Mentionsy

W liście do Efezjan mamy, bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni, przebaczajcie sobie tak, jaki Bóg nam przebaczył w Chrystusie.

Często czy Pan Jezus, czy później apostoł Paweł, czy inni też święci nam mówią, żebyśmy przebaczali tak jak Bóg.

To wyrażenie, w którym w Starym Testamencie jest o tym, że Pan rzuci nasze winy za swoje plecy, to jest taki semicki sposób wyrażenia, że On to zapomni.

Bo faktycznie biblijnie jest to coś, co Pan Jezus by powiedział.

którą tak naprawdę Pan Bóg może nie pamiętać, czyli nasze grzechy.

Jak Pan wam wybaczył, tak i wy czyńcie.

Więc to przebaczenie, do którego nas Pan Bóg zaprasza, to nie jest czysto tylko ludzkie przebaczenie, ale to jest zaproszenie do czegoś, co może być podbudowane łaską.

Więc jeżeli oczekujemy miłosierdzia dla drugiego, chcemy czynić to miłosierdzie, no to tym bardziej wtedy możemy powiedzieć, że przyjmiemy to miłosierdzie, które Pan nam da.

W Mateusza 18, 21-22 Piotr pyta, Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawieni wobec mnie?

Ja wymierzę zapłatę, mówi Pan.

No emocje bardzo duże przyszły, bardzo trudne do opanowania, ale mówię, kurczę, no jestem człowiekiem, który żyje z Jezusem, więc potrzebuję zgodnie z tym, co on naucza, żyć.

Ja tu mówię w bardziej takim naszym codziennym kontekście właśnie jakiejś zazdrości, jakiejś zawiści, jakieś walczenie ze sobą nawzajem, jakieś pogonie za ambicjami, jakieś kopanie sobie dołków w kontekście właśnie kariery, czy w kontekście nauki, szkoły i tak dalej.

Natomiast, wiecie, ta historia mnie nauczyła, że po ludzku ja mogę mieć różne tam pomysły na moją sprawiedliwość, mogę mieć wołanie o to, żeby coś tam się wydarzyło, żeby Pan Bóg kogoś tam, ale to wszystko nie jest właściwe w moim sercu, jeżeli ja wołam o karę dla kogoś innego.

Bo to do Pana należy, nie?

I każdy będzie w ogniu, że tak powiem, wykąpany.

Że ja po prostu lepiej wiem, co Bóg może mi przebaczyć, a czego nie może mi przebaczyć.

I trzecia osoba, która się pojawia czasami w tych modlitwach, ale ja się z tym zupełnie nie zgadzam, jest Bóg.

W takim sensie, że ktoś umiera i my mówimy, że Bóg go zabrał.

No to mówimy, że Bóg tak chciał, Bóg coś tam, nie?

No, słuchajcie, Bóg jest bytem idealnym, doskonałym.

Kim mój Bóg jest dla mnie?

Kogo ja widzę w ogóle, jak słyszę Bóg?

No bo wiecie, jak Pan Jezus mówi, że mamy się modlić za tych, którzy nas prześladują, to myślę tym bardziej za tych, którzy nas ranią na co dzień.

I mamy najlepszy wzór tego przebaczenia, bo przecież Pan Jezus na krzyżu do swoich oprawców, a w zasadzie do Boga wobec oprawców, mówi Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą co czynią.

I cała Ewangelia tak naprawdę jest o tym, że Bóg za nas umarł.

Jezus Chrystus, Bóg, jeden z trzech osób, jedna z trzech osób boskich, umarł za nas, kiedy my byliśmy jeszcze grzesznikami.

Bóg zaś okazuje nam swoją miłość przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami.

Wiecie, Bóg nie wymaga od nas, żebyśmy się katowali codziennie.

Bóg nie wymaga od nas, żebyśmy w jakiś sposób...

A może Pan Bóg to jakoś poukłada w czasie, że będziemy zdolni do tej relacji za jakiś czas.

Bo Bóg darował nam wszystkie występki.

Bóg darował nam wszystko.

A mówi Pan Jezus, żebyśmy byli doskonali, jak doskonały jest nasz Ojciec.

I mówi, zacząłem krzyczeć, że Bóg naprawdę istnieje.

I dzisiaj już to wiem, że Bóg wysłuchał mojej modlitwy i chcę Jemu służyć, chcę za Nim pójść.

No i właśnie po tym wyjaśnieniu się pomodliliśmy razem, żeby Pan Bóg go dalej prowadził.

I Ty, Panie, zaprosiłeś mnie do drogi.

O to się modlimy przez Chrystusa, Pana Naszego.

Więc, kochani, niech Bóg was prowadzi.

Z Panem Bogiem.