael nie przetrwał jako naród.

Jezus.

I co więcej, w ramach tego święta Jezus dokonuje bardzo, bardzo ważnej rzeczy.

Jezus wybiera to święto jako kontekst do tego, żeby objawić swoją boską tożsamość.

I rzekł do nich Jezus, powiedziałem Wam, a nie wierzycie.

A odpowiedział im Jezus, ukazałem wam wiele dobrych czynów, które pochodzą od Ojca, za który chcecie mnie ukamienować.

przychodzi jakiś Jezus z Nazaretu i mówi, że jest inkarnacją Boga, że nie tyle, że jest Synem Bożym, co jest Bogiem wcielonym, no to ich to uruchamia.

I Jezus

Nawet mając tą polemikę z Jezusem, On używa Słowa Bożego.

Ale Jezus próbuje.

Jezus próbuje rozmawiać z nimi ich językiem, żeby może coś im zaświtało.

Ale to jest kontekst Chanuki, o którym czytamy w Ewangelii i to jest naprawdę mocna rzecz, że Jezus właśnie kontekst tego święta, święta poświęcenia świątyni, gdzie wiemy, że potem Jezus o swoim ciele mówi, że On w trzy dni w swoim ciele wzniesie Bogu świątynię na nowo, tą, która była 46 lat budowana ludzką ręką, w formie fizycznej.

Myślę, że to jest ciekawy kontekst też, żeby po prostu czytając ten fragment z Ewangelii Jana, czy sobie, nie wiem, modląc się tym fragmentem, czy medytując sobie nad nim, pozwolić właśnie Bogu, żeby objawiał nam, dlaczego w kontekście tego święta, już mając tę wiedzę, Jezus decyduje się na takie

Też Jezus, przedstawiając się, mówiąc o tym, kim jest, używa obrazowania zaczerpniętego ze święta Chanuki, bo Chanuka jest o tym, że światło przyszło na świat.

I Jezus mówi, to ja jestem światłem świata, nie?

Też Jezus używa obrazowania hanukowego, mówiąc, że nie zapala się światła i nie ustawia pod korcem, tylko w miejscu widocznym, żeby świeciło.

Więc Jezus korzysta z obrazowania hanukowego w swojej misji.

Bardzo fajną formą poszerzenia swojego myślenia na temat Hanuki jest to, jak Żydzi mesjanistyczni, czyli Żydzi wierzący w Jezusa jako Mesjasza Izraela przeżywają to święto.

No właśnie widząc w Jezusie światłość świata,

Patrząc na Hanukiję, zapalając te światła, w ogóle poruszając się w tej symbolice światła, oni nie przeżywają tego światła na zasadzie, że jakieś światło, czy jakieś dobre, tylko właśnie w sposób osobowy, że to jest Jezus, który jest światłem.

Oraz, biorąc pod uwagę to, że Chanukija składa się z czterech świeczek po jednej stronie, z czterech po drugiej, a w środku z szamesa, czyli ze sługi, to właśnie widzą w tej świeczce środkowej, w szamesie, doskonałego sługę Jezusa, który służy zarówno Żydom,

I oni przez ofiarę Jezusa w Jego osobie

Jest zniesiony na mocy krwi Jezusa, jest zniesiony mur wrogości pomiędzy tymi dwiema stronami ludzkości, żeby właśnie wierzący w Jezusa z obu tych części ludzkości mogli się zjednoczyć jako jedna oblubienica dla Jezusa, który jest boskim oblubieńcem.

A no właśnie w taki sposób, że mogą widzieć w tym świadectwo dla świata, o świetle, które przyszło na świat, o świetle, które zwycięża ciemność, o dobru, które zwycięża zło i że to światło i że to dobro są osobowe w osobie Jezusa.

którzy nie wierzą w Jezusa, no bo ci, którzy organizują w Sejmie, czy właśnie w tych miejscach publicznych, to nie są Żydzi mesjanistyczni, to są Żydzi, którzy nie poznali Jezusa.

Ale tak sobie myślę, że jeśli my chrześcijanie będziemy przychodzić na taką Chanukę i dawać im poznawać się przez miłość, że my chcemy być z nimi, ze względu na to, że Jezus jest z nich i że Jezus ich kocha,

I myślę, że trzeba po prostu albo złej woli, albo braku wiedzy, żeby z czegoś, co jest piękne, co jest dobre, co sam Jezus świętował, zrobić jakieś po prostu narzędzie makiawelicznych machinacji.